Διαχειριστές υλικού

Οχι πολλά χρόνια πριν, σε εκδήλωση του Εργοτέλη στην Αθήνα, ο (τότε) προπονητής της ομάδας Νίκος Καραγεωργίου μάς έλεγε: «Ενα ταλέντο που πρέπει να θυμάσαι από την ομάδα είναι ο πιτσιρικάς ο Καρέλης».

Ο καιρός πέρασε, ο μεσοκυνηγός άρχισε να παίζει συχνότερα στον Εργοτέλη, χωρίς όμως να κάνει το «μπαμ» που περίμενε ο προπονητής, αλλά και όσοι διέκριναν «κάτι» πάνω του. Εφυγε στο εξωτερικό, δεν «περπάτησε», επέστρεψε για τον Παναθηναϊκό σε μια προσπάθεια να αποκτηθεί μια «φθηνή» και σχετικά αξιόπιστη λύση και χθες ο Καρέλης έλαμψε στη Λεωφόρο. Το γκολ για το 2-1 ήταν λες και χόρευε στο βρεγμένο τερέν. Και το δεύτερο προσωπικό γκολ του νεαρού ίσως να τον οπλίσει με αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια. Ηταν μία ακόμη απόδειξη πως ένας προπονητής μπορεί με τον τρόπο του να στηρίξει έναν παίκτη.

Το έκανε ο Τσάνας, κόουτς της Εθνικής Ελπίδων, με την επιλογή να δίνει πάντα χρόνο συμμετοχής στον Καρέλη. Δικαιώθηκε. Οπως – αντίστοιχα – δικαιώθηκε και ο Μίτσελ. Σε πείσμα των κριτικών που ακολούθησαν το δεύτερο ημίχρονο-ναυάγιο με την Παρί στο Νέο Φάληρο, ο Μίτσελ δεν απέσυρε τον Σάμαρη στον πάγκο. Τον έριξε ξανά στα βαθιά. Γιατί ένας παίκτης μαθαίνει να κολυμπά στα δύσκολα κι όχι εκεί που πατώνει. Ο Σάμαρης, το νέο «χρυσό παιδί» του ελληνικού ποδοσφαίρου, είναι αποτέλεσμα της διαχείρισης του κόκκινου ρόστερ από τον Μίτσελ. Οποιος θέλει ας υποστηρίξει το οτιδήποτε για τις ικανότητες του Μίτσελ, αλλά ο άνθρωπος στηρίζει τα νιάτα και του βγαίνουν οι επιλογές.

Και φυσικά, ο Στέφενς πρέπει να νιώθει καλά με το αποτέλεσμα των κινήσεών του. Ρίσκο να αφήσει για πρώτη φορά στον πάγκο τον Στοχ, ρίσκο να αγνοήσει και τον ποιοτικό Λούκας. Τελικά, τους έριξε στη μάχη όταν η κατάσταση έγινε δύσκολη, οι παίκτες μπήκαν σαν αφιονισμένοι στο χορτάρι και έδωσαν νίκη-ανάσα στον ΠΑΟΚ. Ειδικά το τελευταίο 20λεπτο, ο ΠΑΟΚ ήταν καταιγιστικός. Αλλά το ζητούμενο είναι να αποκτήσει διάρκεια και όχι να αρέσκεται σε μόνιμη βάση στις ανατροπές.