Μερικά κλασικά σκετς
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό «Το αστείο που σκοτώνει»
Μια ιστορία είναι τόσο αστεία ώστε εκείνος που την έγραψε πεθαίνει από τα γέλια. Στη συνέχεια το αστείο σκοτώνει τη μάνα του. Και έπειτα από στρατιωτικές δοκιμές του αστείου και τις καταστροφικές του συνέπειες σε απόσταση μισού χιλιομέτρου, οι Σύμμαχοι χρησιμοποιούν τα αστείο ως πολεμικό όπλο για να νικήσουν στον πόλεμο. Φυσικά το αστείο δεν λέγεται ποτέ, παρά μόνο σε γερμανική μετάφραση που τελικά φαίνεται ότι είναι αλαμπουρνέζικα.
«Ο νεκρός παπαγάλος»
Ο ιδιοκτήτης ενός καταστήματος για κατοικίδια αρνείται ότι ο παπαγάλος που πούλησε είναι νεκρός και ισχυρίζεται ότι απλά αναπαύεται. Ο Μάικλ Πάλιν το εμπνεύστηκε από τον μηχανικό σε ένα συνεργείο αυτοκινήτων που δεν δεχόταν ότι το αυτοκίνητο του ηθοποιού είχε βλάβη.
«Διαβολικές γιαγιάδες»
Μια πόλη τρομοκρατείται από μια συμμορία ηλικιωμένων κυριών ντυμένων με δαντέλες οι οποίες ενοχλούν ανυπεράσπιστους νεαρούς, προκαλούν ταραχή με πρωινές ερμηνείες της «Μελωδίας της Ευτυχίας» και γράφοντας στους τοίχους συνθήματα γκραφίτι «Κάντε τσάι και όχι έρωτα».
«Κλινική για διαφωνίες»
Ο Μάικλ Πάλιν υποδύεται έναν άντρα ο οποίος πληρώνει ώστε να εξασφαλίσει έναν καβγά με τον ισχυρογνώμονα Τζον Κλιζ. Ο,τι ακολουθεί στη στιχομυθία τους έχει καταγραφεί στα βιβλία της ποπ ψυχολογίας ως το παράδειγμα για να αποφεύγει κανείς τις διαφωνίες.
Google news
