Ανακάτεψαν τα νερά, ενόχλησαν

Ο Φο και η Ράμε ζουν αρχικά έναν περιπατητικό έρωτα στους δρόμους του Μιλάνου, παντρεύονται, γράφουν μαζί, ταξιδεύουν, σκηνοθετούν. Γίνονται οι χαρτογράφοι του καπιταλισμού, ανακατεύουν τα νερά, ενοχλούν, κυνηγιούνται. Είναι τον Μάρτιο του 1973 που φασίστες απάγουν τη Φράνκα και τη βιάζουν. Είναι το 1984 που στο θέατρο Μπρόντγουεϊ ανεβαίνει «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού», παραγεμισμένος όμως με γκαγκ, ευρήματα, ατάκες για κωμικά φιλμ, με σκοπό την απονεύρωση – αν και αργότερα η Φράνκα και ο Ντάριο θα περιοδεύσουν με μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ σπάζοντας τον «μακαρθικό» πάγο.

Αλλά και από την άλλη όχθη του Ψυχρού Πολέμου αντιμετώπισαν προβλήματα αφού συχνά τα έργα τους ώς την πτώση του Τείχους δεν είχαν ανεβεί ποτέ στην ΕΣΣΔ, ενώ κάποιες προσπάθειες είχαν υποστεί ατελείωτα ψαλιδίσματα. «Το πιο παράλογο ήταν πως αυτές τις σάτιρες εμείς τις είχαμε γράψει για να καταγγείλουμε τις ατιμίες του καπιταλισμού. Προφανώς για τους σοβιετικούς γραφειοκράτες εκείνες οι καταγγελίες ταίριαζαν άψογα με την πραγματικότητα του υπαρκτού σοσιαλισμού» σημειώνει ο Ντάριο Φο. Ενας αναγεννησιακός μπουφόνος του καιρού μας που έχει περάσει τα 80 αλλά, όπως λέει, «έχει ζήσει τουλάχιστον 150 χρόνια». Ενα ωραίο βιβλίο για μια συναρπαστική ζωή.