Φιλμάκια – οδηγοί επιβίωσης από κινητά

Η αποστολή ήταν ξεκάθαρη: με την κάμερα του  κινητού τηλεφώνου έπρεπε να αποτυπωθούν μικρές καθημερινές ατομικές ή ομαδικές στιγμές με φόντο το αστικό τοπίο και την κρίση. Ενδεκα φοιτητές του Παντείου Πανεπιστημίου βγήκαν στους δρόμους της Αθήνας και με τις κάμερες των κινητών κινηματογράφησαν «στρατηγικές επιβίωσης» και συμπεριφορές. Δεν είχαν όμως τη χρονική πολυτέλεια. Επρεπε μέσα σε 15 ημέρες – ταχύρυθμη εκπαίδευση επτά ημερών με θεωρητικά μαθήματα για όλους τους τομείς εργασίας (προετοιμασία, γυρίσματα, φάση παραγωγής) και επτά ημέρες πρακτικής (σχεδιασμό παραγωγής, σκριπτ, σενάριο, μοντάζ, μουσική επένδυση, μιξάζ) – να παραδώσουν επτά φιλμάκια.

Κατέγραψαν συσσίτια για απόρους, την καθημερινότητα των αστέγων, τη ζωή στην κλειστή ΕΡΤ, τον βιοπορισμό και τους προβληματισμούς μελών της κινεζικής κοινότητας στην Αθήνα, τον εντοπισμό ενός κινητού που κλάπηκε, τις αντιδράσεις κόσμου όταν βλέπει έναν νέο να λιποθυμά, ακόμη και τη ζωή μέσα από τα μάτια ενός αδέσποτου σκύλου.

Το υλικό που συγκέντρωσαν αποτέλεσε το υλικό για επτά ταινίες μικρού μήκους διάρκειας έως πέντε λεπτών στο πλαίσιο του εργαστηρίου «Micro Moves: Human – Urban/ Surviving Strategies in the Mega City» που διοργάνωσαν το Ινστιτούτο Γκαίτε και το Δημοσιογραφικό Εργαστήριο του Τμήματος Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου υπό την καθοδήγηση του διακεκριμένου γερμανού κινηματογραφιστή Τιλ Πάσοου και την ακαδημαϊκή ευθύνη του αναπληρωτή καθηγητή του Παντείου, δημοσιογράφου Νίκου Μπακουνάκη.

«Η πρακτική αυτή δείχνει πώς ένα κινητό γίνεται εργαλείο πιο οικείο για εκείνον που στέκεται απέναντί του συγκριτικά με μια τηλεοπτική κάμερα ή μια ιδιωτική βιντεοκάμερα», εξηγεί ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Το Βήμα» Νίκος Μπακουνάκης. «Παράλληλα αναδεικνύει τη σημασία της κάμερας του κινητού για την κινηματογραφική τέχνη και τις προοπτικές που ανοίγει στους χρήστες – δημιουργούς αλλά και τις αδυναμίες της».