Στη Βραζιλία για μπάλα

Οι σημαίες κυματίζουν και τα τραγούδια των οπαδών δίνουν και παίρνουν. Ντυμένοι στα χρώματα της ομάδας παρακολουθούν την κατεύθυνση της μπάλας αλλά κινιούνται και στους ρυθμούς της σάμπας που παίζει ασταμάτητα από τα μεγάφωνα του σταδίου. Ακόμη και όταν η ομάδα χάνει, η καλή διάθεση των φιλάθλων διατηρείται. Στη Βραζιλία το να πει κάποιος σε έναν οπαδό να σταματήσει να φωνάζει υπέρ του αγαπημένου του παίκτη, έστω και αν δεν κάνει την καλύτερη εμφάνιση, είναι σαν να λέει σε έναν DJ να σταματήσει τη μουσική επειδή κάποιος χορεύει άσχημα.

Ανάλογες σκηνές μπορεί να παρακολουθήσει κάποιος σχεδόν όλον τον χρόνο στο Ρίο ντε Ζανέιρο ή στο Σάο Πάολο, αλλά και σε μικρότερα γήπεδα σε λιγότερο γνωστές πόλεις. Στη Βραζιλία το ποδόσφαιρο δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι, είναι εθνική υπόθεση. Ενας από τους μεγαλύτερους θεατρικούς συγγραφείς και πεζογράφους του 20ού αιώνα στη χώρα, ο Νέλσον Ροντρίγκες, αναγνώρισε τη σημασία του αθλήματος για τους κατοίκους γράφοντας: «Στο εξωτερικό, όταν κάποιος θέλει να μάθει για έναν λαό, εξετάζει τη λογοτεχνία του. Στη Βραζιλία το ποδόσφαιρο παίζει τον ρόλο της μυθοπλασίας».

Κατά τη διάρκεια του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών που θα διοργανωθεί στη Βραζιλία από τις 15 έως τις 30 Ιουνίου 2013, αλλά και του Παγκοσμίου Κυπέλλου έναν χρόνο αργότερα, από τις 12 Ιουνίου έως τις 13 Ιουλίου 2014, είναι η καλύτερη εποχή για να ανακαλύψει κάποιος την κουλτούρα του ποδοσφαίρου στη χώρα. Η φράση «το πιο όμορφο παιχνίδι» δεν ειπώθηκε για πρώτη φορά εκεί, αλλά περιγράφει με ακρίβεια την ποιότητα των αγώνων. Οι Βραζιλιάνοι μιλούν άπταιστα τη γλώσσα του ποδοσφαίρου, ενώ όλοι οι άλλοι έχουν απλώς μια καλή προφορά.

Ο πιο ασφαλής τρόπος για να βρεθεί ένας τουρίστας στις κερκίδες ενός γηπέδου είναι να ζητήσει τη συγκεκριμένη υπηρεσία από το ξενοδοχείο στο οποίο διαμένει. Με 150 ρεάλ (57 ευρώ) μπορεί να μισθώσει λεωφορείο ή αυτοκίνητο και με τη συνοδεία ενός αγγλόφωνου οδηγού θα φτάσει στο στάδιο και θα καθήσει σε θέση που έχουν κρατήσει για αυτόν.

Ο πιο διασκεδαστικός τρόπος, όμως, είναι να προσπαθήσει ο επισκέπτης να φτάσει μόνος του έως τη θύρα των θεατών. Οπλισμένος με κάποιες στοιχειώδεις γνώσεις για την περιοχή και με λογικές προφυλάξεις, δεν θα αντιμετωπίσει ιδιαίτερα προβλήματα στο γήπεδο. Για να είναι ακόμη πιο σίγουρος, καλό είναι να φτάσει πολύ νωρίς, να μην έχει μαζί του τιμαλφή και να καθήσει στις άκρες της εξέδρας, μακριά από τους πιο φανατικούς οπαδούς. Επειδή οι Βραζιλιάνοι δεν φημίζονται για τη συστολή τους στο φλερτ του ωραίου φύλου, οι κυρίες που αγαπούν την μπάλα μπορεί να αισθάνονται πιο άνετα αν καθήσουν στα πιο απομακρυσμένα καθίσματα.

