Εννέα χρόνια πόλεμος, εννέα μήνες πρόβες

«Το μεγάλο γεγονός της «Ιλιάδας» είναι η επιθυμία των νέων ανθρώπων για δόξα και τιμή» λέει ο ηθοποιός Βασίλης Ανδρέου. «Να εκπληρώσουν έναν στόχο στη ζωή τους, που δυστυχώς επαληθεύεται με τον πόλεμο. Φερέλπιδες νεαροί, αιθεροβάμονες και φιλόξοδοι, τα δίνουν όλα για όλα και γίνονται ήρωες πολέμου. Κάθε σελίδα στην “Ιλιάδα” και πενήντα νεκροί. Κάθε ημέρα της μάχης αμέτρητοι θάνατοι. Το έπος μιλάει για πολύ θάνατο, ωστόσο και εμείς κάθε μέρα ακούμε για μαζικούς θανάτους και δεν μας κάνει πια εντύπωση». Επεφταν «οι νεκροί σωρός», είναι κατά τον Βασίλη Ανδρέου το μότο της παράστασης αλλά και της «Ιλιάδας», που φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με τον τεράστιο αριθμό νεκρών και μας κάνει να δούμε πόσο ασήμαντοι είμαστε. Και ενώ στην αρχή οι Ελληνες σφάζονται μεταξύ τους, στο φινάλε οι εχθροί, ο Πρίαμος και ο Αχιλλέας, συμφιλιώνονται.

«Πέρασαν χρόνοι εννιά να πολεμάμε και τον δέκατο θα πάρουμε την Τροία», αναφέρει ο Ομηρος. Πολύ συμβολικά, εννέα μήνες η ομάδα του Στάθη Λιβαθινού έκανε πρόβες και τον δέκατο μήνα, η «Ιλιάδα» ανοίγει την αυλαία για τα θεατρικά δρώμενα στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Αρχή με Παπαϊωάννου. Την κορδέλα (έναρξης) του Φεστιβάλ κόβει αύριο, Σάββατο, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου με την «Πρώτη ύλη» στην οποία ο σκηνοθέτης επιστρέφει ως περφόρμερ στη σκηνή με νέο συμπρωταγωνιστή, τον Μιχάλη Θεοφάνους, σε μια εκδοχή πιο ωμή, αλλά και πιο πλούσια από τις εμπειρίες μιας χρονιάς. Το σώμα – έργο διασταυρώνεται με την τραυματική ταυτότητα της σημερινής Ελλάδας: σώμα γυμνό και ντυμένο, σιωπηλό και ακρωτηριασμένο, σώμα – πεδίο μάχης σε διάλογο με την Ιστορία και τον παρόντα χρόνο, στο όριο μεταξύ ταυτότητας και ετερότητας. (Πειραιώς 260, Ταύρος, Κτίριο Α, έως 23 Ιουνίου).