Μονογαμικός… εξ ανάγκης
Ο Ερολ Φλιν στην ταινία «Οι περιπέτειες του Δον Ζουάν» ενσάρκωσε τον ομώνυμο ήρωα, ένα από τα «πρότυπα» του άνδρα που δεν συμβιβάζεται με μία μόνο γυναίκα.
Αρα, η βιολογική ανάγκη των γυναικών να βρίσκονται δίπλα σε έναν άνδρα που θα τις προστατεύει μέχρι να γεννήσουν το παιδί τους, να ολοκληρώσουν δηλαδή τη διαδικασία, είναι εννέα μήνες. Η αντίστοιχη βιολογική ανάγκη του άνδρα διαρκεί μερικά δευτερόλεπτα. Αυτά βέβαια ως βιολογικές ανάγκες και εξαιρουμένων των συναισθημάτων και των ενστίκτων.
Σύμφωνα με την πρώτη μελέτη, η προστασία της ζωής των νεογνών αποτελεί και τον ακρογωνιαίο λίθο της μονογαμίας. Στο μικροσκόπιό της μπήκαν οι ρίζες της μονογαμίας 230 ειδών πρωτευόντων θηλαστικών (μαϊμούδων και πιθήκων) σε βάθος 75 εκατ. ετών. Οι ειδικοί συνέλεξαν στοιχεία για τη συμπεριφορά των δύο φύλων και στη συνέχεια έκαναν τις εξελικτικές προσομοιώσεις σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Το τελικό συμπέρασμα ήταν ότι η βασικότερη αιτία για την εμφάνιση της κοινωνικής μονογαμίας «υπήρξε η προσπάθεια προστασίας της βρεφοκτονίας από άλλα αρσενικά, τα οποία θέλουν να εξαφανίσουν τα παιδιά των ανταγωνιστών, ώστε να κάνουν με τη γυναίκα τους τα δικά τους».
Στην άλλη μελέτη που έγινε από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, οι ειδικοί μελέτησαν την εξέλιξη περίπου 2.500 ειδών θηλαστικών (όχι μόνο πρωτευόντων όπως η πρώτη) σε βάθος 170 εκατ. ετών! Και αυτή καταλήγει στο συμπέρασμα πως ο άνδρας είναι πιστός στη γυναίκα του. Οχι όμως για τα παιδιά. Αλλά για να την προστατεύει στο πλαίσιο της διεκδίκησης από τα άλλα αρσενικά.
Η μια μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» και η άλλη στο «Science».
«Εκτός από το ζητούμενο της μονογαμίας των δύο φύλων, και οι δύο καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η πατρική στοργή είναι επακόλουθο και όχι αιτία για να μείνει ένας άνδρας στη σχέση με μια γυναίκα», εξηγεί ο Κλάτον Μπροκ που συμμετείχε στη μελέτη του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ.
Ο ίδιος σπεύδει να διευκρινίσει πως «οι άνθρωποι είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστα όντα και δεν ακολουθούν την εξελικτική τους πορεία, αλλά περισσότερο τα ήθη και τις συνήθειες της εποχής. Πράγματα που αλλάζουν συχνά και τους αποσυντονίζουν».














