Οι Τούρκοι και ο Εμφύλιος

Η γειτονιά κάτω από την Ακρόπολη κατά την Τουρκοκρατία χρησιμοποιήθηκε μόνο για αγροτικούς σκοπούς, καθώς βρισκόταν και πάλι εκτός των τειχών, αφού το 1778 κατασκευάστηκε περίβολος με πρωτοβουλία του βοεβόδα Χατζή Αλί Χασεκί, ενώ μετά την Επανάσταση του 1821 ο στρατηγός Μακρυγιάννης αγόρασε κτήματα στην περιοχή, γι’ αυτό και φέρει το όνομά του.

Το 1835, με οικοδομικό υλικό από το τείχος του Χασεκί, κατασκευάστηκε το πρώτο στρατιωτικό νοσοκομείο, το Κτίριο Βάιλερ, όπως έμεινε γνωστό από το όνομα του γερμανού μηχανικού που το σχεδίασε. Το στρατιωτικό νοσοκομείο λειτούργησε μέχρι το 1928. Στη συνέχεια ο χώρος παραχωρήθηκε στο σύνταγμα Χωροφυλακής και σταδιακά κατασκευάστηκαν διάφορα κτίσματα που κατέστρεψαν σε μεγάλο βαθμό τις αρχαιότητες και κυρίως αξιοποιήθηκαν για τη δημιουργία των υπόγειων χώρων του Μουσείου Ακρόπολης.

Τον Δεκέμβριο του 1944 στο οικόπεδο εκτυλίχθηκαν οι δραματικές μάχες που σήμαναν την αρχή του εμφυλίου πολέμου. Ενας μεγάλος αριθμός από σφαίρες, χειροβομβίδες και άλλα πολεμικά υλικά βρέθηκε σε λάκκους, δεξαμενές, πηγάδια και επιχώσεις και συγκεντρώθηκε από ομάδες ναρκαλιευτών του Στρατού.

Οι άνθρωποι που έζησαν στη συγκεκριμένη γειτονιά και η ιστορία τους – μέχρι και τα τελευταία χρόνια, πριν ξεκινήσουν, τη δεκαετία του 1970, οι εργασίες απελευθέρωσης του χώρου – έκαναν αισθητή την παρουσία τους. Σε ένα από τα σπίτια που κατεδαφίστηκαν βρέθηκε ένα σύγχρονο εγκαίνιο, μια λίθινη πλάκα με χαραγμένο σταυρό και ένα μπουκαλάκι που πιθανότατα περιείχε αγιασμό. Το σπίτι ήταν χτισμένο πάνω σε ένα σπίτι του 2ου αιώνα μ.Χ., στο οποίο είχαν βρεθεί τρία αρχαία εγκαίνια διαφορετικών εποχών.