Παρασκήνια από το Ηρώδειο: Το τραπεζάκι του Πλάθιντο Ντομίνγκο και οι εμίρηδες που «κυνηγούσαν» τη Φαϊρούζ

Στήνουν μικρούς ναούς στα καμαρίνια. Στέλνουν ανθοδέσμες σε κοντινές εκκλησίες λίγο πριν από την παράσταση. Αλλοι επιμένουν να σιδερώνουν μόνοι τους τα ρούχα τους για τη σκηνή. Ή απαγορεύουν το μοβ χρώμα στους ανθρώπους που εργάζονται κοντά τους!

Αυτές είναι μερικές ιστορίες από την αθέατη πλευρά των σταρ που έχουν έρθει τα τελευταία χρόνια στο Ηρώδειο για συναυλίες ή παραστάσεις. Ιστορίες που λίγοι γνωρίζουν και ελάχιστοι έχουν ζήσει από κοντά. Οπως δύο άνθρωποι που δουλεύουν πίσω από τα φώτα των μεγάλων παραγωγών και αφηγούνται στα «ΝΕΑ» όσα είδαν και άκουσαν από τους σταρ, στα παρασκήνια του ρωμαϊκού ωδείου που φιλοξενεί εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών.

Η Καίτη Βαβαλέα είναι υπεύθυνη για το θέατρο του Ηρωδείου από το 2000. Η εύρυθμη λειτουργία βρίσκεται στα χέρια της αλλά και σε εκείνα του επιτελείου της. «Παραλαμβάνουμε το θέατρο αρχές Μαΐου και το παραδίδουμε τον Οκτώβριο ως… σκελετό. Για να προστεθούν όλα όσα χρειάζονται προκειμένου να λειτουργήσει και να μπορέσει να φιλοξενήσει παραστάσεις, όπως φώτα και βάσεις σκηνικών, αλλά και για να αφαιρεθούν απαιτούνται πολλές ώρες δουλειάς», λέει στα «ΝΕΑ».

Στα καθήκοντά της είναι και η φιλοξενία παγκοσμίου φήμης καλλιτεχνών. «Οι πραγματικά μεγάλοι καλλιτέχνες είναι πολύ απλοί και προσιτοί και φυσικά απίστευτοι επαγγελματίες», βιάζεται να ξεκαθαρίσει. Οι απαιτήσεις των περισσοτέρων, τονίζει, είναι λογικές. Εν τούτοις δεν λείπουν οι… λεπτομέρειες, που κάνουν το πέρασμά τους από τα παρασκήνια του Ηρωδείου αξέχαστο.

Μία από αυτές αφορά τον διάσημο τενόρο και μαέστρο Πλάθιντο Ντομίνγκο το 2000. Ηταν η πρώτη συναυλία για την υπεύθυνη του Ηρωδείου. «Τα μέτρα ασφαλείας ήταν κάτι παραπάνω από αυστηρά», λέει η Καίτη Βαβαλέα. «Μέσα στις υποχρεώσεις μας ήταν και να δημιουργήσουμε ένα μικρό παραβάν έξω από το καμαρίνι του, που θα απέκοπτε την πρόσβαση σε οποιονδήποτε ήθελε να τον πλησιάσει. Ηρθε ο καλλιτέχνης και πήγε στο καμαρίνι του εν μέσω κουστωδίας, αλλά ύστερα από δύο λεπτά ανοίγει την κουρτίνα του παραβάν, μας χαιρετάει και μας ζητάει να πάει επάνω. Οταν ανέβηκε και είδε τον ουρανό ζήτησε να του βάλουμε ένα τραπεζάκι για να καθήσει εκεί. “Εδώ είναι ωραία, όχι εκεί κάτω”, μας είπε».

Η αγαπημένη καλλιτέχνις της Καίτης Βαβαλέα είναι η αγαπημένη τραγουδίστρια του αραβικού κόσμου Φαϊρούζ. Οταν ήρθε το 2008 στο Ηρώδειο για συναυλία η βραδιά για την υπεύθυνη του θεάτρου ήταν ξεχωριστή. «Ευτυχώς είδα έναν απίστευτα απλό και σεμνό άνθρωπο, απόλυτα προσηλωμένο σε αυτό που έκανε. Είχε τις εικόνες της στο καμαρίνι της και πριν βγει στη σκηνή προσευχήθηκε. Αυτή η συναυλία νομίζω ότι ήταν από τις πολύ ξεχωριστές που έχει φιλοξενήσει ο χώρος. Ηρθαν πρίγκιπες, εμίρηδες, άνθρωποι από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης». Παρ’ όλα αυτά, λέει η Καίτη Βαβαλέα, όταν τελείωσε την παράστασή της δεν δέχθηκε κανέναν στο καμαρίνι. «Τη φυγαδεύσαμε. Στο τελευταίο χειροκρότημα την περίμενε αυτοκίνητο έξω και τη μετέφερε στο ξενοδοχείο της».

Υπάρχει όμως και άλλη μια εικόνα που θα συνοδεύει την ανάμνηση της Φαϊρούζ: «Το καμαρίνι της είχε κατακλυστεί από λουλούδια και πριν αρχίσει η παράστασή της ζήτησε να τα πάμε σε μια εκκλησία».

Ο ιταλός συνθέτης Ενιο Μορικόνε ήταν πολύ απλός και προσιτός άνθρωπος, θυμάται η Καίτη Βαβαλέα. Κι ας έχει τη φήμη του υπερβολικά απαιτητικού. «Μιλούσε με όλους, χαμογελούσε συνέχεια και έδειχνε να απολαμβάνει την παραμονή του. Καμιά παραξενιά μέχρι που βρέθηκε πάνω στην σκηνή. Οταν άρχισαν την πρόβα έπειτα από δύο – τρία λεπτά σταματάει απότομα. Γυρίζει στην κοπέλα που ήταν υπεύθυνη για τη σκηνή και της λέει: “Ε, τι είναι αυτό;”. Το κορίτσι φορούσε ρούχα σε μοβ χρώμα και ο Ενιο Μορικόνε το θεωρούσε γρουσουζιά. Τη στείλαμε να αλλάξει».

Αξέχαστη είναι για την Καίτη Βαβαλέα και η παρουσία της ομάδας Cloud Gate Dance Theater. «Η ευγένειά τους ήταν απίστευτη. Μου έκανε όμως εντύπωση ο ναός που ζήτησαν να τους φτιάξουμε στα καμαρίνια. Προσεύχονταν πριν από την πρόβα και φυσικά πριν από την παράσταση». 

Σεμνότητα και απλότητα, σύμφωνα με την Καίτη Βαβαλέα, έδειξε και η διάσημη σοπράνο Μπάρμπαρα Χέντρικς. «Παρακολούθησε την παράσταση μαζί με τον μίμο Μαρσέλ Μαρσό που την κοίταζε και την απολάμβανε σαν μικρό παιδί. Από ό,τι μου είπε, ήταν φίλοι. Εκείνη, πάλι, όσο ντίβα ήταν πάνω στη σκηνή τόσο απλή ήταν στα καμαρίνια. Απαιτούσε να σιδερώνει τα φορέματά της μόνη της!».