Εντίτ Πιαφ: Το Σπουργιτάκι και οι Ναζί

Σαν τριαντάφυλλο η ζωή της Εντίτ Πιαφ. Οπως ένα μπουμπούκι σιγά σιγά ανθίζει μέχρι που τελικά γίνεται λουλούδι, έτσι και η Πιαφ ξεκίνησε από φτωχή τραγουδίστρια του δρόμου που σταδιακά εξελίχθηκε σε διεθνές αστέρι, με το προσωνύμιο πάντα Σπουργιτάκι του Παρισιού. Κάτω από τα πρώτα φύλλα του τριαντάφυλλου, όμως, κρύβονται άλλα, αθέατα…

Κάπως έτσι, αποκαλυπτικά, λειτούργησε ο συγγραφέας Ρομπέρ Μπελερέ στην τελευταία του βιογραφία για την τραγουδίστρια με τίτλο «Πιαφ: ένας γαλλικός μύθος». Φώτισε άγνωστες πτυχές της ζωής της διάσημης τραγουδίστριας και μυστικά που έκρυβε καλά. Το προσωπικό αρχείο της τραγουδίστριας, στο οποίο είχε πρόσβαση, με 110 επιστολές που είχε ανταλλάξει με τον καλό της φίλο, τον ποιητή Ζακ Μπουργκέ, βοήθησε τον συγγραφέα να εξαγάγει συμπεράσματα για την κρυφή ζωή της και να ξεσκεπάσει την αλήθεια.

Σύμφωνα με το βιβλίο, η Πιαφ έλεγε ψέματα για τον ρόλο της στη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής και εκτός του ότι ήταν «ένα θύμα των αποτυχημένων ερωτικών της σχέσεων», σύμφωνα με τον Μπελερέ ήταν και μία «αχόρταγη σαγηνεύτρα», ένας «θηλυκός Ντον Τζιοβάνι». «Η διπροσωπία της Πιαφ δεν είχε όρια», υποστηρίζει ο συγγραφέας. «Ελεγε ασύστολα ψέματα για τη ζωή της, ξεκινώντας από τη γέννησή της ακόμα». Η τραγουδίστρια ισχυριζόταν πως είχε γεννηθεί στον δρόμο, ενώ στην πραγματικότητα γεννήθηκε στο νοσοκομείο Τενόν του Παρισιού. Διέδιδε επίσης πως ήταν τυφλή από τα 3 μέχρι τα 7 της και ότι από θαύμα επανέκτησε την όρασή της έπειτα από συνεχείς προσευχές στην καθολική Αγία Τερέζα. Σύμφωνα όμως με τον Μπελερέ, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. «Δεν υπήρξε ποτέ τυφλή», δηλώνει. «Αντε, το πολύ να ταλαιπωρήθηκε από κάποιον ιό για λίγες εβδομάδες».

Το βιβλίο του Ρομπέρ Μπελερέ ακυρώνει τον ισχυρισμό της Πιαφ ότι διοχέτευε παράνομα γαλλικές ταυτότητες σε αντιστασιακούς στη ναζιστική Γερμανία – στη διάρκεια δύο περιοδειών τις οποίες υποτίθεται ότι έκανε – και ότι βοήθησε 200 γάλλους φυλακισμένους αντιστασιακούς να δραπετεύσουν.
«Δεν είναι ο σκοπός μου να βάλω στο στόχαστρο την Πιαφ», λέει ο Μπελερέ, «απλώς δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την ψεύτικη εικόνα που είχε πλάσει για τον εαυτό της και που της επέτρεψε να αποφύγει την τιμωρία μετά τον πόλεμο. Τα νούμερα αλλάζουν συνέχεια. Οι φυλακισμένοι ήταν πρώτα 118, έπειτα έγιναν 147 και τελικά έφτασαν τους 200. Κανένας, όμως, από αυτούς δεν βγήκε να την ευχαριστήσει δημόσια. Και πώς είναι δυνατόν να έφτιαξε τόσες πλαστές ταυτότητες;».
Υπάρχουν μαρτυρίες που εστιάζουν και στον εξωφρενικό τρόπο ζωής της, μέσα στα πλούτη και την καλοπέραση, που ερχόταν σε αντίθεση με τη φτωχική ζωή των συμπολιτών της, μέσα στην ανέχεια του πολέμου και της ναζιστικής Κατοχής. 
Ζούσε σε μια από τις πιο πλούσιες και φημισμένες περιοχές του Παρισιού, το αριστοκρατικό 16ο διαμέρισμα, και πήγαινε συχνά σε ξέφρενα πάρτι που λάμβαναν χώρα σε γνωστό οίκο ανοχής, όπου διασκέδαζε στο πλευρό των Ναζί, έπινε άφθονη σαμπάνια και μεθούσε.

ΚΑΙ Η ΓΚΕΣΤΑΠΟ. Κάποιοι από τους Ναζί που επισκέπτονταν τον οίκο ανοχής και είχαν συνάψει σχέσεις μαζί της ήταν μέλη της Γκεστάπο και μάλιστα υψηλόβαθμα. «Η Πιαφ επί γερμανικής κατοχής ήταν βυθισμένη σε έναν ανέντιμο και θλιβερό τρόπο ζωής που κράτησε κοντά δύο χρόνια», ισχυρίζεται ο Μπελερέ. Μετά τον πόλεμο η τραγουδίστρια κατάφερε να πείσει ένα δικαστήριο ότι βοήθησε φυλακισμένους να δραπετεύσουν, δέχτηκε συγχαρητήρια και εξωράισε τη δημόσια εικόνα της κρατώντας την αλήθεια κρυφή.
Πολλοί είναι οι σύντροφοι που πέρασαν από τη ζωή τής διάσημης τραγουδίστριας και τη στιγμάτισαν. Υπολογίζονται στους 50μ με τους περισσότερους να προέρχονται από τον καλλιτεχνικό χώρο, αν και ο έρωτας της ζωής της υπήρξε αναμφισβήτητα ο πρωταθλητής της πυγμαχίας Μαρσέλ Σερντάν, του οποίου ο θάνατος το 1949 σε αεροπορικό δυστύχημα τη βύθισε σε κατάθλιψη. 
Η Πιαφ πούλησε στη συνέχεια το σπίτι που στέγαζε τον έρωτά της με τον αγαπημένο της. Από τότε – τα τελευταία δηλαδή 50 χρόνια – το σπίτι έχει αλλάξει αρκετούς ιδιοκτήτες.