[ΤRASH ME] Φεγγάρια υπάρχουνε πολλά σταμάτα, φύγε μακριά

Λευτέρη, Λευτέρη, Λευτέρη, σ’ έχω τσακώσει να γυρίζεις με τον Πέρη. Και μάλιστα, ξημερώματα. Αλλά σ’ τη χαρίζω γιατί γιορτάζεις αύριο κι έτσι Λευτέρη, Λευτεράκη δεν θα σου τα ψάλω ένα χεράκι. Εξάλλου, γύριζε με όποιον θέλεις. Τι με νοιάζει; Κουμπάρος σου είμαι; Εδώ δεν με νοιάζει που γυρίζει η Ελενα Παπαρίζου που επίσης δεν είμαι κουμπάρος της αλλά μια φαντασίωση την απλώνω στον καναπέ, να καθήσει τον αφεδρώνα της. Και δεν με νοιάζει γιατί με σύγχυσε. Τις προάλλες που ήταν καλεσμένη στο πρωινάδικο των Σκορδιαλιάγκα… Πώς βγαίνετε κυρία μου έτσι, και μας λέτε ότι δεν κρατιόσαστε και το κάνετε και στο καμαρίνι σας. Σε μας, δε, που κάθε φορά που το κάνουμε έχουμε είτε εξάψεις είτε ρίγη γιατί αυτό συμβαίνει κάθε Δεκαπενταύγουστο και Χριστούγεννα (άντε, πλησιάζει)… Τι κάνουμε ρε Λευτέρη; Το γάλα γιαούρτι και ό,τι κατάλαβες κατάλαβες… Αυτά λοιπόν έλεγε η Παπαρίζου, αφού προηγουμένως είχε δηλώσει ότι τα τελευταία χρόνια, επειδή είχε κουραστεί, έχασε τον πατέρα της και χώρισε, έπιασε πάτο αλλά τώρα ξανασηκώθηκε. Εμ δε σηκώθηκε! Αφού συνεχίζει να απλώνει το στριγκάκι της στο μπουγαδόσχοινο των πρωινάδικων, ακόμη στον πάτο είναι! Και εν τοιαύτη περιπτώσει, χιλιάδες γυναίκες μέσα σε πέντε χρόνια έχουν χάσει έναν γονιό τους, έχουν χωρίσει και έχουν κουραστεί. Πού θα ξεχαρμανιάσουν όλες αυτές οι οποίες δεν έχουν τη δυνατότητα να ξεσπάσουν σε μια συμμετοχή στη Γιουροβίζιον εκπροσωπώντας τη Σαουηδική Αραβία (γιατί το αραβικό over dose, το υποστηρίζει στυλιστικά η Ελενα).

Φύγε, μα η φλόγα που καίει τ’ όνειρο πού πήγε

Παπαρίζου είπα και θυμήθηκα την άλλη τσούπρα. Τη Σίσση Χρηστίδου. Αυτές τις δύο λοιπόν Λευτέρη μου τις ενώνει η τέταρτη ή πέμπτη (θα σε γελάσω!) δουλειά τους. Γιατί φέτος κάνουν αμφότερες καριέρα σαν… βαφές μαλλιών. Ναι σου λέω! Η πρώην τηλεπαρουσιάστρια, αφού είδε ότι πέρασε απαρατήρητη και η δεύτερη γέννα της, πάτησε στο μαλλί ένα κόκκινο στην απόχρωση του ωραίου κιμά του μοσχαρίσιου και δίνει συνεντεύξεις γι’ αυτήν την κιμαδί απόχρωση. Δεν βαριέσαι αγόρι μου… Δουλίτσα να υπάρχει…

Τέσσερις πήγε μου είπαν πάλι φύγε

Τώρα, θα μου πεις, κιμά τα έχει κάνει όλα η τηλεόραση, και μάλιστα περασμένο δυο φορές από τη μηχανή. Φωνάζαν στα «Καρντάσιανς», όπως φώναζε ένας πραματευτής έξω από το σπίτι της γιαγιάς μου ότι έφερε «καινούργιους σουτιέδες». «Η Υβόννη Μπόσνιακ (φωτογραφία) σε πρώτη τηλεοπτική εμφάνιση». Ναι μωρέ, αυτή η σύντροφος – κρεμάστρα του Ρέμου! Μοντέλο, σου λέει, από την Κροατία. Πες μου, ποιος είναι ο αποχρών λόγος που θα πρέπει εγώ να κρεμαστώ από τα χείλη της Μπόσνιακ στην πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση! Δεν πάω να κρεμαστώ καλύτερα από το κοντάρι της σημαίας, να έρθουν και οι κάμερες να βγω στον Παπαδάκη…

Γιατί δεν μ’ αφήνουν ν’ αγιάσω; Είπα κι εγώ, τρομάρα μου, να κάνω την υπέρβαση και να πω καλή κουβέντα για τη Χριστίνα Λαμπίρη που στην αρχή της τηλεοπτικής σεζόν προσπάθησε να καθαρίσει από πάνω της τη στάμπα της «μεσημεριανατζούς». Ηρθαν και πάτωσαν όμως οι θεαματικότητες και άνοιξε τέντα τα τηλεοπτικά παράθυρα να μπουκάρει ο αέρας ο νοτισμένος από τη νοσηρότητα του «ανάγω το τίποτα σε κάτι» και να φέρει μαζί τους πανελίστες της με τις τσιριχτές φωνές και τα κακά ελληνικά… Σαν να μην πέρασε μια μέρα!