Διευκρινήσεις του υπουργείου Οικονομικών για τα τραπεζικά ομόλογα

Με αφορμή δημοσιεύματα που αναφέρονται σε ανανέωση ομολόγων που επιβαρύνουν το δημόσιο χρέος με δισεκατομμύρια ευρώ, από το υπουργείο Οικονομικών διευκρινίζεται:

Τα ομόλογα στα οποία αναφέρεται το δημοσίευμα δεν είναι ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, αλλά εκδίδονται από τις τράπεζες με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου.

Η έκδοση των συγκεκριμένων ομολόγων αποσκοπεί  αποκλειστικά στην άντληση ρευστότητας από την ΕΚΤ ή την ΤτΕ μέσω ενεχυρίασης. Οι τράπεζες συνεπώς δεν τα διαθέτουν στην αγορά, αλλά παραμένουν κάτοχοι των ομολόγων αυτών.

Ως εκ τούτου, το ύψος του κουπονιού των ομολόγων είναι αδιάφορο από την άποψη του κόστους εξυπηρέτησης, αφού υπάρχει ταύτιση των ιδιοτήτων του εκδότη (που καταβάλλει τον τόκο)  και του κατόχου  (που τον εισπράττει).

Αλλά ούτε και οι εγγυήσεις που παρείχε το Ελληνικό Δημόσιο  επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό (και πώς θα μπορούσαν άλλωστε, αφού η παροχή τους γίνεται έναντι προμήθειας υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, την οποίαν καταβάλλουν οι τράπεζες). 

Έτσι, η ανανέωση των εγγυήσεων των ομολογιακών δανείων των τραπεζών θα συνεισφέρει στον κρατικό προϋπολογισμό ως έσοδα από προμήθειες επιπλέον 300 εκ. για το έτος 2013. Εξ άλλου και η τρόικα αναγνωρίζει ότι οι εγγυήσεις αυτές δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και τις εξαιρεί από το όριο  των νέων εγγυήσεων.  

Η ανανέωση των συγκεκριμένων τραπεζικών ομολόγων υπό την εγγύηση του ΕΔ αποτελεί την πλέον συμφέρουσα λύση για τον Έλληνα φορολογούμενο, αφού εξασφαλίζει πολύτιμη ρευστότητα για τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος χωρίς κόστος για το Ελληνικό Δημόσιο. Είναι και θα είναι απαραίτητη όσο οι τράπεζες  έχουν ακόμη ιδιαίτερα περιορισμένη πρόσβαση σε χαμηλού κόστους ρευστότητα και χρειάζεται να προσφεύγουν στην ΕΚΤ για να την εξασφαλίσουν.

Τέλος και για την αποκατάσταση ανακριβειών επισημαίνεται ότι οι ανανεώσεις των εγγυήσεων δεν είναι όλες  μονοετείς, όπως αναφέρει το δημοσίευμα και δεν προβλέπουν καμία μετατροπή του δικαίου που τις διέπει.

Συμπερασματικά, οι ισχυρισμοί ότι το τραπεζικό χρέος μετατρέπεται σε εθνικό στερούνται κάθε βάσης, ενώ η αύξηση του επιτοκίου των ομολόγων αυτών -που τεχνικά ήταν απαραίτητη ώστε το ομόλογο να τιμολογείται σε συνθήκες αγοράς- δεν επιβαρύνει καθόλου ούτε τις τράπεζες ούτε τον εγγυητή Ελληνικό Δημόσιο.