Το ποντίκι που έγινε νυχτερίδα

Μερίδιο έχει και το ζωικό βασίλειο στις παραδόσεις. Το αντίδωρο που έφαγε ένα ποντίκι έγινε αιτία να βγάλει φτερά και να «γεννηθεί» η νυχτερίδα. Η φώκια δεν ήταν παρά μια βασιλοπούλα που μετατράπηκε στο γνωστό θηλαστικό από την πολυφαγία της. Το δε μυρμήγκι ήταν ένας τεμπέλης κτηματίας που έκλεβε το μερίδιο που άφηναν οι άλλοι καλλιεργητές για τους φτωχούς. Ο Θεός τον καταράστηκε κι έγινε μυρμήγκι, αλλά η συνήθεια του έμεινε και εξακολουθεί να κλέβει.

Κι αν έχετε απορία για ποιον λόγο οι γάιδαροι ουρούν όπου βρουν νερό, η απάντηση είναι απλή: παραπονέθηκαν στον Θεό ότι είναι περιφρονημένοι από τους ανθρώπους κι εκείνος τους είπε ότι «θα τους δώσει πολλά καλά και τη μιλιά ακόμα, άμα με το κάτουρό τους κάμουν ποτάμι. Για τούτο όπου ιδούν νερό τρεχούμενο νομίζουν ότι είναι από τα άλλα γαϊδούρια και κατουρούν για να αυγατίσει και να γίνει ποτάμι».

Οσο για το κυνήγι σκύλων, γάτων και ποντικών; «Τα σκυλιά είχανε μια δίκη, αλλά επειδή είναι ρέμπελα έδωσαν τα χαρτιά τους να τα φυλάξουν οι γάτες που είναι νοικοκυράδες. Οι γάτες τα έβαλαν απάνου στην αστράχα κι πήγαν οι ποντικοί και τα έφαγαν. Για τούτο όταν βλέπουν τα σκυλιά τις γάτες τις κυνηγάνε, γιατί τους εχάλασαν τα χαρτιά τους και οι γάτες πάλι κυνηγάνε τους ποντικούς γιατί έφαγαν τα χαρτιά και τους έβαλαν σε αμάχη με τους σκύλους».

Στις σελίδες με τις «Παραδόσεις», δε, μπορεί να διακρίνει κάποιος πώς τα ίχνη της Ιστορίας μπλέκονταν με τον μύθο και έφτιαχναν περίεργες διηγήσεις. Και αν ακούγεται αστείο πως η τοποθεσία Κωλοσύρτης στη Χίο πήρε το όνομά της από το «γεγονός» ότι όταν ο Ομηρος ανέβηκε στο βουνό του Προφήτη Ηλία δεν μπορούσε να κατέβει και κυλίστηκε ανακούρκουδα, τι να πει κάποιος όταν η τοπική παράδοση στην Αττική ήθελε στον κάμπο του Μαραθώνα να έγινε κάποτε μεγάλη μάχη ανάμεσα στους Τούρκους που ήρθαν να σκλαβώσουν τη χώρα με άρμενα πολλά και τους Ελληνες και χύθηκε τόσο αίμα, που έφτασε ώς τη θάλασσα και έβαψε κόκκινα τα κύματα;