[για την ιστορία] Τα κόκκινα του καλοκαιριού

Κιτρινωπά ή βαθυκόκκινα, σαρκώδη και λαχταριστά, τα κεράσια περιέχουν τις περισσότερες αντιοξειδωτικές ουσίες (ανθοκυανίνες, β-καροτένιο, φλαβονοειδή, κάλιο, μελατονίνη κ.λπ.) από κάθε άλλο φρούτο ενώ έχουν μόλις 4-5 θερμίδες το ένα, συμβάλλοντας με τον καλύτερο τρόπο στην υγεία. Δεν είναι γνωστή η καταγωγή τους, οι αρχαίοι Ελληνες όμως πίστευαν ότι κατάγονταν από την πόλη της Κερασούντας (εξού και το όνομα), κοντά στη Μαύρη Θάλασσα.

Εξαιρετικής ποιότητας κεράσια παράγονται κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα – στον Κολινδρό της Πιερίας, στην Εδεσσα, στα Γρεβενά, στη  Βόρεια Χίο και αλλού – και μόνο για ένα σχετικά μικρό διάστημα, αφού κατάφεραν να γλιτώσουν από τα βιολογικά βελτιωτικά και να ωριμάζουν φυσικά στις αρχές του καλοκαιριού (Μάιο – Ιούνιο), εποχή που συμπίπτει με τις εξετάσεις των μαθητών για τους οποίους θεωρούνται ιδανικά, αφού καταπολεμούν την πνευματική κόπωση. Τρώγονται φρέσκα, ως γλυκό του κουταλιού ενώ τα κονσερβοποιημένα χρησιμοποιούνται σε τάρτες και άλλα γλυκά και με τα  κουκούτσια τους γίνονται λικέρ όπως τα Kirch, Cherry brandy κ.ά. Μια εύκολη και νόστιμη μαρμελάδα μπορούμε να φτιάξουμε βράζοντας ένα κιλό ψιλοκομμένα κεράσια με 700-800 γρ. ζάχαρη. Ξαφρίζουμε στην αρχή του βρασμού και λίγο πριν τα κατεβάσουμε από τη φωτιά προσθέτουμε τον χυμό ενός λεμονιού. Αφήνουμε τη μαρμελάδα να βράσει μέχρι να δέσει, την τοποθετούμε σε αποστειρωμένα γυάλινα βάζα και τα φυλάμε στο ψυγείο.