Οταν ανέβηκε στο βήμα ήταν ήδη διάσημος σαν ροκ σταρ και είχε τον θαυμασμό εκείνων που τον θεωρούσαν γκουρού μιας νέας πραγματικότητας. Η οποία γινόταν όλο και πιο διαφορετική, εντυπωσιακή, απίστευτα πιθανή, χάρη στην πρωτοπορία των τεχνολογιών της Apple που ο Στιβ Τζομπς παρουσίαζε στο ακροατήριό του στις ετήσιες παρουσιάσεις της εταιρείας του.
Το σκηνικό εκείνης της παρουσίασης ήταν λιτό: μία καρέκλα κι ένα τραπέζι στη μία άκρη και πίσω του μία μεγάλων διαστάσεων οθόνη. Ο Τζομπς είχε τον δικό του τρόπο να παρουσιάζει το θέμα του. Η ομιλία του δεν ξεπερνούσε τη μία ώρα και κρατούσε για το τέλος την εμφάνιση της νέας του δημιουργίας, κλιμακώνοντας την προσμονή του ακροατηρίου για τα αποκαλυπτήρια του χάι τεκ αριστουργήματός του.
Αυτή ήταν η «χορογραφία» του για το λανσάρισμα του iPod το 2001, του iTunes Store το 2003, του iPhone το 2007, του iPad το 2010. Σε αυτό το τελετουργικό, η λιτή, βαθύχρωμη αμφίεση του Στιβ Τζομπς προσμετρούσε στις εντυπώσεις και στον ενθουσιασμό του κόσμου των δημοσιογράφων και των ειδικών της τεχνολογίας. Ενα μίνιμαλ μαύρο πουλόβερ ήταν «το κοστούμι» που καθιέρωσε ο ηγέτης της Apple για να συνοδεύει τις πρεμιέρες των προϊόντων του. Τα οποία κυκλοφορούν πάντα σε λευκή, μαύρη ή γκρι απόχρωση, ακολουθώντας το θεώρημα απλότητας και καθαρότητας που εκείνος είχε για το σύμπαν των υπολογιστών.
Ο Στιβ Τζομπς είχε αναπτύξει μια εμμονή για τον μινιμαλισμό και την ιαπωνική αισθητική της αφαίρεσης. Την εποχή που έζησε στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου γνώρισε τον ιάπωνα σχεδιαστή Ισέι Μιγιάκε. Και εκείνος δημιούργησε το περίφημο μαύρο πουλόβερ. Ή μάλλον τη σειρά από δεκάδες όμοια μαύρα πουλόβερ που ο Τζομπς επέμενε να φορά με ένα μεταχειρισμένο τζιν Λιβάις και το ίδιο μοντέλο αθλητικών παπουτσιών του τζόγκινγκ Νιου Μπάλανς, σχέδιο βίντατζ από τα 80ς.
Ο αμερικανός ευφυής άνδρας των υπολογιστών μοιραζόταν με τον ιάπωνα δημιουργό της συλλογής APC – Ενα Κομμάτι Υφασμα την ίδια αισθητική του αυστηρά λιτού ύφους. Μάλιστα η τακτική του ιαπωνικού ντιζάιν που επέβαλλε το μαύρο χρώμα για την υπογράμμιση της καθαρότητας του σχήματος βρήκε στον Τζομπς έναν θερμό υποστηρικτή.
Οταν εκείνος επισκέφθηκε, το 1980, το εργοστάσιο της Σόνι στο Τόκιο εντυπωσιάστηκε από την ομοιομορφία των εργαζομένων, οι οποίοι φορούσαν όλοι το ίδιο νάιλον σακάκι με φερμουάρ στα μανίκια, σχεδιασμένο από τον Μιγιάκε. Ο Τζομπς, όπως ο ίδιος εμπιστεύτηκε στον Γουόλτερ Αϊζακσον, επίσημο βιογράφο του, ζήτησε από τον Μιγιάκε να σχεδιάσει μια στολή για τους εργαζόμενους στην Apple. Οταν έδειξε κάποια δείγματα στα στελέχη του εκείνα αποδοκίμασαν την ιδέα του. Τότε Τζομπς, σαν μοναχικός καβαλάρης, ακολούθησε την ιδέα του και έκανε σύμβολο της εστέτ κοσμοθεωρίας του το μαύρο πουλόβερ του ιάπωνα ομοϊδεάτη σχεδιαστή.
Βαρόμετρο του στυλ
100 κομμάτια: η παρτίδα της παραγγελίας Τζομπς στον Μιγιάκε
992: το μοντέλο των παπουτσιών Νιου Μπάλανς που προτιμούσε ο Τζομπς
2005: η ομιλία του στους φοιτητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ έκλεισε με την προτροπή «να είστε αχόρταγοι και τρελοί»