«Δεν είναι μαγαζάκι του Ραλφ Λόρεν η Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού»

Ο Ραλφ Λόρεν, ο εκπρόσωπος του αμερικανικού ονείρου στον κόσμο της σύγχρονης μόδας, είχε την επιθυμία να κατακτήσει το Παρίσι. Φιλοδοξούσε να κάνει τις παρουσιάσεις των πολυτελών συλλογών του μέσα σε ένα μνημείο πολιτισμού της γαλλικής πρωτεύουσας. Συγκεκριμένα στη Σχολή Καλών Τεχνών. Το κτίριο που από το 1830 βρίσκεται στην καρδιά του Σεν Ζερμέν ντε Πρε, στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα, περιοχή δράσης των υπαρξιστών αλλά και των γεγονότων του Μάη του ’68.

Ο Ραλφ Λόρεν δέχτηκε να προσφέρει ενάμισι εκατομμύριο ευρώ για τα έργα συντήρησης στο παλιό αμφιθέατρο της σχολής και τον εξοπλισμό της με οπτικοακουστικά μέσα υψηλής τεχνολογίας. Το αντίδωρο της χορηγίας του είναι η παραχώρηση της αίθουσας ώστε να κάνει τα σόου των συλλογών του στο Παρίσι. Οπως κι έκανε δηλαδή την περασμένη εβδομάδα, προξενώντας τις αντιδράσεις των καθηγητών και των σπουδαστών της θρυλικής σχολής, από την οποία αποφοίτησαν ιστορικές μορφές της τέχνης, όπως οι Ανρί Ματίς, Εντγκάρ Ντεγκά, Ευγένιος Ντελακρουά, Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ.

Οι προετοιμασίες του σόου της χειμερινής συλλογής του αμερικανού σχεδιαστή ήταν ο λόγος που διακόπηκαν για πέντε ημέρες τα μαθήματα και τα εργαστήρια σε αυτή την πτέρυγα της  σχολής. Δεκαπέντε καθηγητές και αρκετές εκατοντάδες σπουδαστές ξεσηκώθηκαν για τα έργα βιτρίνας και το μηδενικό ποσό προς τις διδακτικές τους ανάγκες. Και δήλωσαν με επιστολή διαμαρτυρίας τους προς τον διευθυντή της σχολής Νικολά Μπουριό την άρνησή τους να «παραχωρείται στο μέλλον το κτίριο για μη εκπαιδευτικούς σκοπούς. Είμαστε καλλιτέχνες και όχι χώρος κοσμικών εκδηλώσεων».

Ο Ράλφ Λόρεν στο μεταξύ είχε συμπληρώσει το όνειρό του και με ένα δείπνο επισήμων στο αίθριο του παριζιάνικου μνημείου, όπου δεξιώθηκε την πριγκίπισσα Σαρλίν του Μονακό, την Κατρίν Ντενέβ και προσκαλώντας τη Σαρλότ Γκενσμπούρ να τραγουδήσει για τους συνδαιτυμόνες του.

«Δεν μου αρέσει να επιδεκνύομαι με μεγάλες εκδηλώσεις», δήλωσε. «Στη Γαλλία δεν ήθελα να με δουν ως μέγα χορηγό ή ως διοργανωτή μεγαλόπρεπων εκδηλώσεων. Θέλησα να δείξω αυτό που ακριβως είμαι μέσα από το δικό μου όραμα που έχω για τον κόσμο. Κι αυτό το κάνω με τις δημιουργίες μου. Δεν περιμένω λοιπόν ιδιαίτερη αναγνώριση, αν και θα μου άρεσε να ακούσω τους Γάλλους να λένε ότι η κίνησή μου ήταν καλή πρωτοβουλία. Ο κόσμος είναι μικρός κι είναι καθήκον μας να διατηρήσουμε τον πολιτισμικό του πλούτο για τις επερχόμενες γενεές. Αλλωστε αυτή η συνεργασία μπορεί να οδηγήσει σε μαθήματα μόδας, ντιζάιν και σύγχρονης τέχνης».