Η Ναόμι Κάμπελ μπορεί στην 25χρονη καριέρα της στις πασαρέλες να έχει συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα της μόδας, ωστόσο γνωστή έγινε για τον δύστροπο χαρακτήρα της. Τώρα λοιπόν προσπαθεί να πλασάρει ένα πιο φιλικό πρόσωπο, αφήνοντας πίσω περιστατικά όπως όταν πέταξε στο κεφάλι τής βοηθού της το κινητό της τηλέφωνο ή όταν της απαγόρευσαν την είσοδο στις πτήσεις της British Airways ύστερα από συμπλοκή με εργαζομένους της εταιρείας εξαιτίας μιας βαλίτσας.
Πώς θα μπορούσε να το κάνει αυτό; Προωθώντας τα δικαιώματα των μαύρων μοντέλων στον χώρο. Η 43χρονη ίδρυσε λοιπόν τον οργανισμό Συνασπισμός της Διαφορετικότητας και με τη βοήθεια των συναδέλφων της Ιμάν και Μπέθαν Χάρντινσον οργάνωσαν την εκστρατεία «Ισορροπία και ποικιλομορφία». Σκοπός τους είναι η εξάλειψη των διακρίσεων εις βάρος των μαύρων μοντέλων.
Για τον λόγο αυτό, μία εβδομάδα πριν από την επίσημη έναρξη της Εβδομάδας Μόδας της Νέας Υόρκης, η οργάνωση απέστειλε επιστολή προς τους υπευθύνους της εκδήλωσης αλλά και στους ομολόγους τους στο Λονδίνο, στο Παρίσι και στο Μιλάνο. Στις εν λόγω επιστολές απαριθμούσαν τους σχεδιαστές που επρόκειτο να χρησιμοποιήσουν μόνο ένα ή και κανένα μαύρο μοντέλο στις επιδείξεις τους και τους κατηγορούσαν για ρατσιστική δράση. Μάλλον η Βικτόρια Μπέκαμ και οι οίκοι Céline, Balenciaga και Chanel που είδαν μεταξύ άλλων το όνομά τους στη λίστα δεν θα χάρηκαν ιδιαίτερα.
Η κίνησή τους, ωστόσο, δεν είχε και ιδιαίτερο αποτέλεσμα, όπως τελικά φάνηκε. «Μόνο 6% των μοντέλων που συμμετείχαν στα σόου ήταν μαύρα ενώ 9% Ασιάτισσες. Διάβασα ένα ρεπορτάζ όπου είχαν μιλήσει με πέντε διευθυντές κάστινγκ που έλεγαν ότι έχουν διαφορετικά σώματα. Είναι προσβλητικό», ανέφερε σε συνέντευξή της η Ναόμι.
Κατά την ίδια, οι προσβλητικές συμπεριφορές αφθονούν στη μόδα αλλά χρειάστηκε κάποιο διάστημα μέχρι να το συνειδητοποιήσει. «Δεν μεγάλωσα σκεπτόμενη το μαύρο και το άσπρο. Προέρχομαι από διαφυλετική οικογένεια, έχω λευκά εξαδέλφια, οπότε ήταν πολύ σοκαριστικό για μένα όταν διαπίστωσα ότι υπάρχει ρατσισμός εκεί έξω», δήλωσε χαρακτηριστικά. Αν και γι’ αυτήν το χρώμα του δέρματός της δεν μπήκε ποτέ εμπόδιο στην καριέρα της, δεν ισχύει το ίδιο και για άλλες συναδέλφους της που της τηλεφωνούν διαρκώς κάνοντάς της παράπονα. Ισως και γι’ αυτό θεωρεί πως η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη σε σχέση με τη δεκαετία του ’80, όταν έκανε αυτή τα πρώτα της βήματα στις πασαρέλες.