Θρίαμβος του Ρέιφ Φάινς στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου

Ο Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ είναι ένας από τους σταρ που δεν έχουν «πιάσει» ακόμη στην Ελλάδα – και είναι, για να πούμε την αλήθεια, από εκείνους τους ηθοποιούς που δεν «πιάνουν» γενικώς στους έλληνες θεατές: Είναι κωμικός, αλλά όχι ιδιαίτερα «εξωστρεφής» – δεν είναι Ζακ Γαλιφιανάκης, αλλά ούτε και Τζιμ Κάρεϊ (τέτοιοι μας αρέσουν). Επίσης, αν και κωμικός, είναι και ομορφονιός, όχι όμως και τόσο ώστε να πέφτουν κάτω οι ελληνίδες φίλες της μεγάλης οθόνης (που έχουν μάλλον πολύ συγκεκριμένα γούστα).

Τον γουστάρει βέβαια ένα νεανικό κοινό, το κοινό που είναι μάλλον σε εγρήγορση με τα φιλμικά δρώμενα του εξωτερικού και – ευτυχώς – «πιάνει» άλλες συχνότητες. Και ενδέχεται να καλοπεράσει με το «Don Jon» που έκανε την πρεμιέρα του την Πέμπτη στο Φεστιβάλ του Λονδίνου.

To story είναι το εξής: νεαρός γόης, ερωτευμένος κυρίως με το… διαδικτυακό πορνό, σμίγει με πεντάμορφη νεαρά που ζει στο φανταστικό σύμπαν των ρομαντικών κομεντί. Συνταγή για καταστροφή δηλαδή, που μεταφράζεται σε μπόλικα, ξεκαρδιστικά καλαμπούρια, με τις συμπληρωματικές παρουσίες των Τζούλιαν Μουρ και Τόνι Ντάνζα να προσθέτουν στυλ αλλά και κωμική αιχμή.

Επίσης έχουμε και την πρεμιέρα της «Αόρατης γυναίκας», δηλαδή της νέας ταινίας που φέρει τη σκηνοθετική υπογραφή του Ρέιφ Φάινς, με τον ίδιο να ενσαρκώνει τον Κάρολο Ντίκενς (η ταινία αφορά τη μυστική του σχέση με μια νεότερη γυναίκα που τον συντρόφεψε μέχρι τον θάνατο του).

Δεν έκρυψα ποτέ τη συμπάθεια μου στον βρετανό ηθοποιό και σκηνοθέτη, αλλά η «Αόρατη γυναίκα» μοιάζει να είναι μια από τις κορυφαίες του στιγμές. Μιλάμε για ένα ευαίσθητο, στημένο με μοναδική προσοχή και ωριμότητα δράμα με σπουδαίες ερμηνείες και καμία μελοδραματική έκπτωση. Φυσικά, το κοινό αγκάλιασε το φιλμ – «ανεβαίνει» το πρεστίζ της βρετανικής φιλμικής βιομηχανίας με κάτι τέτοια.

Η Τζούντι Ντενς με τη Φιλομίνα Λι στην πρεμιέρα του «Φιλομίνα» του Φρίαρς

Χαμός έγινε τέλος και στην πρεμιέρα του «Φιλομίνα» του Στίβεν Φρίαρς, όπου παραβρέθηκαν ο σκηνοθέτης, οι πρωταγωνιστές Τζούντι Ντεντς και Στιβ Κούγκαν, αλλά και τα αληθινά πρόσωπα που οι δυο προηγούμενοι ενσάρκωσαν, δηλαδή η Φιλομίνα Λι, η κόρη της, και ο δημοσιογράφος Μάρτιν Σίξσμιθ. Αστραψαν τα φλας, βούρκωσαν τα μάτια των θεατών, ηχηρά τα χειροκροτήματα.

Το Φεστιβάλ συνεχίζεται την Παρασκευή με την δημοσιογραφική (και τη συνεπακόλουθη πρεμιέρα) της πολυαναμενόμενης ταινίας του Στιβ Μακ Κουιν «Δώδεκα χρόνια σκλαβος», με τον Μάικλ Φασμπέντερ, τον Τσιούτελ Έτζιοφορ και τον Μπραντ Πιτ – ο δεύτερος μονάχα από τους τρεις θα είναι μαζί μας, παρέα φυσικά με τον σκηνοθέτη.

Βασισμένο στην απίστευτη αληθινή ιστορία του Σολομών Νόρθαπ, ενός ελεύθερου αφροαμερικάνου από τη Νέα Υόρκη που απάγεται, πωλείται ως σκλάβος, και περνά μια Οδύσσεια δώδεκα ετών, γνωρίζοντας σκληρότητα αλλά και απρόσμενη καλοσύνη, αγωνιζόμενος όχι μόνο για να μείνει ζωντανός, αλλά και να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του.

Να υπογραμμίσω και το δυνατό Οσκαρικό buzz της ταινίας, που κουβαλά από την προβολή της στο Φεστιβάλ του Τορόντο. Ε, ξέρετε τώρα πως αρέσουν αυτά τα θέματα στην Αμερικάνικη Ακαδημία Κινηματογράφου. Ποιος ξέρει, η ταινία μπορεί και να το αξίζει – θα δούμε την Παρασκευή.