Τα πρώτα κλικ του Κερτέζ

Ενας Ικαρος τη στιγμή που έχει απογειωθεί (φωτογραφία) «κοιτάζει» από ψηλά ένα λευκό άτι που έχει σωριαστεί μέσα στον αγρό αφήνοντας το κάρο με το βαρύ φορτίο να περιμένει στην ομίχλη. Ενας νεαρός απολαμβάνει τη χαρά της ζωής με έναν οργιώδη χορό στην ύπαιθρο ως άλλος φαύνος, την ώρα που ένας ακορντεονίστας παίζει μια μελαγχολική μελωδία που ταξιδεύει το βλέμμα του μακριά, σε άλλους κόσμους.

Εικόνες που μοιάζουν πειραματικές και σουρεαλιστικές. Φωτογραφικά καρέ που φαίνονται τολμηρά ως προς τη σύλληψή τους και την ίδια στιγμή κρύβουν ανθρωπιά και ευαισθησία. Στιγμές αποκαλυπτικές, όχι τόσο για το ίδιο τους το θέμα όσο γιατί είναι τα πρώτα βήματα ενός φωτογράφου που θα σφραγίσει με την παρουσία του τον 20ό αιώνα, του Αντρέ Κερτέζ.

«Μέσα από τις εικόνες αυτές – συνολικά 23 – διακρίνει ο έμπειρος θεατής την εξέλιξή του σε σπουδαίο ευρωπαίο δημιουργό. Ο ποιητής – με την πολύ καλή αίσθηση σύνθεσης και αισθητικής που βρίσκουμε στις διάσημες εικόνες του από το Παρίσι – υπάρχει ήδη αναμφίβολα μέσα του», εξηγεί στα «ΝΕΑ» η Ιωάννα Βασδέκη η οποία μαζί με τον Τζεφ Βάντερπουλ επιμελείται την έκθεση που συνδυάζει πρώιμα έργα του σπουδαίου ούγγρου φωτογράφου – παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα – με φωτογραφίες νέων ούγγρων φωτογράφων οι οποίοι πραγματεύονται το θέμα «προσωπική ιστορία».