Ο θείος Οσκαρ… υπουργός!

Τους είχε ζητήσει μόλις λίγη ώρα πριν, στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο, να έχουν «δωρικό ύφος» και να «αποφεύγουν τις θεατρικότητες». Είχε ξεστομίσει τη συμβουλή «σεμνά και λιτά», που θύμισε αναπόφευκτα το ιστορικό πια «σεμνά και ταπεινά». Ο Αντώνης Σαμαράς αναφερόταν βέβαια κυρίως στις περιορισμένες τηλεοπτικές εμφανίσεις που τους επέτρεπε. Ετσι, κάποιοι άδραξαν την ευκαιρία των τελετών παράδοσης – παραλαβής, που ακολούθησαν στα υπουργεία, για μια τελευταία(;) παράσταση. «ΤΑ ΝΕΑ» παρουσιάζουν και βραβεύουν, με όρους θεάματος φυσικά, τις ατάκες των υπουργικών μονολόγων που ξεχώρισαν για την πρωτοτυπία και το στυλ τους.

Οσκαρ αυτοσυγκράτησης

Αδωνις Γεωργιάδης

υπουργός Υγείας

Εχει γράψει εκατοντάδες εργατοώρες στα τηλεοπτικά στούντιο. Τουιτάρει πιο γρήγορα κι από τη σκιά του, όπως πυροβολεί ο μοναχικός καουμπόης Λούκι Λουκ. Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς γράφει ένα τουίτ ανά ώρα. Και όμως στην τελετή ανάληψης των νέων του υπουργικών καθηκόντων δήλωσε ότι «τα λόγια είναι για άλλους ρόλους» και υποσχέθηκε ότι θα προτιμήσει τις πράξεις. Η αλήθεια είναι ότι από τις 24 Ιουνίου που ανέβασε το ευχαριστήριο τιτίβισμα προς τον Αντώνη Σαμαρά για τη μέγιστη τιμή (sic) να του αναθέσει το υπουργείο Υγείας, o Αδωνις ξανατιτίβισε στις 26 Ιουνίου. Παραπάνω από τους μισούς εκ των 42.091 followers του βιώνουν ακόμη όλα τα συμπτώματα του συνδρόμου στέρησης.

Οσκαρ αναλυτικής σκέψης

Κωνσταντίνος Τζαβάρας

απελθών υφυπουργός Πολιτισμού

Ας δηλώνει απλός βουλευτής Ηλείας. Στην πραγματικότητα υπήρξε ένας φιλόσοφος που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή κρατώντας στα χέρια του το «πιο ισχυρό επιθετικό όπλο που έχει σήμερα η Ελλάδα». Αναφερόταν στη «διαχείριση τη συνετή και την εξωστρεφή ενός συμβολικού κεφαλαίου που χιλιάδες χρόνια συσσωρεύεται σε αυτό τον τόπο». Ως γνήσιος φιλόσοφος με εργαλείο την αναλυτική σκέψη, αποκρυπτογράφησε το απώτερο σχέδιο του Πρωθυπουργού και το μοιράστηκε με τους παρόντες στην τελετή παράδοσης – παραλαβής, απευθυνόμενος στον Πάνο Παναγιωτόπουλο: «Είναι ίσως ιδιαίτερα συμβολικό το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός μας σου εμπιστεύθηκε το νέο υπουργείο Πολιτισμού αφού προηγουμένως σε δοκίμασε στην Εθνική Αμυνα. Ετσι, λοιπόν, έρχεσαι εδώ σε αυτόν τον τόπο του πολιτισμού προερχόμενος από την Εθνική Αμυνα για να κάνεις εθνική επίθεση». Αέραααααα!

