Ξέρω τι έμαθες φέτος το καλοκαίρι

Μαζί με τα μαγιό, τις τσάντες θαλάσσης και τα ανάλαφρα ρούχα που σε λίγο θα αποθηκεύουμε, τι γνώσεις και τι εμπειρίες θα φυλάξουμε στο «ντουλάπι» της συνείδησής μας, κάτι σαν προίκα της σεζόν που τελειώνει; Να τι απάντησαν αυτοί που ρωτήσαμε!

Βασιλική Τσίνα

δικηγόρος – μέτζο σοπράνο

Το καλοκαίρι μου έμαθε πως η Αθήνα είναι μια σχιζοειδής ερωμένη. Κι αν την αντέχεις και υπομείνεις, γίνεται, με απόλυτη ανατροπή, ελκυστική και ταξιδιάρα. Κι αν σε δοκιμάζει συχνά και σκληρά όλο τον υπόλοιπο χρόνο, κι αν σε ρίχνει στο γκρίζο, είναι τα καλοκαίρια που σου δίνεται… Κι αυτή είναι η νέα γνώση που θα ‘χω ως προσωπικό στοίχημα να κάνω κτήμα. Η πόλη μας που ζούμε τα φθινόπωρα και τους χειμώνες, τα καλοκαίρια είναι που θέλει να σε θέλγει….

Ζωή Τούντα

γλωσσολόγος – ηθοποιός

Σ’ ένα νεοκλασικό σπίτι, στην παράσταση «Κήπος στάχτες», έμαθα ότι κάθε τελευταίο είναι προτελευταίο και ότι έτσι τίποτα δεν τελειώνει, ότι είναι ευλογία να κοιτάς τον θεατή στα μάτια, σε απόσταση αναπνοής μέσα σε ένα δωμάτιο και να μοιράζεσαι… Αυτό το καλοκαίρι μου έμαθε ότι η ομορφιά βρίσκεται στην απλότητα, σε μια ήσυχη παραλία με καλή παρέα και πολλά χαμόγελα, ότι εδώ στην Ελλάδα έχουμε όλα όσα χρειαζόμαστε – τι να το κάνεις το μοχίτο όταν έχεις το ντόπιο μαστιχίτο… Α, και ότι το ξημέρωμα δεν έχει καμία διαφορά με το σούρουπο σ’ ένα νησί του Αιγαίου…

Ελλη Τσιλιγιάννη

στέλεχος επιχείρησης – ιστιοπλόος

Αυτό το καλοκαίρι μου έμαθε ιστιοπλοΐα! Μια άσκηση συνύπαρξης, ομαδικότητας, διακριτικότητας, υπομονής και σεβασμού. Κι αν αυτό ήταν το «τίμημα», το κέρδος ύψιστο – η αίσθηση ελευθερίας και απόλυτης σύμπλευσης με τη θάλασσα και τον άνεμο, η χαρά του ταξιδιού, της εξερεύνησης και της ανακάλυψης και μια οπτική αντίστροφη της συνηθισμένης – από έξω προς τα μέσα, από τη θάλασσα προς τη στεριά.  

Χλόη Μπολώτα

μαθήτρια – συμμετείχε στην ταινία του Αλέξανδρου Αβρανά «Miss Violence»

Το καλοκαίρι πήγα με τους γονείς και τα αδέλφια μου στη Νέα Υόρκη. Εμαθα ότι μια πολύ μεγάλη πόλη μπορεί να είναι φιλική, πρακτική και χαρούμενη για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της. Μου άρεσε πάρα πολύ που στο Central Park μπορείς να κάνεις τέλειο διάλειμμα όποια στιγμή της ημέρας θέλεις. Μετά πήγα στην Αίγινα. Εκεί δεν έμαθα τίποτε καινούργιο, αλλά ξανασκέφτηκα πόσο ωραίο είναι να ξαναβρίσκω τους παιδικούς μου φίλους.   

