Ωτοβλεψίες

Η δολοφονία του ράπερ Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από τους μπράβους της Χρυσής Αυγής συγκλονίζει αυτές τις ημέρες και το Εθνικό Θέατρο. Υπερδιπλάσιοι του κανονικού θεατές φθάνουν καθημερινά στα εκδοτήρια της Αγίου Κωνσταντίνου όπου παίζεται σε επανάληψη το «Ζ» του Βασίλη Βασιλικού σε σκηνοθεσία Εφης Θεοδώρου, αναζητώντας εισιτήριο και απαντήσεις για τις θεμελιώδεις αδυναμίες της Ελληνικής Δημοκρατίας. Στο τέλος της παράστασης ακούγονται συνθήματα όπως «Ο Λαμπράκης ζει – Ο Παύλος ζει» ενώ οι συζητήσεις στο κατά κανόνα ήσυχο φουαγέ έχουν πρωτοφανή θέρμη και ζωηράδα. Δεν βιάζομαι να αξιολογήσω το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα αυτού του συντονισμού, το γενικό συμπέρασμα ωστόσο είναι πασιφανές και παρήγορο. Είναι πολύς ο κόσμος που απαιτεί λύσεις απέναντι στο νεοναζιστικό φαινόμενο. Περισσότερος και με αυθεντικότερη αγωνία απ’ όση νομίζουμε. 
ΥΓ: Και για όποιον δεν κατάλαβε: το θέατρο ζει και θα ζει γιατί είναι ανάγκη και δημιούργημα της ίδιας της Δημοκρατίας.

Ενα ακόμη «καλό στοιχειό» της Αγίου Κωνσταντίνου ετοιμάζεται να αποχωρήσει ύστερα από δεκαπέντε χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας. Η Σάσα Παπαχριστοπούλου, υπεύθυνη Προβολής και Επικοινωνίας του Εθνικού από την πρώτη ημέρα του Νίκου Κούρκουλου ώς την τελευταία του Γιάννη Χουβαρδά, αποφάσισε να συνταξιοδοτηθεί στις αρχές του 2014. Μέχρι τότε θα εκπαιδεύει και θα μυεί στα μυστικά του δύσκολου πόστου της τη διάδοχό της και εκλεκτή τού Σωτήρη Χατζάκη, την Κατερίνα Αγγελιδάκη. Μάθημα πρώτον: πίσω από κάθε επιτυχημένη καριέρα κρύβεται πάντα ένας ουσιαστικός και δοτικός άνθρωπος.

Ο Καβάφης περνάει από το στομάχι κι αν δεν με πιστεύετε, ορίστε. Κάτι νόστιμο μαγειρεύουν στο φουαγέ του «Αγγέλων Βήμα» ο Δημήτρης Καταλειφός, η Μαρία Ζορμπά, η Ευγενία Αποστόλου, ο Μανώλης Μαυροματάκης και ο Δημήτρης Ημελλος. Την ώρα που αυτοί θα διαβάζουν ποιήματα από την περίοδο 1905-1915 και η Κερασία Σαμαρά με τη συνοδεία πιάνου θα προσεγγίζει μουσικά τον μεγάλο Αλεξανδρινό, στον ίδιο χώρο ο σεφ Διονύσης Χαριάτης θα μαγειρεύει και θα προσφέρει στο κοινό αγαπημένα φαγητά του ποιητή από το βιβλίο συνταγών της μητέρας του Χαρίκλειας Φωτιάδη. Τα έσοδα από την πρωτότυπη ευωχία που θα λάβει χώρα το διήμερο 29-30 Σεπτεμβρίου θα διατεθούν εξ ολοκλήρου στο ΣΕΗ προς ενίσχυσιν των απόρων ηθοποιών. Οπως και να το δεις, έχει σημασία.

Δεν είμαστε και τόσο ανάδελφοι όσο νομίζουμε και το ιδεολογικό γιουρούσι του κάθε ανευθυνοϋπεύθυνου σε σχολικά προγράμματα και βιβλία δεν είναι αποκλειστικό μας προνόμιο. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες και συγκεκριμένα στην ακαδημαϊκά υποδειγματική Αμερική. Ενας συντηρητικός γερουσιαστής από τα έγκατα της Αλαμπάμα προσπαθεί αυτές τις ημέρες να πετάξει από τα σχολικά εγχειρίδια της περιοχής του τη διδασκαλία της αφροαμερικανίδας νομπελίστριας Τόνι Μόρισον, κατατάσσοντας το αριστούργημά της «Γαλάζια μάτια» στην κατηγορία του «παιδικού πορνογραφήματος». Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που σκανδάλισε τον γερουσιαστή και όσους συγχωριανούς του τρέφουν παρόμοιες με αυτόν πνευματικές ανησυχίες. Αυτό που ξέρω είναι ότι η μεγάλη λογοτεχνία τής Μόρισον ασκεί κριτική στην ασφυκτική επιβολή της λευκής κουλτούρας ενώ ταυτόχρονα εγκαλεί τη μαύρη κοινότητα των ΗΠΑ για αδράνεια και μοιρολατρία. Για πιο πολλά (και πιο έγκυρα) αναζητήστε το ίδιο το βιβλίο που κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 1995 από τις εκδόσεις Νεφέλη. Και αν δεν το βρείτε στα βιβλιοπωλεία, θα το βρείτε οπωσδήποτε στις βιβλιοθήκες των φίλων σας.