ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Απο δημοτικός αστυνομικός, αστυνομικός της γειτονιάς. Αυτό φαίνεται να σχεδιάζει η κυβέρνηση: με αφορμή την κινητικότητα στο Δημόσιο – που ζητάει η τρόικα – να υποβάλει σε μετεκπαίδευση τους δημοτικούς αστυνομικούς και να τους στείλει στις γειτονιές. Εκεί δηλαδή όπου ο κόσμος – οι ηλικιωμένοι για τον εαυτό τους και οι οικογένειες για τα παιδιά τους – ανησυχεί για την ασφάλειά του και χάνει τον ύπνο του ακούγοντας βήματα μέσα στη νύχτα.  Είναι ένας τρόπος να αντιμετωπιστεί το φλέγον πρόβλημα της ασφάλειας, χωρίς όμως να αυξηθεί ο συνολικός αριθμός αυτών που απασχολεί το Δημόσιο για τον νόμο και την τάξη.  Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα – για να μην πει κανείς ότι είναι το είδος της έξυπνης ιδέας που χρειαζόμαστε για την Ελλάδα του μέλλοντος. Στην πραγματικότητα, είναι μια άλλη εφαρμογή τού ένα προς ένα στο Δημόσιο. Μόνο που δεν φεύγει ένας για να έρθει ένας, αλλά μετακινείται ένας για να καλύψει μια άλλη θέση. Ενας ευφυής τρόπος όχι να διοικηθεί, αλλά να διατεθεί το προσωπικό. Και μάλιστα σε μια φάση κατά την οποία η αύξηση της ανεργίας είναι αδιανόητη και οι χειρισμοί στο Δημόσιο χρειάζονται ευαισθησία και, κυρίως, πρακτικό πνεύμα. Το συμπέρασμα είναι απλό: αν οι εκπρόσωποι του νόμου δεν οπλοφορούσαν – και τέτοιες παρομοιώσεις είχαν άλλη βαρύτητα – θα έλεγε κανείς ότι έχουμε στην περίπτωση αυτή με έναν σμπάρο δύο τρυγόνια. Μόνο που τα τρυγόνια είναι τρία διότι έτσι ησυχάζουμε, στο θέμα αυτό, και από τις οχλήσεις της τρόικας!