Πολιτισμός

Οι πιο αληθινοί, οι πιο μόνοι

Το χιουμοριστικό πορτρέτο της «Φράνσις Χα», μιας από τις ομορφότερες στιγμές της φετινής σεζόν, σε μια ενδιαφέρουσα όμως κινηματογραφική εβδομάδα

Η ερμηνεία της Γκρέτα Γκέργουιγκ στο «Φράνσις Χα» απογειώνει το ασπρόμαυρο φιλμ του Μπάουμπαχ

Η ερμηνεία της Γκρέτα Γκέργουιγκ στο «Φράνσις Χα» απογειώνει το ασπρόμαυρο φιλμ του Μπάουμπαχ

Σχόλια
2 λεπτά
«Φράνσις Χα»: Ο Τσάρλι Τσάπλιν είχε κάποτε πει: «Το μόνο που χρειάζομαι για να κάνω μια ταινία είναι μια γυναίκα, ένας αστυνομικός και ένα όπλο». Ο Νόε Μπάουμπαχ σε αυτή τη νέα, ασπρόμαυρη και πολύ αστεία ταινία του χρειάζεται μόνο τη γυναίκα, αλλά τι γυναίκα: Η Φράνσις, βλέπετε, είναι ένας γυναικείος χαρακτήρας άκρως απολαυστικός και, κυρίως, αυθεντικός, απ’ αυτούς που σπάνια συναντάς.

Και αυτή του η αυθεντικότητα είναι μεν απόρροια μιας άμεσης κινηματογράφησης που χρωστάει εξίσου στον Γκοντάρ αλλά και στον Τζον Κασσαβέτη (η ερμηνεία της Γκρέτα Γκέργουιγκ επίσης θα ταίριαζε γάντι σε μια ταινία του Γούντι Αλεν, τη θυμόμαστε άλλωστε από το «To Rome with love»), αλλά το φιλμ πρωτοτυπεί και αλλού: Η Φράνσις δεν αναζητά τον έρωτα. Δηλαδή τον Πρίγκιπα, που μόνο αυτόν δείχνουν να περιμένουν οι ταλαίπωρες γυναίκες στη μεγάλη οθόνη.
Το «Φράνσις Χα» λοιπόν, δεν είναι ένα χιουμοριστικό ρομάντζο. Είναι όμως μια εξαιρετικά αστεία και ευαίσθητη ταινία, γυρισμένη σχεδόν επιτόπου (ή έτσι δείχνει) σε μια Νέα Υόρκη που δεν συναντάς σε καμία υπερπαραγωγή (περισσότερη ουσία, λιγότερο λούστρο – ακόμη κι όταν η δράση μεταφέρεται για λίγο στο Παρίσι απουσιάζει κάθε πλάνο σήμα-κατατεθέν) και με χαρακτήρες που δεν δρουν βάσει μιας ελαχίστως καμουφλαρισμένης δραματουργίας που πρέπει να διαγράψει ένα συγκεκριμένο τόξο. Ομοίως, η ερμηνεία της Γκέργουιγκ (που συνυπογράφει το σενάριο παρέα με τον σύντροφό της, ο οποίος και τη σκηνοθετεί) δεν πλησιάζει ποτέ την καρικατούρα, αν και εύκολα θα μπορούσε να της ξεφύγει τούτη εδώ η νευρωτική περσόνα που μοιάζει διαρκώς να προβάρει άτσαλα μια περίπλοκη χορογραφία.
Πίσω από τις κινήσεις, όμως, υπογραμμίζεται διαρκώς η προσπάθειά της να ενταχθεί. Να «χωρέσει» στους προκαθορισμένους ρόλους έτσι όπως αυτοί έχουν κτηνωδώς κατανεμηθεί – και εκεί που προσπαθεί, συνειδητοποιεί τη γελοιότητα του πράγματος και την εκδηλώνει με ένα πνιχτό γέλιο. Γιατί, τι απομένει σε αυτούς που αδυνατούν να ενστερνιστούν την «κανονικότητα»; Μα, να ξεχωρίζουν. Οι πιο αληθινοί – και πιο μόνοι – ερήμην τους.
Βαθμοί: 7

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. Nvidia: Το διοικητικό συμβούλιο εξετάζει την απομάκρυνση του CEO Jensen Huang
  2. Παρίσι: Φρουρός κατέρρευσε δίπλα στον Μακρόν στο Μέγαρο των Ηλυσίων (vid)
  3. Χέγκσεθ: Φρουρός τον επέπληξε για φασαρία στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη (vid)

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies