Παρασκήνιο: Οι 96 ώρες που έφεραν τη νέα κυβέρνηση

Αυτά που ξέρουν δύο σπίτια στο κέντρο της Αθήνας δεν τα ξέρει όλος ο πολιτικός κόσμος. Μια ημίωρη συνάντηση-εξπρές Σαμαρά – Βενιζέλου πριν από την τελική σύσκεψη στο Μαξίμου με τον Φώτη Κουβέλη, αλλά και μια πρωινή επίσκεψη του Δημήτρη Σταμάτη στην οικία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ είναι δύο από τα όχι και τόσο γνωστά  ραντεβού που καθόρισαν το πέρασμα από την κυβέρνηση των τριών στην πολυθρόνα για δύο. Ο ανασχηματισμός είχε φανερές – μάλλον όμως και κρυφές – καραμπόλες. Ενώ η νέα κυβέρνηση παραλίγο να έχει στη λίστα των υπουργών και τον Ανδρέα Λοβέρδο, κάτι που θεωρήθηκε τελικά πρόωρο. Μεταξύ των παραλειπομένων η αγωνία των παπανδρεϊκών, αλλά και ένα μήνυμα μέσω τρίτου του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου για το savoir faire σε θέματα ορκωμοσίας κυβερνήσεων

Αλλιώς είναι τα πράγματα όταν ανεβαίνεις στον αέρα και αλλιώς μπορεί να τα βρεις όταν ξανακατεβείς στη Γη. Ας πούμε στα μικρά αεροσκάφη, όπως το κυβερνητικό που πηγαίνει αυθημερόν τον Πρωθυπουργό για κομματική υποχρέωση στη Βιέννη την Πέμπτη 20 Ιουνίου, οι επιβάτες πρέπει να κάθονται σε συγκεκριμένες θέσεις κατά την απογείωση. Αλλιώς απειλείται η ευστάθεια του αεροπλάνου. Αυτό δεν είναι αναγκαίο κατά την προσγείωση, όταν όμως ανοίξεις το κινητό σου μπορεί να διαπιστώσεις ότι όλα δεν είναι όπως τα άφησες. Η αποστολή είναι μικρή και περιλαμβάνει, πέραν των στελεχών του Πρωθυπουργικού Γραφείου, τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Σίμο Κεδίκογλου και τον Μανώλη Κεφαλογιάννη. Οταν το αεροπλάνο σταματά και ο Αντώνης Σαμαράς ανοίγει τα δύο κινητά του – απλά Nokia, όχι smartphones – βρίσκει κλήσεις από τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Και όταν τηλεφωνεί στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ έρχεται αντιμέτωπος με τη φράση: «Εχουμε πρόβλημα με τον Φώτη…».

Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ. Στα λεπτά που ακολουθούν ο Πρωθυπουργός ενημερώνεται για τη μεταστροφή του προέδρου της ΔΗΜΑΡ στο θέμα της ΕΡΤ, την οποία έχει διαπιστώσει ο Βενιζέλος. Στη συνάντηση που έχει τελειώσει αργά το βράδυ της Τετάρτης 19 Ιουνίου, οι τρεις εταίροι της κυβέρνησης έχουν συμφωνήσει σε λύση για την αναδιάρθρωση του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Ο Κουβέλης είναι μέσα σε όλα και μάλιστα χωρίς την αίρεση ότι θα συμφωνήσει η Πολιτική Γραμματεία ή η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΔΗΜΑΡ. Αλλά στην πολιτική, δεν υπάρχει χρόνος για αναλύσεις – και η διαπίστωση αυτή υπερισχύει καθώς το κυβερνητικό αεροσκάφος σταθμεύουν στο τάρμακ του αεροδρομίου.

Η πρωθυπουργική αποστολή αποβιβάζεται με γρήγορο ρυθμό και ξεκινάει αγώνα δρόμου για να φθάσει στην οικογενειακή οικία Σαμαρά, στην οδό Μουρούζη. Το κυβερνητικό έχει προσγειωθεί στις 19.23. Στις 20.30 είναι η συνάντηση των αρχηγών στο Μαξίμου. Αλλά στις 20.00 ο Σαμαράς έχει δώσει ραντεβού – που δεν θα δημοσιοποιηθεί – με τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Ο Βενιζέλος έχει πιστοποιήσει ήδη τη μεταστροφή του Κουβέλη από τις 19.00, ενώ έχει συγκαλέσει τα κομματικά όργανα στην Ιπποκράτους, τους έχει εκθέσει την κατάσταση και έχει ζητήσει – και έχει πάρει – εξουσιοδότηση να χειριστεί κατά την κρίση του όλα τα θέματα που θα προκύψουν. Δηλαδή, ακόμη και τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση εφόσον αυτό απαιτεί το εθνικό συμφέρον.

Η συνάντηση στη Μουρούζη είναι από αυτά που στην πολιτική γίνονται, αλλά δεν λέγεται ότι έγιναν. Θα πραγματοποιηθεί με την παρουσία του υπουργού Επικρατείας Δημήτρη Σταμάτη. Ο μακεδόνας πολιτικός είναι το πρόσωπο-κλειδί στις επαφές του Πρωθυπουργού με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Είναι επίσης το τρίτο σκέλος ενός πολιτικού τριγώνου κορυφής, αφού ο Βενιζέλος χειρίζεται τα πάντα μόνος. Αρα, με έναν τρόπο, ο Σταμάτης λειτουργεί ως άνθρωπος εμπιστοσύνης αμφοτέρων των πλευρών.

Το ραντεβού Σαμαρά – Βενιζέλου στη Μουρούζη κρατάει λιγότερο από μισή ώρα. Ωστόσο, επισφραγίζει μια άτυπη κοινή προσέγγιση του Πρωθυπουργού και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στην τελευταία – όπως προδιαγράφεται – συνάντηση των τριών. Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν έρθει κοντά από το βράδυ της Τρίτης 18 Ιουνίου. Η Τρίτη είναι η ανάπαυλα ανάμεσα στην κακή συνάντηση των αρχηγών της Δευτέρας 17 Ιουνίου και στην καλή και ελπιδοφόρο συνάντηση της Τετάρτης 19 Ιουνίου. Στο Μαξίμου η απορία για τη σκληρή εντός κυβέρνησης στάση του Κουβέλη έχει μεταφραστεί σε ανησυχία και η ανησυχία έχει γίνει τελικά εκτίμηση ότι η ΔΗΜΑΡ είναι σε τροχιά που θα τη βγάλει εκτός κυβέρνησης. «Απλώς», προβλέπει συνεργάτης του Πρωθυπουργού, «θα περιοριστεί στο να στηρίζει την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας».

Η ΔΙΕΛΚΥΣΤΙΝΔΑ. Ο Σαμαράς έχει παρακολουθήσει τον ανοιχτό ανταγωνισμό της ΔΗΜΑΡ προς το ΠΑΣΟΚ και δεν θέλει να παρασύρει ο Κουβέλης τον Βενιζέλο σε άκαμπτη στάση.
Επιθυμεί επίσης να δώσει – μετά τις αντιπαραθέσεις που έχουν προκαλέσει το Αντιρατσιστικό αλλά και το κλείσιμο της ΕΡΤ – ένα θετικό μήνυμα ότι η πορεία της κυβέρνησης μπορεί να συνεχιστεί με τα δύο μεγάλα κόμματα. Και ότι ο ίδιος είναι ανοιχτός σε συνεργασία. Το τηλεφώνημα είναι μακρύ και η αντίδραση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ τουλάχιστον χλιαρή. Παραμένει επιφυλακτικός. Θέλει να μείνει η ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση, κάτι που θα προσπαθήσει να διασφαλίσει μέχρι την ύστατη ώρα. 
Καμιά φορά, όμως, τα πράγματα στην πολιτική δεν γίνονται αμέσως. Θέλουν χρόνο για να κυοφορηθούν. Δύο ημέρες αργότερα ο Βενιζέλος θα προσέλθει στην τελική συνάντηση με Σαμαρά και Κουβέλη, έχοντας αποκρυσταλλωμένη την αντίληψη ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να μείνει στην κυβέρνηση. Γιατί; Οχι για λόγους κομματικής υστεροβουλίας – από τον φόβο δηλαδή των συνεπειών που θα είχε για την Ιπποκράτους ένα κακό εκλογικό αποτέλεσμα. Ούτε από ηγετική ιδιοτέλεια. Αλλά, όπως λέγεται, «από υποχρέωση απέναντι στη χώρα». Οπως επισημαίνει κατ’ ιδίαν ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος, που συμπορεύτηκε με τον Βενιζέλο όταν αυτός ήταν υπουργός Οικονομικών το 2011-12, «ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει κάνει πολύ περισσότερα για το εθνικό συμφέρον από όσα θα του αναγνωριστούν».

Η ΣΤΟΧΕΥΣΗ. Ωστόσο, η αλλαγή στάσης του ΠΑΣΟΚ ή μάλλον η αποσύνδεσή του από τη ΔΗΜΑΡ είναι αποτέλεσμα και μιας πιο στενά πολιτικής εκτίμησης. Δεν είναι από τα πράγματα που λέγονται. Ο Βενιζέλος αντιλαμβάνεται ότι βγαίνοντας η ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση και βάζοντας τη χώρα σε κίνδυνο εκλογών, το ΠΑΣΟΚ παίρνει τη θέση της σε ρόλο εγγυητή σταθερότητας. Γίνεται δηλαδή η υπεύθυνη δύναμη που αποτρέπει τις κάλπες. Δεν τις θέλουν οι νοήμονες, μετριοπαθείς πολίτες. Και σε αυτούς αυξάνει την απήχησή του το κόμμα που τις αποτρέπει. Αυτή την υπεραξία την επισήμανε και την καρπώθηκε ο Φώτης Κουβέλης για δώδεκα μήνες, όταν μπήκε στην κυβέρνηση. Στη ΔΗΜΑΡ είχαν αντιληφθεί μάλιστα ότι η συμμετοχή στο υπουργικό σχήμα και κυρίως η στήριξη της κυβέρνησης, τους έδινε πόντους σε ακροατήρια που δεν ήταν ψηφοφόροι τους. Αυτά τα ακροατήρια προσεταιρίζεται τώρα το ΠΑΣΟΚ.
Η τελευταία συνάντηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη έχει αποδοθεί με δημοσιογραφική ακρίβεια στο σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Το Βήμα» την περασμένη Κυριακή. Πράγματι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κρατούσε σημειώσεις, ενώ Σαμαράς και Κουβέλης συνέχιζαν μια χαλαρή κουβέντα που από πλευράς προέδρου της ΔΗΜΑΡ είχε και παρεκβάσεις με αναφορές σε προσωπικά περιστατικά του παρελθόντος – κοινώς είπε μερικές ιστορίες. Ο Βενιζέλος που συνήθως μιλάει από στήθους ετοίμαζε το κείμενο των δηλώσεων που θα έκανε μετά στην Ιπποκράτους, ακριβώς γιατί ήξερε ότι θα έπρεπε να τεκμηριώσει πειστικά την παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Κοινώς, η ομιλία θα έπρεπε να έχει «σώμα». Δεν μπορούσε να είναι λόγια του αέρα.

Ο πρωινός επισκέπτης
Οι ανασχηματισμοί αφήνουν τραύματα και οι διαρροές για διαφωνίες στη σύνθεση μιας κυβέρνησης μπορεί να παραμορφώσουν για πάντα τη φυσιογνωμία της. Σαμαράς και Βενιζέλος το γνωρίζουν αυτό. Υπάρχει λοιπόν από την αρχή η διάθεση η σύνθεση της κυβέρνησης να μη γίνει στα τυφλά και να ξέρει ο ένας τι θέλει ο άλλος. Αμφότερες οι πλευρές θέλουν επίσης να αποφύγουν την εντύπωση – σε μια φάση που η πολιτική είναι απαξιωμένη στα μάτια της κοινωνίας – ότι γίνεται παζάρι. 
Την Παρασκευή το πρωί, ενώ όλοι περιμένουν την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΔΗΜΑΡ που θα εγκρίνει τις παραιτήσεις των κ.κ. Μανιτάκη και Ρουπακιώτη ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει ο ανασχηματισμός, ο Δημήτρης Σταμάτης επισκέπτεται στην οικία του στο Κολωνάκι τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Ο υπουργός Επικρατείας θέλει να μεταφέρει στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ τα desiderata, τις επιθυμίες του Πρωθυπουργού, αλλά και να καταγράψει τις δικές του. Δεν είναι το μόνο ραντεβού Βενιζέλου – Σταμάτη μέσα στο τριήμερο – είναι όμως το πιο σημαντικό. 

ΤΑ ΣΤΑΝΤΑΡ. Ο Σαμαράς έχει ως πρώτη προτεραιότητα δύο χαρτοφυλάκια. Το ένα χαρτοφυλάκιο είναι το υπουργείο Οικονομικών όπου επιθυμεί να μείνει αμετακίνητος ο Γιάννης Στουρνάρας. Θέμα μετακίνησής του ο Βενιζέλος δεν έχει βάλει και δεν θα βάλει. Αλλά οι εκρήξεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κατά Στουρνάρα στις συναντήσεις στο Μαξίμου έχουν ακουστεί στο χολ και έχουν φθάσει ώς τα ΜΜΕ. Ενώ η Ιπποκράτους, με κάθε αφορμή, «σεντράρει» τον υπουργό Οικονομικών με στόχο να τον φθείρει. Το άλλο χαρτοφυλάκιο είναι το Δικαιοσύνης. 
Εδώ ο Σαμαράς επιθυμεί διακαώς την τοποθέτηση του Χαράλαμπου – Μπάμπη, με γλώσσα Μαξίμου – Αθανασίου. Για το θέμα αυτό, ο Βενιζέλος δεν θα εκφράσει αντίρρηση. Αλλά για το πρόσωπο του Αθανασίου θα υπάρξει αντίδραση από πολλά κέντρα – και στο ΠΑΣΟΚ αλλά και στο δικαστικό Σώμα, ιδίως από διαδόχους του στην Εισαγγελία – στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου. Κατ’ εκτίμησιν πηγής που ξέρει, «αυτό δεν είναι άσχετο και με το ότι σύντομα έρχεται η ώρα των αλλαγών στην κορυφή του δικαστικού Σώματος». Τη Δευτέρα το βράδυ, πάντως, το όνομα του Αθανασίου θα είναι στη λίστα της νέας κυβέρνησης.
Αντιστάσεις δεν συναντάει από τον άνθρωπο του Μαξίμου ο Βενιζέλος και στις δικές του επιθυμίες. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κρατήσει το υπουργείο Γεωργίας και να πάρει το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, αλλά και το νεοσύστατο υπουργείο Υποδομών. Τον Γιάννη Μανιάτη τον εκτιμά προσωπικά ο Σαμαράς. Τον ενημέρωνε για τις έρευνες υδρογονανθράκων στο Αιγαίο στο σπίτι του στην Κηφισιά όταν ο ένας ήταν ακόμη αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ο άλλος απλός υφυπουργός Περιβάλλοντος. Ο Μανιάτης εκλέγεται επίσης στην Αργολίδα, τόπο καταγωγής της συζύγου του Σαμαρά Γεωργίας, που κι αυτό παίζει τον ρόλο του. Πρόβλημα εισόδου στην κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει ούτε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης που, αρκετό καιρό πριν από τον ανασχηματισμό, έχει αποκαταστήσει τη σχέση του με τον Βενιζέλο σε ένα μακρύ ραντεβού σπίτι του.

ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ. Μπέρδεμα φαίνεται όμως ότι υπήρξε με ορισμένα χαρτοφυλάκια. Παραδείγματος χάριν, το Υγείας. Προοριζόταν για εκεί – και όχι για το Υποδομών – ο Χρυσοχοΐδης; Δεν είναι ακριβές. Πηγή που είναι σε θέση να ξέρει, επιμένει ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ό,τι ζήτησε το πήρε, αλλά δεν ζήτησε ούτε το Υγείας ούτε και το Εργασίας. Ειδικά στο δεύτερο, ήταν σαφές ότι το Μαξίμου – αλλά και το Οικονομικών – θα στήριζε μέχρις εσχάτων τον Γιάννη Βρούτση. 
Οπως και στην κυβέρνηση του Ιουνίου του 2012, το ΠΑΣΟΚ ήθελε να έχει τα χέρια του καθαρά από τα δύο αυτά υπουργεία – ήθελε όμως και να έχει εικόνα τι γίνεται σε αυτά. Μπορεί, πάντως, να ειπωθεί με ασφάλεια ότι ο Αδωνις Γεωργιάδης επελέγη από τον Αντώνη Σαμαρά γιατί είναι αποφασιστικός αλλά και γιατί δεν έχει καμία σχέση με τον ιατρικό κλάδο – κι αυτό κάτι λέει. Επιλογή Σαμαρά για το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι και ο Κυριάκος Μητσοτάκης που έλαβε απευθείας κλήση από τον Πρωθυπουργό και δέχθηκε αμέσως. Δεν είναι όμως το μόνο όνομα που συζητήθηκε για το χαρτοφυλάκιο αυτό. 
Φαίνεται ότι την πρώτη ημέρα το όνομα που αντιστοιχήθηκε με το Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι – και αποτελεί έκπληξη – ο Ανδρέας Λοβέρδος. Η ιδέα όμως αυτή θα αποσυρθεί κατόπιν ωρίμου σκέψεως. Θεωρήθηκε πρόωρη και εκτιμήθηκε ότι υπήρχε ο κίνδυνος να δοθεί η εντύπωση ότι δίνονται χαρτοφυλάκια για λόγους ευρύτερων εσωκομματικών διευθετήσεων. Αντιθέτως, για κανένα υπουργείο δεν θα πέσει ποτέ το όνομα του Μάκη Βορίδη. Στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης μπορεί να είχαμε την κρυφή καραμπόλα του ανασχηματισμού – έστω κι αν ο Κυριάκος δεν θα έμενε χωρίς χαρτοφυλάκιο.  

