Γοήτευσαν τα ερωτευμένα βαμπίρ

Εν ριπή οφθαλμού προπωλούνται τα εισιτήρια για όλες τις αίθουσες του φετινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που φαίνεται ότι πάει για ρεκόρ. Ανάρπαστα! Στα φεστιβαλικά εκδοτήρια η φράση «δεν έχει θέσεις» έχει καταντήσει κλισέ. Και αυτό μπορεί να αφορά ταινίες που έχουν ήδη φήμη (την ταινία του Τζιμ Τζάρμους «Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί» ή το – βραβευμένο στο φετινό Φεστιβάλ Βενετίας – «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά που προβλήθηκε χθες, για παράδειγμα) ή για ταινίες που απέκτησαν φήμη σχεδόν ταυτόχρονα με την εξαγγελία του προγράμματος. Βλέπετε, πάντα υπάρχουν κάποια φαβορί για σινεφιλικό κυνήγι, όπως το εξαιρετικό ιαπωνικό δράμα «Πατέρας και γιος» του Χιροκάσου Κόρε Εντα, από τις ταινίες που θα βρουν τον δρόμο τους στις ελληνικές αίθουσες.

Τι γίνεται όμως με αυτές που δεν έχουν επιλεχθεί από κάποιον έλληνα διανομέα; Τι γίνεται δηλαδή με τις ανακαλύψεις; Στοιχείο απαραίτητο για κάθε κινηματογραφικό φεστιβάλ και μια λέξη που δεν θα χρησιμοποιούσε κανείς για να περιγράψει το «Θαύμα» από την Τσεχία και το «Μελάσα» από την Κούβα, δύο αδύναμα δράματα διαφορετικής «κατεύθυνσης» αλλά εξίσου μέτρια.

Στη Θεσσαλονίκη, που τις ημέρες του φεστιβάλ με τον νεαρόκοσμο επί ποδός δείχνει τη ζωντάνια της, όλοι δήλωναν και χθες γοητευμένοι με το σχεδόν ψυχεδελικό «Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί» του Τζιμ Τζάρμους (με παραγωγό τον Χρήστο Κωνσταντακόπουλο), μια υπέροχη ερωτική ιστορία με ήρωες δύο ερωτευμένους – και περιθωριακούς φυσικά – βρικόλακες. Ταινία που από τη μία κουβαλά μια απογοήτευση για την ανθρωπότητα και από την άλλη μια ελπίδα και έναν θαυμασμό για τα σπουδαία επιτεύγματά της: επιτεύγματα που πάντα ξεκινούν ή καταλήγουν στην αφάνεια. Σκεφτείτε πως ακόμη και η πιο «εύγευστη» ομάδα αίματος είναι η… μηδέν, με ρέζους αρνητικό! Εύστοχη επιλογή για πρεμιέρα. Ο Τζάρμους ήταν βέβαια παρών στην τελετή έναρξης του Φεστιβάλ. Παρόντες επίσης ο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Γιάννης Ανδριανός, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης και ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού Δημοσθένης Δαββέτας. Ο τελευταίος άκουσε κάποιους από το κοινό να τον αποδοκιμάζουν όταν η προαναγγελθείσα ως σύντομη ομιλία του δεν πήρε τον… σύντομο δρόμο. «Ηρθαμε για τον Τζάρμους κι όχι για σένα», ακούστηκε στο τέλος, προτού ανεβεί στο βήμα ο Γιάννης Μπουτάρης με την ατάκα «Ο δικός μου χαιρετισμός θα είναι σοβαρός» για να εισπράξει ηχηρό χειροκρότημα.

Στη δεύτερη – κατάμεστη – προβολή του φιλμ την επόμενη ημέρα (μέχρι στιγμής, όλα στις αίθουσες, τεχνικώς μιλώντας, πηγαίνουν ρολόι), ο Τζιμ Τζάρμους μίλησε για την περιπέτεια της ταινίας του που πέρασε πολλά κύματα ώσπου να γυριστεί, καθώς και για τη μερική του απογοήτευση που, για πρώτη φορά, «υποχρεώθηκε» να γυρίσει μια ταινία ψηφιακά και όχι σε παραδοσιακό φιλμ. Εκλεισε δε, ζητώντας συγγνώμη από τους θεατές, που δεν τους υποδέχτηκε από την αρχή.