«Κι όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ»

Αγαπητή Φοίβη,

Ταραχές στην Τουρκία και ο «υπερήφανος» Πρωθυπουργός Ρατζίπ Ερντογάν σιώπησε, ενώ κάθε τρεις και λίγο διαλαλούσε ότι η Τουρκία δεν ασχολείται με τον κόσμο, δηλαδή τα κράτη της υφηλίου, αλλά ο κόσμος ασχολείται με τη χώρα του, η οποία είναι πλέον μεγάλη δύναμη, το επίκεντρο της Γης και τραλαλά.

Μπορεί να υπάρξει ένας παραλληλισμός με τον ευφάνταστο ημέτερο, προ των θυρών, πρωθυπουργίσκο αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δεν ασχολείται με τον κόσμο, αλλά ο κόσμος, σώνει και καλά με τη φαντασία του, τον έχει στο επίκεντρο κοσμογονικών αλλαγών;

Επέρχεται ο Σωτήρας (ποίων;)!

Φιλικά, Χρίστος Τσαχπίνης – Καβαλιώτης, Γερμανία

Το θέμα είναι άλλο, αγαπητέ Χρίστο. Το θυμάστε εκείνο το ασματάκι από τον κύκλο τραγουδιών «Μικρά Ασία», των Απόστολου Καλδάρα – Πυθαγόρα; «Μες στου Βοσπόρου τα στενά/ ο Γιάννης κλαίει τα δειλινά/ και ο μεμέτης πλάι του/ πίνει και τραγουδάει του./ Τούρκος εγώ κι εσύ Ρωμιός/ κι εγώ λαός κι εσύ λαός/ εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ/ όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ». Κι αφήστε, διότι μας ανακοινώνει μετά φανών και λαμπάδων ότι βγάζει και η Ναταλί Τζερμανού (ναι, η μετα-τηλεορατζού), λέει, μυθιστόρημα οσονούπω και πού να την βάλουμε τόση αγωνία πανεθνικώς. Κι άντε πάλι «αχ και βαχ»…