Η θρυαλλίδα της αντιπροεδρίας
Ηταν ο ανασχηματισμός που κανείς δεν ήθελε να κακοκαρδίσει κανέναν. Ή, για να το πούμε σωστά, που ο Σαμαράς δεν ήθελε να χαλάσει χατίρι του Βενιζέλου και αντιστρόφως. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εκδηλώνει άμεσα την επιθυμία του να είναι αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών της νέας κυβέρνησης. Είναι το σενάριο εφιάλτης στον άξονα Αβραμόπουλου – Παναγιωτόπουλου. Μια ιδέα που προωθείται έγκαιρα προς το Μαξίμου είναι να περιοριστεί ο Βενιζέλος σε ρόλο αντιπροέδρου, α λα Πάγκαλος επί κυβέρνησης Παπανδρέου. Ετσι, εξηγείται, θα έχει πρεστίζ, αλλά δεν θα έχει υπουργική υπογραφή, άρα δεν θα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην κυβερνητική λειτουργία μπλοκάροντας νομοσχέδια. Αλλωστε, λέγεται, και ο Πάγκαλος, παρά τη φασαρία που έκανε ως αντιπρόεδρος, μάλλον άσφαιρος ήταν. 
Ωστόσο ο Βενιζέλος θέλει το υπουργείο Εξωτερικών και όχι μόνο λόγω του μοντέλου Γκένσερ ή γιατί από 1ης Ιανουαρίου 2014 η Ελλάδα παίρνει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ο συνδυασμός του χαρτοφυλακίου των Εξωτερικών με την αντιπροεδρία προσφέρει στον Βενιζέλο άλλες δυνατότητες στο εξωτερικό κουλουάρ και, πιο συγκεκριμένα, στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Η ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΗ ΑΠΩΛΕΙΑ. Στο Μαξίμου αντιλαμβάνονται –  ήδη πριν από το πρώτο ραντεβού μεταξύ Σαμαρά και Βενιζέλου – ότι είναι κάτι που πρέπει να ικανοποιηθεί και θα ικανοποιηθεί. Υπάρχει όμως και το θέμα διαχείρισης του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Δεν είναι θέμα πολιτικού εγωισμού. Ο Σαμαράς θεωρεί ότι έχει ένα «ηθικό χρέος» απέναντι στον Αβραμόπουλο – κάτι που αποτελεί αναφορά στον ρόλο που έπαιξε ο τελευταίος στην εκλογή προέδρου της ΝΔ το 2009. Ο χειρισμός θα είναι δύσκολος και θα διαρκέσει όλο το Σαββατοκύριακο. Από την πλευρά του Αβραμόπουλου θα πέσει κάποια στιγμή η ιδέα «μήπως πρέπει, εφόσον υπάρχει ένας αντιπρόεδρος από το ΠΑΣΟΚ, να υπάρχει και άλλος ένας από τη ΝΔ», αλλά το σχέδιο αυτό δεν συγκινεί το Μαξίμου.
Τελικά ο Αβραμόπουλος θα ποιήσει την πολιτική ανάγκη προσωπική φιλοτιμία και θα πάρει την ανηφόρα της Μεσογείων για το υπουργείο Αμυνας. Ωστόσο η μετακόμιση αυτή είναι από τους λόγους που θα καθυστερήσει – αν, τέλος πάντων, καθυστέρησε – η ανακοίνωση του ανασχηματισμού τη Δευτέρα 24 Ιουνίου. Το Μαξίμου θέλει να βεβαιωθεί ότι δεν έχει μπει στον Αβραμόπουλο καμία περίεργη ιδέα να τα βροντήξει με την ανακοίνωση του νέου καταλόγου. 
Αντίστοιχο ζήτημα υπάρχει στο ΠΑΣΟΚ με το υπουργείο Εσωτερικών. Ο Πάρις Κουκουλόπουλος δεν θέλει να πάει αναπληρωτής του Γιάννη Μιχελάκη, που στο Μαξίμου θεωρούν ότι «έχει το τσαγανό» που απαιτεί η θέση. Καθώς το Εσωτερικών ασχολείται πλέον με την Αυτοδιοίκηση – και έρχονται αυτοδιοικητικές εκλογές το 2014 – αυτό κάτι σημαίνει. Ο Βενιζέλος, που βλέπει ότι το Μαξίμου επιμένει στο χαρτοφυλάκιο αυτό, δεν οδηγεί τη διαπραγμάτευση στα άκρα, έστω και αν αυτό σημαίνει ότι αδικείται ο Πάρις. 

