e-mail

Οι κουραμπιέδες και ο Φρόιντ

Αγαπητή κυρία Φοίβη,

Επειδή δεν αφήνω κανένα από τα σχόλιά σου να πέσει κάτω, θα σε συμβούλευα να μη σπεύσεις να χαρείς και να εκπλαγείς για τα γραφόμενά μου σχετικά με τους εν Ελλάδι μετανάστες, γιατί αναφέρομαι αποκλειστικά στους εξαθλιωμένους αλλά έντιμα εργαζόμενους Ασιάτες. Και όχι στους Αλβανούς που σχεδόν καθημερινά μας απασχολούν με τις αποτρόπαιες εγκληματικές πράξεις τους (αναφέρομαι στις πρόσφατες «σφαγές» της άτυχης γυναίκας και του 25χρονου λιμενικού). Είχαν το θράσος να θέσουν και θέμα Τσάμηδων, τρομάρα τους! Κατανοώ τον φόβο που διακατέχει τους κατοίκους των βόρειων συνόρων της χώρας μας, όταν θα πληροφορήθηκαν για τους δραπέτες εγκληματίες των αλβανικών φυλακών. Δυστυχώς, έχουμε την ατυχία να συνορεύουμε με αυτή τη χώρα… και έχουμε κλειδαμπαρωθεί όλοι στα σπίτια μας με συναγερμούς και κλειδαριές ασφαλείας από τότε που πάτησαν αυτοί το πόδι τους.

Το άκρον άωτον της ταπείνωσης και του εξευτελισμού μας είναι που έχουν κάνει και επιχειρήσεις (να ‘ναι καλά το μαύρο χρήμα) και προσλαμβάνουν και… έλληνες υπαλλήλους! (Κατ’ εξαίρεση, βέβαια, γιατί από ό,τι βλέπω σε γνωστή εταιρεία αλυσίδα αρτοποιίας προσλαμβάνουν μόνο ομοεθνείς τους).

Και όπως θα ενημερώθηκες η δήλωση της Commission είναι ότι για την… ευρωπαϊκή προοπτική της (!), «θα της δοθεί καθεστώς υπό ένταξη χώρας» (αυτό της έλειπε), υπό την προϋπόθεση ότι θα προσχωρήσει στην «πάταξη της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος»!!! Μέχρι τις Βρυξέλλες έχει φτάσει… η χάρη της! Δεν υπάρχει έγκλημα ή διακίνηση παράνομων εμπορευμάτων (όπλα, ναρκωτικά, ανθρώπινα όργανα), ακόμα και αγοραπωλησίες βρεφών τσιγγάνων, στο οποίο να μην εμπλέκεται Αλβανός. Σπίτια και τράπεζες έχουν διαρρηχθεί δύο και τρεις φορές. Οπως δήλωσε και ο άτυχος Μ. Ασλάνης (και δημοσίευσε το «Βήμα της Κυριακής» – όχι φυλλάδα, υποθέτω), «την ανέθρεψε, τη σπούδασε και… τον έκλεβε» (και όχι μόνο, θα πρόσθετα εγώ – και ο νοών νοείτω).

Οι φιλιππινέζοι μετανάστες στη χώρα μας ανέρχονται σε 25.000, ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα από το 1980. Εχετε ακούσει, κυρία μου, έστω και μία φορά να έχουν εμπλακεί σε κάποια αξιόποινη πράξη; Οπως και οι υπήκοοι άλλων χωρών (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), για παράδειγμα του Μπανγκλαντές κ.ά.

Είτε εθελοτυφλείτε είτε η δημοσιογραφική σας ιδιότητα δεν σας το επιτρέπει, ειδάλλως θα έπρεπε να καλέσουμε τον προσφιλή σας Φρόιντ να εξετάσει την περίπτωση. Ας αφήσουμε όμως τον Ζίγκμουντ στην ηρεμία του, μην πεταχτεί έξω ακούγοντας τις παράλογες θέσεις ορισμένων.

(Πάντα) Φιλικά,
Μάρα Σ. – Κηφισιά

Αγαπητή κυρία Μάρα Σ.

