Πορτογαλία – Το χαρτί της «χρυσής βίζας» έφερε κέρδη 222 εκατ. ευρώ σε 12 μήνες

Προτού ακόμη φτάσει η τρόικα στην Πορτογαλία, ο μεσίτης Πασκάλ Γκονσάλβες αντιλήφθηκε ότι η λιτότητα είχε αρχίσει να παγώνει την αγορά ακινήτων και να ρίχνει τις τιμές. Το 2010 ο ιδρυτής του μεσιτικού γραφείου Casa em Portugal (Σπίτι στην Πορτογαλία) άνοιξε ένα γραφείο στο Παρίσι. Την επόμενη χρονιά – που έφτασε και η τρόικα στην πατρίδα του… – ο Γκονσάλβες άνοιξε ένα γραφείο στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, διότι διαπίστωσε ότι οι Γάλλοι είχαν τρομοκρατηθεί με όσα έβλεπαν να συμβαίνουν στον ευρωπαϊκό Νότο και δίσταζαν να βάλουν το χέρι στην τσέπη.

Το 2012 η Casa em Portugal άνοιξε παραρτήματα στο Καράκας της Βενεζουέλας και στη Λουάντα της Ανγκόλας. Μέχρι που παρενέβη η κυβέρνηση του Πέντρο Πάσος Κοέλιο για να υιοθετήσει το περίφημο καθεστώς της «χρυσής βίζας» και να εκτινάξει την ελκυστικότητα των πορτογαλικών ακινήτων στα ουράνια. Διότι η κεντροδεξιά κυβέρνηση της χώρας, όπως άλλωστε έχουν πράξει τα τελευταία χρόνια και οι κυβερνήσεις της Ισπανίας, της Ελλάδας, της Κύπρου αλλά και της Ολλανδίας, που δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα φυγής κεφαλαίων όπως οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, αποφάσισε να δίνει πενταετή βίζα (άρα και πρόσβαση στην Ευρώπη) σε μη ευρωπαίους πολίτες που επενδύουν πάνω από 500.000 ευρώ σε ακίνητα στη χώρα.

Επιπλέον, η κυβέρνηση της Λισαβώνας παρέχει στους επενδυτές τη δυνατότητα αίτησης για τη χορήγηση πορτογαλικής υπηκοότητας έπειτα από την παρέλευση έξι ετών. Και επίσης θεσμοθέτησε ανώτατο συντελεστή φορολόγησης 20% για οποιοδήποτε εισόδημα από ενοίκια ή άλλη πηγή αποκτά ένας μη ευρωπαίος επενδυτής στη χώρα. Διότι δεν υπάρχουν μόνο οι ιδιώτες μη ευρωπαίοι που αναζητούν κάποιο ακίνητο στην Πορτογαλία για επένδυση ή διακοπές. Το ενδιαφέρον είναι μεγάλο για τις ξένες εταιρείες που θέλουν να κάνουν μπίζνες στην Ευρώπη. Κατόπιν αυτών δεν εκπλήσσει το ότι το μέτρο απέδωσε 222,2 εκατ. ευρώ το πρώτο δωδεκάμηνο που εφαρμόστηκε! Συγκεκριμένα, το υπουργείο Εξωτερικών της κυβέρνησης Κοέλιο κατέγραψε 356 επενδυτές, εκ των οποίων 16 Ρώσους, 10 Βραζιλιάνους, 9 από την Ανγκόλα και… 279 από την Κίνα! Εδώ την πάτησε ελαφρώς ο Πασκάλ Γκονσάλβες, ο οποίος, όπως διευκρινίζει στη γαλλική «Λε Μοντ», άνοιξε εσπευσμένως τον περασμένο Ιούλιο γραφείο στη Σαγκάη…

Στην Ελλάδα είναι νωρίς ακόμη για συγκεντρωτικά στοιχεία, καθώς κίνητρα για την προσέλκυση ξένων επενδυτών εφαρμόστηκαν μόλις πριν από ένα εξάμηνο. Θα στοιχημάτιζε όμως κανείς ότι, όποτε κι αν ανακοινωθούν, θα είναι συγκριτικά φτωχά. Οχι μόνο επειδή δεν προσφέρουμε υπηκοότητα στους επενδυτές (οι Κύπριοι προσφέρουν με επένδυση 300.000 ευρώ). Οχι μόνο επειδή δεν παρέχουμε κανένα φορολογικό κίνητρο – τα «χαράτσια» επιβάλλονται αδιακρίτως. Θα είναι φτωχά επειδή δεν διαθέτουμε τη λεγόμενη «ασφάλεια δικαίου», δηλαδή ένα σταθερό φορολογικό και νομικό πλαίσιο.

Ετσι, η προσφορά της ελάχιστης απαιτούμενης επένδυσης των (μόνο) 250.000 ευρώ στην Ελλάδα πέφτει μάλλον στο κενό, καθώς τον κινέζο ή τον άραβα «ντιβέλοπερ» γης δεν τον ενδιαφέρει αν θα επενδύσει 200.000 ευρώ παραπάνω για να ανοίξει την πόρτα της Ελλάδας και της Ευρώπης. Χώρια που τα 250.000 ευρώ που διαφημίζουμε αφορούν συμφωνία υδραυλικού ή ηλεκτρολογικού τύπου – «ντιλ μαστοράντζας» δηλαδή. Διότι στην προσφορά δεν περιλαμβάνεται ο ΦΠΑ! Που, συν τοις άλλοις, εν προκειμένω είναι αναπόφευκτος…