Οι μαρκαδόρος της απόγνωσης

Η είδηση δεν είναι καινούργια. Πάει μήνας. Πέρασε στα ψιλά. Στην επικαιρότητα άλλωστε συνωθούνταν μεγάλα θέματα. Οι αποκαλύψεις για τη Χρυσή Αυγή, συλλήψεις, οι αποφάσεις της τρόικας, οι διαξιφισμοί των πολιτικών, η ανασύσταση της Κεντροαριστεράς. Κι αυτό τι ήταν; Μια τόσο δα ειδησούλα! Σαρανταπεντάχρονος άνεργος πατέρας συνελήφθη στον Βόλο και οδηγήθηκε στο Αυτόφωρο γιατί έκλεψε από πολυκατάστημα μαρκοδόρους για το παιδί του. Του οποίου τα σχολικά είδη στοίχιζαν 35 ευρώ και εκείνος είχε μόνο 20!

…Αυτή η «ειδησούλα» με ζεματάει έναν μήνα τώρα. Περίμενα να κρυώσει για να την πιάσω. Δεν λέει όμως να χλιαρώσει! Πώς να δεις σε θερμοκρασία δωματίου την αποτίμηση της απελπισίας σε ένα πακέτο μαρκαδόρους; Τα Μνημόνια, οι περικοπές, τα χαράτσια, η ανεργία, οι πολιτικές που έφτασαν τον πατέρα να απλώσει το χέρι του στους μαρκαδόρους είναι πολύ μικρά συγκρινόμενα με το μεγαλείο που περικλείει η τραγικότητα της πράξης του. Πόση σημασία έχουν πια οι αιτίες που τον οδήγησαν σε αυτή την κίνηση, που κρατάει λίγα δευτερόλεπτα και σημαδεύει μια ζωή; Σημασία έχει με τι όνειρο ξύπνησε εκείνο το πρωί ο πατέρας. Τι όνειρο είδε το ίδιο βράδυ ο διευθυντής του καταστήματος που τον οδήγησε στο Αυτόφωρο; Ξεροκατάπιναν από αμηχανία οι αστυνομικοί που του πέρασαν τις χειροπέδες. Με τι χρώμα μαρκαδόρο ζωγραφίζεται η απόγνωση;

…Αυτό με νοιάζει ως προς το μέλλον της κοινωνίας όπου ζω!