Καθαρίζουν τα e-ράφια τους από το πορνό

Τα μεγάλα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία αποσύρουν σωρηδόν ερωτογραφήματα αυτοεκδιδόμενων συγγραφέων που πωλούσαν από τα σάιτ τους. Τίτλοι όπως «Παίρνοντας τη μεθυσμένη κόρη μου» ή «Το αθέατο προφυλακτικό του μπαμπά» προκάλεσαν σκάνδαλο με τον εντοπισμό τους από την ιστοσελίδα τεχνολογικών ειδήσεων The Kernel, όπως προκάλεσαν και πανικό στα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία. Ενώ αμέσως μετά, το σάρωμα δεκάδων τίτλων ερωτικού περιεχομένου που ακολούθησε προκάλεσε έντονες συζητήσεις για το αν πρόκειται ή όχι για λογοκρισία.

Τόσο η Amazon όσο και το βιβλιοπωλείο Barnes & Noble άρχισαν να αποσύρουν τίτλους, ενώ το WHSmith έφτασε στο σημείο να ρίξει την ίδια την ιστοσελίδα, αφήνοντας στη θέση της ένα μήνυμα που έλεγε: «Την περασμένη εβδομάδα υπέπεσε στην αντίληψή μας ότι αριθμός απαράδεκτων τίτλων εμφανιζόταν στην ιστοσελίδα μας μέσω της ιστοσελίδας Kobo που συνδέεται αυτόματα με τη δική μας. (…) Η έκρηξη των ηλεκτρονικών αυτοεκδόσεων είναι κατά κύριο λόγο καλή καθώς δίνει σε νέους συγγραφείς τη δυνατότητα να δημοσιεύσουν δικό τους περιεχόμενο. Ωστόσο νιώθουμε αηδιασμένοι από τους συγκεκριμένους τίτλους (…)».

Οι πιο ακραίοι τίτλοι που μπορούσε να κατεβάσει κάποιος αφορούσαν βιασμούς, αιμομιξίες ακόμα και κτηνοβασίες. Τέτοια βιβλία ήταν ανεβασμένα από τους ίδιους τους συγγραφείς τους στα σάιτ των ηλεκτρονικών βιβλιοπωλείων, σε ειδικό χώρο φιλοξενίας αυτοεκδόσεων. Οι εταιρείες έπαιρναν ένα ποσοστό των πωλήσεων που πραγματοποιούνταν μέσω του δικού τους σάιτ.

Νομικοί κύκλοι υποστηρίζουν ότι τα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία μπορεί να έχουν διαπράξει ποινικό αδίκημα επιτρέποντας πρόσβαση στον καθένα, χωρίς μηχανισμούς προστασίας και αποκομίζοντας κέρδη από πορνογραφία που μπορεί να θεωρηθεί παράνομο υλικό.

Πολλοί συγγραφείς, πάντως, για λόγους νομικής αυτοπροστασίας γράφουν στο τέλος του κειμένου ότι «οι χαρακτήρες είναι άνω των 18 ετών» ή ακόμη, για να αποφύγουν αιτιάσεις πως προάγουν αιμομικτικές συμπεριφορές, ότι «η τάδε είναι προγονή και όχι κόρη». Ωστόσο δεν είναι λίγοι και εκείνοι που μιλάνε για πρακτικές λογοκρισίας, καθώς δεν πρόκειται για πρόσωπα της πραγματικής ζωής αλλά για ψεύτικους χαρακτήρες.

Το πρόβλημα που τίθεται με τις ηλεκτρονικές αυτοεκδόσεις είναι ότι ουσιαστικά δεν περνούν από κανένα φίλτρο, ούτε ποιότητας ούτε νομικής κρίσης, κάτι που συμβαίνει όταν υπάρχει η διαμεσολάβηση του εκδοτικού οίκου.

Στη συγκεκριμένη βέβαια περίπτωση, αυτό κυρίως που προκαλεί ανησυχία σε πολλούς είναι ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι τα βιβλία αυτά δεν είναι για παιδιά, τα οποία, όπως λειτουργεί η διαδικτυακή πλοήγηση, δεν είναι απίθανο να πέσουν πάνω τους.