Οσκαρ διορατικότητας

Πάνος Παναγιωτόπουλος

υπουργός Πολιτισμού

Ηταν ίσως ο μόνος που πριν καλά καλά καθήσει στη νέα του υπουργική καρέκλα διέβλεψε τι θα μπορούσε να του επιφυλάσσει η μοίρα. Και το αποκάλυψε, εμμέσως. Ξέρει καλά, είπε, ότι «ο πήχης είναι πολύ ψηλά». Από τη θέση που του έδωσαν, όπως τόνισε, έχει περάσει ο Αντώνης Σαμαράς «που άφησε ένα κομμάτι της ψυχής του» εκεί, ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως Βαγγέλης Βενιζέλος κι ένας ακόμη πρωθυπουργός, ο Κώστας Καραμανλής, που ασχολήθηκε επισταμένως με τα θέματα του υπουργείου ενώ εργαζόταν σκληρά και στο Μαξίμου. Ο Κόκκινος Πάνος ωστόσο δεν είναι αιθεροβάμων. Γνωρίζει επίσης καλά ότι το πολιτικό εγχείρημα που αναλαμβάνει είναι δύσκολο. Γιατί είναι «οπαδός ενός παρεξηγημένου για πολλά χρόνια διανοουμένου, του Ρομέν Ρολάν, που έλεγε “η πολυτέλεια του να δυσαρεστείς”» (σ.σ.: και ο Ρολάν λάτρευε το λεγόμενο λαϊκό θέατρο).

Οσκαρ υπερπαραγωγής και ειδικών εφέ

Δημήτρης Αβραμόπουλος

υπουργός Εθνικής Αμυνας

Κορμοστασιά, τόνος φωνής και ρήσεις τύπου «κομματικός παρεμβατισμός επί υπουργίας Αβραμόπουλου δεν θα επιτραπεί» ανέδειξαν, όπως κάποτε το κόκκινο χαλί στο γραφείο του δημάρχου, το προσωπικό του στυλ. Η σκηνοθεσία του εαυτού του είναι πάντα προσεγμένη. Σε αυτόν τον ανασχηματισμό και παρέδωσε και παρέλαβε υπουργείο. Η καλύτερη περφόρμανς του όμως δόθηκε στην παραλαβή. Είχε συναίσθημα («δεν σας κρύβω ότι περνώντας την κεντρική πύλη του Πενταγώνου αισθάνθηκα συγκίνηση, διότι δεν είχα την αίσθηση ότι πήγαινα αλλά ότι επέστρεφα»), υψηλά ιδανικά («σε αυτούς τους χώρους πάλλεται η καρδιά μιας άλλης Ελλάδας. Της Ελλάδας του χρέους, της τιμής και του καθήκοντος») αλλά και ρεαλισμό («εμείς που είμαστε στην πολιτική δεν ξέρουμε τι μας περιμένει την επόμενη ημέρα. Οι κυβερνήσεις έρχονται και απέρχονται, οι υπουργοί έρχονται και απέρχονται»). Αυτός πάντως παραμένει και θα διατηρήσει «το έμψυχον του ελληνικού στρατεύματος στα ανώτερα επίπεδα».

Οσκαρ μελοδράματος

Αντώνης Ρουπακιώτης

απελθών υπουργός Δικαιοσύνης

Η συγκινησιακή φόρτιση φάνηκε προτού καν ανοίξει το στόμα του. Από τη γλώσσα του σώματος, που αποτυπώθηκε στη θέρμη με την οποία ρίχτηκε στην αγκαλιά του διαδόχου του. Απόδειξη ότι ήταν γνήσια. Οι λέξεις, σπαρακτικές, ήρθαν απλά να την επιβεβαιώσουν. «Κάποιοι με είχαν οδηγήσει σε κρίση συνείδησης λέγοντας ότι ο Ρουπακιώτης φταίει για τα πάντα, μου δημιούργησαν ένα συνειδησιακό πρόβλημα.  Κάποιοι είπαν ότι ο Ρουπακιώτης και ο Μανιτάκης είναι υπουργοί για γέλια και για κλάματα και αναρωτήθηκα, εγώ, που δεν μπορώ να σπρώξω ούτε κουβαρίστρα, έριξα το καράβι στη ξέρα;» είπε. Και συνέχισε ως γνήσιος τραγικός ήρωας: «Το εξομολογήθηκα στον Παναγιώτη, τον οδηγό μου, γιατί εγώ κυκλοφορώ μόνος μου στους δρόμους χωρίς αστυνομικούς, και μου είπε: “Ασ’ το, υπουργέ μου, το παίρνω πάνω μου εγώ”». Αγιος ο Παναγιώτης. Σίγουρα πάνω του ξέσπασε πολλή θεατρική συγκίνηση.