Κι εγώ σας αγαπώ! Αλλά – που το μέσα μου έξω να γυρίσετε! – δεν θα συμφωνήσω στο ότι υπάρχουν, εξ ορισμού, καλοί και κακοί λαοί. Επίσης, δεν το θεωρώ καθόλου εθνικό εξευτελισμό και ταπείνωση (το αντίθετο θα έλεγα!) το ότι πρόκοψαν και έκαναν δικές τους δουλειές άνθρωποι που ήρθαν στη χώρα μας για να αγωνιστούν και να σταθούν στα πόδια τους. Το καταλαβαίνω μωρέ, μπορεί να σας γαργαλάει ασκαρδαμυκτί που κάποιοι μετανάστες δεν παραμένουν διά βίου οικιακοί βοηθοί, αλλά – ημέρες που είναι κυρία Μάρα μου – αφήστε το να το πάρει το ποτάμι με τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια, που σαν κεράκια στο μνημόσυνο μιας χαμένης ευμάρειας λαμπυρίζουν στους δρόμους της πόλης μας – και που σε πολλές περιπτώσεις το πιθανότερο είναι να τα έχουν κρεμάσει ακόμη και αλβανοί μετανάστες. Παρά να ανταλλάσσουμε επιχειρήματα (θα μπορούσα να σας πω ότι το μαύρο χρήμα προϋποθέτει και μαύρη εργασία), προτιμώ να ανταλλάσσουμε κουραμπιέδες και μελομακάρονα, άντε και κρίστμας κράκερ – γιατί κάτι μου λέει ότι το τιμάτε το αγγλοσαξονικό έθιμο. Εκτός και αν κάνω τον ειρηνοποιό και σας καλέσω να φιληθείτε κάτω από το γκι με τον Εντι Ράμα.

ΥΓ: Θεωρώ ότι αφού ο Φρόιντ δεν πετάχτηκε (από τον τάφο του εννοώ) μέχρι τώρα, μάλλον τη γλιτώσαμε. Αν το κάνει τώρα πια, θα είναι μόνο για να παραγγείλει μια ζάχερ τόρτε.

Κόψε μου μονέδα μάνα μ’

Κυρία Φοίβη, έλεος.

Και αναφέρομαι στο δράμα των αριθμών με τους οποίους εφοδιάζουν τους πολίτες με σκοπό την καλύτερη εξυπηρέτηση και αρχίζουμε: αριθμός ταυτότητας, ΑΜΚΑ, ΑΣΜ, αριθμός διαβατηρίου, αριθμός μητρώου, αριθμός σύνταξης, αριθμός μητρώου εργασίας, κύριας ασφάλισης, αριθμός διπλώματος οδήγησης, αριθμός τράπεζας, κινητού τηλεφώνου, σταθερού και ουκ έστιν αριθμός. Στη Νορβηγία το κράτος έχει δώσει στους πολίτες μια ταυτότητα – μία κάρτα με έναν αριθμό που συναλλάσσεται με όλες τις υπηρεσίες. Μήπως χρειαζόμαστε και για τα ελάσσονα κάποια ομάδα δράσης γερμανών ειδικών με επικεφαλής τον Ράιχενμπαχ.

Με εκτίμηση,
Ε. Παπαδημητρίου,
Θεσσαλονίκη

Κυρία Ε. Παπαδημητρίου (κάτι μου λέει ότι κυρία είστε, γιατί με το αρχικό και το επίθετο στη γενική, μόνο το ένστικτό μου μπορεί να μου ψιθυρίσει το φύλο σας). Κατ’ αρχάς και κατ’ αρχήν τον Ράιχενμπαχ να τον καλέσετε εσείς στο σπίτι σας και για τα μείζονα και για τα ελάσσονα. Τώρα, αυτό το «ένας αριθμός», σαν ανθρώπινο μπαρκόουντ λίγο οργουελικό μού φαίνεται. Καλύτερα πολλοί αριθμοί, παρά πολλά νούμερα. Γιατί, βέβαια, εκτός από τους αριθμούς, υπάρχουν και οι μονάδες (και οι μονέδες).