Στέλλιος Μπουτάρης

οινοποιός

Αυτό που με δίδαξε το καλοκαίρι είναι ότι δεν πρέπει να υποτιμάμε τις διακοπές. Συνειδητοποίησα πόσο σημαντικές και απαραίτητες μας είναι. Ετσι κι αλλιώς, δουλειά και υποχρεώσεις δεν τελειώνουν ποτέ. Θα πρέπει λοιπόν να περνάμε λίγες ημέρες με την οικογένεια και τους φίλους μας, να αφιερώνουμε χρόνο σε εκείνα τα μικρά και ίσως ασήμαντα που όμως κάνουν μεγάλο καλό στην ψυχή και τη διάθεσή μας, ώστε να γυρνάμε ανανεωμένοι και πιο αισιόδοξοι στην καθημερινότητα. Για να την αντέξουμε και να την παλέψουμε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι.

Βανέσα Γερουλάνου

σχεδιάστρια μόδας και κοσμημάτων

Μαρία Ξυλούρη

συγγραφέας

Πρώτα απ’ όλα, αυτό το καλοκαίρι μου επιβεβαίωσε ό,τι με είχαν μάθει τα προηγούμενα: ότι δηλαδή δεν είμαι καλοκαιρινός τύπος.

Το δεύτερο: ενώ όλοι οι άλλοι περιμένουν πώς και πώς τις διακοπές για να διαβάσουν, εγώ τις περιμένω πώς και πώς για να μη διαβάσω.

Το τρίτο και λιγότερο ευχάριστο – η πραγματικότητα σε ακολουθεί όπου κι αν πας. Οταν γύρω σου τόσος κόσμος υποφέρει, περιθώριο να κλειστείς σε σαπουνόφουσκα δεν υπάρχει, ούτε καν τον Αύγουστο.

Νάνσυ Ψάλτη

αρχαιολόγος, ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗ ΕΦΟΡΕΙΑΣ ΔΕΛΦΩΝ

Το καλοκαίρι κατάλαβα πως οι ανθρώπινες αξίες δεν έχουν χαθεί… Τπν Ιούλιο η ογδοντάχρονη χαμηλοσυνταξιούχος μητέρα μου μπήκε στον Ευαγγελισμό. Βιώνοντας την αγωνία της πιθανής απώλειας, είχα την τύχη να συμπορευτώ με την υπέρτατη καλοσύνη, την άριστη επιστημονική επάρκεια και την ανθρωπιά των ιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού του πνευμονολογικού τμήματος του νοσοκομείου. Αυτούς τους εξαίρετους δημόσιους λειτουργούς που δεν τους ταπεινώνει κανένα Μνημόνιο γνώρισα το καλοκαίρι του ’13.

Στέλλα Χριστοδούλου

βολεϊμπολίστρια, αρχηγός της ομάδας του Ολυμπιακού, πασαδόρος της Εθνικής

Τη γοητεία και τη σπουδαιότητα των απλών πραγμάτων μου έμαθε αυτό το καλοκαίρι. Τις φυσικές ομορφιές της Ελλάδας που μπορεί να βρίσκονται λίγες εκατοντάδες μέτρα από το σπίτι μας και να μη τις γνωρίζουμε. Το πόσο γλυκιά μπορεί να είναι η καθημερινότητα ακόμη και σε εποχές δύσκολες όπως αυτές που περνάμε, ακόμη και για εμάς τους νέους. Την ευχαρίστηση που μπορείς να πάρεις από πράγματα που πριν από λίγα χρόνια μάς φαίνονταν ασήμαντα. Ενα χαμόγελο, ένα τρυφερό άγγιγμα, μια αγκαλιά από φίλους που έχεις καιρό να δεις.

Σπύρος Γιαννιώτης
παγκόσμιος πρωταθλητής κολύμβησης ανοικτής θαλάσσης
Tη σημασία της στιγμής, καλής ή κακής! Αυτό μου έμαθε το καλοκαίρι που πέρασε. Πιο σημαντικό και από το ρεκόρ, ήταν η επιβεβαίωση τού ότι η προηγούμενη χρονιά – που είχα βάλει στόχο ένα ολυμπιακό μετάλλιο αλλά δεν τα κατάφερα – ήταν απλά μια άτυχη στιγμή… Φέτος ήρθε η επιβεβαίωση, μια θέση στους καλύτερους αθλητές του κόσμου. Κι αυτό με κάνει να πιστεύω ότι μπορώ να φτάσω σκαλί σκαλί μέχρι τους Ολυμπιακούς του 2016.