Οι ερμηνείες των ειδικών

Νίκος Ζηλίκης ψυχίατρος – παιδοψυχίατρος, αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ

Επαιξε ρόλο το στρες

«Οταν ένα παιδί αντιμετωπίζει πίεση είτε από το οικογενειακό περιβάλλον είτε από τον ίδιο του τον εαυτό για να καταφέρει κάτι, το πιο συνηθισμένο φαινόμενο είναι να στρέφεται κατά του εαυτού του. Και είναι αρκετοί οι πολύ καλοί μαθητές, οι οποίοι λόγο του στρες, δεν έχουν στο τέλος την ψυχική δύναμη να δώσουν Πανελλαδικές. Και αυτό το βλέπουμε συχνά αυτήν την περίοδο. Πάντως, η περίπτωση αυτή του εφήβου στο Αγρίνιο είναι πολύ ειδική – το τεράστιο στρες των Πανελλαδικών είναι ένας παράγοντας. Δεν νομίζω ότι έγινε μόνο γι’αυτό, αλλά δεν μπορώ να γνωρίζω τις λεπτομέρειες για να κρίνω κάτι επιστημονικά».

Αλεξάνδρα Καππάτου ψυχολόγος, παιδοψυχολόγος, συγγραφέας

Οχι πίεση στην πίεση

«Είναι αρκετοί οι λόγοι που ένα παιδί μπορεί να είναι θυμωμένο με τους γονείς του. Να φτάσει όμως στο σημείο να σκοτώσει τον γονιό του, πραγματικά είναι σπάνιο και χρήζει ιδιαίτερης μελέτης. Η βία, πάντως, είναι αυτή που πρέπει να απασχολεί και πώς το παιδί ή ο έφηβος την εκφράζει. Ιδιαίτερα σε περιόδους δύσκολες όπως είναι οι Πανελλαδικές, δεν είναι καλό η πίεση που βιώνουν οι έφηβοι λόγω των απαιτήσεων του συστήματος και των εξετάσεων να συνοδεύεται από την πίεση των γονέων. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση υπάρχουν και άλλοι λόγοι. Δεν μπορεί ένας έφηβος έτσι να σκοτώσει τον γονιό του. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ποια ήταν η επικοινωνία με τους γονείς, εάν το παιδί είχε ενδιαφέρον για τις Εξετάσεις. Είχε καλή σχέση με τους γονείς του, είχε κάποια άλλα προβλήματα; Δεν γνωρίζουμε εάν υπήρχαν προβλήματα συναισθηματικής ή ψυχιατρικής φύσεως. Δεν υπάρχει παιδί που απλώς σε μια δύσκολη περίοδο σκοτώνει».

Αθηνά Ανδρουτσοπούλου κλινική ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια, οικογενειακή θεραπεύτρια

Ο δεσμός με τους γονείς

«Είναι πολύ βασικό οι γονείς να γνωρίζουν ότι όσο το παιδί μεγαλώνει τόσο ο εγκέφαλός του πλάθεται μέσα από την επαφή που έχει μαζί τους. Η σχέση με την οικογένεια είναι αυτή που στην πραγματικότητα οργανώνει τον εγκέφαλο. Γι’ αυτό έχει σημασία να αντιλαμβάνονται τα σημάδια που δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά. Οταν για παράδειγμα το παιδί προβεί σε μια βίαιη πράξη και μετά δεν δείξει καμιά ενοχή για αυτό που έκανε, τότε οι γονείς θα πρέπει να προβληματιστούν. Ο χαρακτήρας και το συναίσθημα του παιδιού έχουν άμεση σχέση με τη συναισθηματική σύνδεση που έχει με τον γονιό. Και εκφράσεις στη μεταξύ τους σχέση, όπως είναι για παράδειγμα η λεκτική βία που ασκεί ο γονιός προκειμένου να πιέσει για κάτι το παιδί που θεωρεί αυτός ότι γίνεται για το καλό του, μπορεί να πυροδοτήσει αντιδράσεις ή να προκαλέσει έναν φαύλο κύκλο αντιδράσεων μέσα στην οικογένεια».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΕΒΕΤΖΟΓΛΟΥ