ΣΤΑ ΟΠΛΑ. Η μετακίνηση Αβραμόπουλου θα ενεργοποιήσει τη φανερή καραμπόλα του ανασχηματισμού. Ο Πάνος Παναγιωτόπουλος θα μετακινηθεί από το υπουργείο Αμυνας στο υπουργείο Πολιτισμού επειδή, όπως λέγεται, «μιλάει καλά γαλλικά». Αυτό συνεπάγεται το να πάει η Φώφη Γεννηματά, ως αναπληρώτρια, στο υπουργείο Αμυνας, «ακόμη κάτι που πρέπει να καταπιεί ο Αβραμόπουλος». Κάπου εκεί το αιώνιο παιχνίδι με τις καρέκλες έχει ολοκληρωθεί και οι εμπνευστές του αισθάνονται ικανοποιημένοι. Η άσκηση συνεργασίας είναι επιτυχής, ενώ ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ περνάει το μήνυμα στον Σαμαρά ότι δεν θα ήθελε στο μέλλον εκπλήξεις σε σχέση με την κυβερνητική λειτουργία και τα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπίζονται προτού εκδηλωθούν. 
Στο πνεύμα αυτό πραγματοποιείται την Τετάρτη το βράδυ συνάντηση Σαμαρά – Βενιζέλου, εν όψει της Συνόδου της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την ανεργία, που δεν ανακοινώνεται. Οι συνομιλητές του Βενιζέλου θα έχουν επίσης όφελος από τις ακριβείς και διεξοδικές αναλύσεις του για το πώς έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή στο ΠΑΣΟΚ.

Μια κρυφή επιθυμία και μια δεισιδαιμονία
Η σύντομη εξιστόρηση του ανασχηματισμού δεν μπορεί να κλείσει χωρίς αναφορά σε δύο πρώην που φαίνεται να έδειξαν ενδιαφέρον για την έκβαση των πολιτικών γεγονότων του τελευταίου δεκαημέρου. Οι δύο πρωταγωνιστές δεν αμφέβαλλαν ότι το σύστημα Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ ήθελε την πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά και τις εκλογές, ώστε να απαλλαγεί διά της παραγραφής ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου – αλλά και για να προκύψει αναταραχή κορυφής στο ΠΑΣΟΚ λόγω της πιθανότητας ενός κακού αποτελέσματος – κάτι που θα ωφελούσε τους Παπανδρεϊκούς. 
Αντίστοιχα, στο Μαξίμου εξεπλάγησαν όταν έλαβαν, μέσω τρίτου προσώπου, μήνυμα από τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο. Αυτός συνιστούσε να μη γίνει σε καμία περίπτωση ορκωμοσία κυβέρνησης  ημέρα Τρίτη, διότι στα χρονικά του πρωτοκόλλου δεν είναι καλή τύχη. Σύσταση που αγνοήθηκε. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου έχει ισχυρά στοιχεία ιστορικότητας, αφού ενσαρκώνει την υπέρβαση της πόλωσης που αποτέλεσε εργαλείο του δικομματισμού για σχεδόν σαράντα χρόνια. Ο Πρωθυπουργός το έλαβε υπόψη προετοιμάζοντας την ομιλία του για το συνέδριο της ΝΔ.