Σύμφωνα με ομοσπονδιακό νόμο, οι σύλλογοι είναι νομικά υπεύθυνοι για την ασφάλεια των θεατών εντός των αγωνιστικών χώρων αλλά και σε ακτίνα πέντε χιλιομέτρων από αυτές. Ακόμη, απαγορεύεται η πώληση αλκοόλ στις εγκαταστάσεις, αλλά η διάταξη αυτή αναμένεται να μην ισχύει κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Κυπέλλου.

Σίγουρα δεν ισχύει πριν από τους περισσότερους αγώνες, όπου η ατμόσφαιρα είναι αρκετά εορταστική και στους δρόμους η μυρωδιά του αλκοόλ είναι αρκετά έντονη. Πλανόδιοι πωλητές στήνουν πάγκους με φθηνές, παγωμένες μπίρες και χοτ ντογκ. Προς αποφυγή εκτρόπων η παρουσία της Αστυνομίας είναι πάντα διακριτική.

Αν η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα της εξέδρας δεν είναι το φόρτε του επισκέπτη αλλά παρ’ όλα αυτά θέλει να πάρει μια γεύση από ποδόσφαιρο, μπορεί να ταξιδέψει στις «πρωτεύουσες της μπάλας»: στο Ρίο ντε Ζανέιρο και στο Σάο Πάολο. Στο Ρίο ντε Ζανέιρο υπάρχει ένα μικρό Μουσείο Ποδοσφαίρου στο Μαρακανά, το πιο διάσημο γήπεδο της Βραζιλίας. Οι παραλίες της πόλης φιλοξενούν ανεπίσημα παιχνίδια, που είναι γνωστά ως peladas. Ενα από τα πιο συχνά και εντυπωσιακά, η Pelada de Siqueira Campos, στην παραλία της Κοπακαμπάνα προσελκύει τουρίστες κάθε Κυριακή στις 10.30 π.μ. Στις ακτές της Ιπανέμα μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει εντυπωσιακές αναμετρήσεις ποδοβόλεϊ, ένα είδος βόλεϊ που παίζεται μόνο με τα πόδια.

Στο Σάο Πάολο το καλύτερο μέρος για να συμπληρώσει ο τουρίστας τις ποδοσφαιρικές του γνώσεις είναι το Μουσείο Ποδοσφαίρου που βρίσκεται εντός του Σταδίου Πακαεμπού. Το μουσείο παρέχει αρκετές πληροφορίες για την ιστορική εξέλιξη του αθλήματος στη χώρα και σε αρκετές περιπτώσεις τα εκθέματα αναπαράγουν τον ενθουσιασμό που επικρατεί στα γήπεδα. Γι’ αυτό και από τα μεγάφωνα ακούγονται τραγούδια ενώ αφθονούν τα βίντεο με πανηγυρισμούς και φωνές, αφιερωμένα στους οργανωμένους οπαδούς των ομάδων.

Στην ίδια περιοχή λειτουργεί και ένα μπαρ αφιερωμένο στον βασιλιά των σπορ. Το μπαρ Σάο Κριστοβάο βρίσκεται στη μέση του πολυσύχναστου δρόμου Βίλα Μανταλένα, σε μια περιοχή με έντονη νυχτερινή ζωή. Ολοι οι τοίχοι είναι γεμάτοι με αναμνηστικά ομάδων και οι βαρελίσιες μπίρες και τα σνακ ενδείκνυνται για πριν από τους αγώνες αλλά και κατά τη διάρκειά τους. Στον ίδιο χώρο πωλούνται επίσης ιστορικές φανέλες των μεγάλων ομάδων της Βραζιλίας.