Από την εξάρτηση στη μουσική

«Σκοτάδι πυκνό, βαρύ. Με τραβούσε όλο και πιο κάτω, στο βυθό, εκεί που στοιχειώνει η ψυχή και το μυαλό. Δύσκολο το ταξίδι. Σαν πόλεμος που κρατάει χρόνια και χρόνια. Θα μπορέσουμε τελικά να περάσουμε στην άλλη όχθη ή θα μας παρασύρει το ρεύμα του ποταμού; Θα καταφέρουμε να φανεί ο ορίζοντας; Κάθε βήμα και πτώση, κάθε πτώση και κουράγιο για το επόμενο βήμα. Το ξέρω είναι θέμα επιλογής που θα διαλέξεις να σαι. Σας ευχαριστώ που μου ανοίξατε τα μάτια. Μοναδική επιθυμία να ξαναζήσω ελεύθερος και γεμάτος, να γευτώ τον κόσμο γύρω μου και να νοιώσω ζωντανός…».  

Το παραπάνω de profundis κείμενο δεν έχει έναν συνηθισμένο συγγραφέα. Είναι ένα κοινό κείμενο 17 νέων ανθρώπων που μετέχουν στο πρόγραμμα απεξάρτησης του 18 Ανω και θα αποτελέσει τον κεντρικό άξονα στην αυριανή συναυλία (μαζί με ποιήματα των παιδιών και ένα ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη). Μια ιδιαίτερη συναυλία και συγκινησιακά φορτισμένη αφού εκτός ότι γίνεται την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, αποτυπώνει τη διετή συνεργασία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και της Μονάδας Απεξάρτησης Τοξικομανών 18 Ανω του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής.

Τώρα, οι δυο φορείς ανταμώνουν υπό τη μουσική διεύθυνση του Βασίλη Χριστόπουλου και με σολίστ (στο κοντραμπάσο) τον Αγγελο Ρεπαπή (φωτογραφία), στην υπό ανάδειξη και διαρκώς κατοικούμενη από την Αρχαιότητα, Ακαδημία Πλάτωνος.

Τα έργα που έχουν επιλεχθεί έχουν επίσης τη δική τους σημειολογία – σημειώστε εδώ πως ο τίτλος της συναυλίας είναι «Από το Σκοτάδι στο Φως». Κι αυτό αφού τα μουσικά έργα αντανακλούν τον θρίαμβο του ανθρώπου έπειτα από μεγάλο αγώνα.

Το πρώτο είναι η Εισαγωγή Λεωνόρα αρ. 3 (για τον «Φιντέλιο» του Μπετόβεν) που έκανε πρεμιέρα με αυτήν τη μορφή το 1814. Ο Μπετόβεν έγραψε σε έναν συνεργάτη του πως «αυτή η όπερα θα μου χαρίσει το φωτοστέφανο του μάρτυρα». Το δεύτερο είναι η Συμφωνία «του Διός» (1788), η ύστατη του Μότσαρτ, κατά τους κριτικούς «το σημαντικότερο έργο που γράφτηκε πριν από τη Γαλλική Επανάσταση». Τέλος, το τρίτο είναι το Κονσέρτο για Κοντραμπάσο του συνθέτη του Ρομαντισμού Τζοβάνι Μποτεσίνι, του «Παγκανίνι του Κοντραμπάσου», ενός οργάνου που απαιτεί κι ένα ποσοστό σωματικής δύναμης. Και όλα τα παραπάνω σε μια βραδιά δύναμης, θέλησης και αισιοδοξίας.