Με 3.000 τραγούδια στο συρτάρι
Ο Γιάννης Γλέζος με τη Μαρίζα Κωχ στις αρχές της δεκαετίας του ’80 από περιοδεία τους στο εξωτερικό. Η συνεργασία τους διήρκεσε 20 χρόνια (1978-1998)
Τα φώτα άναψαν στo σαλόνι του σπιτιού των Αμπελοκήπων και ο επισκέπτης κάθησε στο πιάνο παίζοντας το «Βαλς σε ντο δίεση ελάσσονα» του Σοπέν. Είναι το 1948 και η εικόνα εγγράφηκε στη μνήμη του τετράχρονου, που αποφάσισε να μυηθεί στον κόσμο της μουσικής. Ο επισκέπτης – με άδεια από την εξορία στον Αϊ-Στράτη – ήταν ο Γιάννης Ρίτσος. Το σπίτι ανήκε στην αδελφή του. Και ο μικρός, ανιψιός του ποιητή, ήταν ο συνθέτης Γιάννης Γλέζος.
Μπουάτ Εσπερίδες, 1965. Ο Γιώργος Ζωγράφος τραγουδάει συνοδεία του πιανίστα Τάσου Καρακατσάνη το νέο (τότε) «Περιστεράκι της φτωχιάς αυλής».
Το ίδιο βράδυ, ανάμεσα στο κοινό βρίσκονται ο Μίκης Θεοδωράκης και ο άρχων της Columbia Τάκης Β. Λαμπρόπουλος. «Ποιανού είναι αυτό το τραγούδι;», ρωτάει ο Μίκης τον Ζωγράφο. «Του παιδιού», απαντάει ο τραγουδιστής και δείχνει στο βάθος της μπουάτ τον συνθέτη Γιάννη Γλέζο. «Με καλεί στο τραπέζι τους ο Μίκης και μου προτείνει να το βγάλουμε σε δίσκο. Ακου τώρα το θράσος της νιότης. Του λέω: “Ναι, αλλά θα ήθελα να το πει ο Μπιθικώτσης”. “Θα φτιάξεις μια κασέτα”, μου λέει ο Μίκης, “και θα την πας εκεί που δουλεύει”. Εγώ φτιάχνω μια κασέτα, λοιπόν, την αφήνω στα καμαρίνια του κέντρου όπου δούλευε ο Μπιθικώτσης και έπειτα από μία εβδομάδα με πήρε τηλέφωνο ο ίδιος! “Ακου, μικρέ, εγώ κάθε βράδυ με τη γυναίκα μου ακούμε χιλιάδες τραγούδια που μου στέλνουν. Η γυναίκα μου διάλεξε αυτό”. Eίχα μόλις τελειώσει το γυμνάσιο, θυμάμαι τον Μίκη σαν αητό στο στούντιο, βούρκωσα», θυμάται ο Γιάννης Γλέζος με αφορμή τη συναυλία του απόψε στο Μέγαρο Μουσικής στην οποία θα ακουστεί το παραπάνω τραγούδι – και όχι μόνο.
Και αυτή η συναυλία αποτελεί ένα ξεχωριστό μουσικό γεγονός, αφού ο δημιουργός εμφανίζεται στο ευρύ κοινό έπειτα από 27 χρόνια – τελευταία φορά ήταν στον Λυκαβηττό το 1986 – ύστερα από παρότρυνση του Δημήτρη Παπαδημητρίου.
Ιδιαιτερότητες. Ο (και χορτοφάγος από το 1968) συνθέτης Γιάννης Γλέζος είναι μια ιδιότυπη περίπτωση. Δεν δίνει συναυλίες. Απεχθάνεται το τραγουδοκεντρικό σταρ σίστεμ. Κρατάει στο συρτάρι του πάνω από 3.000 αδισκογράφητα τραγούδια, ανάμεσά τους και 300 μελοποιημένα ποιήματα του θείου του, Γιάννη Ρίτσου. Από το 1993 έως το 2009 διατηρούσε τη μουσική σκηνή Δίαυλος στο Κουκάκι, μια μεταμπουάτ για χορτοφάγους.
«Θα είναι η πρώτη φορά που θα ακουστεί ολοκληρωμένος ο δίσκος “12 τραγούδια του Λόρκα”. Βεβαίως θα αρχίσουμε παίζοντας πέντε τραγούδια μου σε στίχους Μανόλη Ρασούλη με το ενδεκαμελές σχήμα Παίδες εν Καμίνω. Επίσης, στη συνέχεια θα προσπαθήσω να αναβιώσω την ατμόσφαιρα του Δίαυλου παίζοντας μόνος μου αποσπάσματα από τον κύκλο “Τα τραγούδια της Εύας” σε ποίηση της μόνιμης συνεργάτιδάς μου Εύας Λύτινα (σε απόδοση δική της είναι και το “Τ’ άστρα” της Σαπφούς που θα κλείσει τη συναυλία). Επίσης, θα παιχτούν διάφορες επιτυχίες μου, όπως το “Να ‘χα τη δύναμη”».
Για το δημοφιλές σουξέ του, που πρωτοερμήνευσε ο Γιάννης Πουλόπουλος, επανεκτέλεσε ο Δημήτρης Μητροπάνος και πολύ μετά ο Αντώνης Ρέμος, υπάρχει μια ιστορία: «Βγήκε μαζί με το “Κερατσίνι” σε 45άρι από τη Lyra το 1968. Παραθέριζα τότε στη Μυτιλήνη και το άκουγα σε όλα τα τζουκ μποξ. Το 2000 με ειδοποίησε ένας φίλος ότι το λέει ο Αντώνης Ρέμος. Εγινα έξαλλος. Πήρα την εταιρεία του, αφού υπάρχει το ηθικό δικαίωμα του δημιουργού – και έκανα ασφαλιστικά μέτρα. Στο δικαστήριο με ρώτησαν: “Αν σας είχαν ζητήσει την άδεια, θα την είχατε δώσει;” Απάντησα πως δεν θέλω ποτέ ο ερμηνευτής μου να διαφημίζει τσιπς στην τηλεόραση (σ.σ. τότε ο Ρέμος συμμετείχε σε διαφήμιση). Η απόφαση ήταν καταπέλτης και αποσύρθηκαν 70.000 δίσκοι. Εγώ δεν ζήτησα αποζημίωση αλλά να σέβονται τους δημιουργούς οι εταιρείες (πράγμα που τήρησε η εν λόγω, μετά)».