Εκθεση στο Παρίσι για το θρυλικό άρωμα Chanel Νο 5

Η έκθεση στο Παλέ ντε Τοκιό του Παρισιού παρουσιάζει την δημιουργία και την εξέλιξη του θρυλικού αρώματος του οίκου Chanel.

«Το Νο 5 είναι πολλά περισσότερα από ένα άρωμα, είναι ένα αφαιρετικό μανιφέστο, ένα αντικείμενο λατρείας, η δημιουργία που ενώνει την καλλιτεχνική και την πολιτιστική ιστορία της Γαλλίας».

Αυτό είναι κατά τον Ζαν Λουίς Φρομέντ, ιστορικό της τέχνης και επιμελητή της έκθεσης «No 5 Culture Chanel», η ουσία του θρυλικού αρώματος του γαλλικού οίκου. Στην έκθεση, που άνοιξε τις πόρτες της την περασμένη Κυριακή στο Παλέ ντε Τοκιό του Παρισιού και θα διαρκέσει μέχρι τις 5 Ιουνίου αναβιώνει όλη η εποχή που ενέπνευσε την σχεδιάστρια ώστε να φτιάξει την αγαπημένη κολόνια των γυναικών. 

Ο επισκέπτης μπορεί να δει στις τρεις διαφορετικές πτέρυγες, εκθέματα μέσα σε διαφανείς προθήκες από την ιστορία της σχεδιάστριας, την εξέλιξη του αρώματος αλλά και όλα τα έργα τέχνης που την συντρόφευαν μέχρι το θάνατό της. Στα τελευταία συγκεκριμένα, περιλαμβάνονται πίνακες του Πικάσο και σχέδια του Φράνσις Πικαμπιά ή τις αφίσες που έφτιαξε ο Γουόρχολ ειδικά για το Νο5. Στις αίθουσες που αφιερώθηκαν στην παρουσίαση της πορείας της Σανέλ, υπάρχουν χειρόγραφα σημειώματα, φωτογραφίες, σχέδιά της και κολάζ από κάποιες από τις δημιουργίες της.

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αφορά στην δημιουργία του οίκου μόδας και του εμβληματικού του αρώματος. Όλα άρχισαν το 1921, όταν η Κοκό ανέθεσε στον αρωματοποιό Έρνεστ Μπο, να φτιάξει ένα μείγμα αφιερωμένο στον σύντροφό της Άρθουρ Κάπελ, που είχε φύγει από τη ζωή σε τροχαίο δυστύχημα δύο χρόνια νωρίτερα. Ο Βρετανός παίκτης του πόλο, σημάδεψε τη ζωή της και ήταν αυτός που τη βάφτισε Κοκό από το αγαπημένο του τραγούδι «Qui qu’a vu Coco dans le Trocadero?», μιας και το πραγματικό της όνομα ήταν Γκαμπριέλ.

Ζήτησε λοιπόν από τον Μπο «μια μυρωδιά αφαιρετική, μοναδική και πολυτελής. Ένα άρωμα αμίμητο, ένα άρωμα γυναίκας, ένα άρωμα τεχνητό, ακριβές».

Ο Μπο ανάμειξε γιασεμί, κανάγκα (τροπικό λουλούδι), ίριδες και άλλα 80 συστατικά, συμπεριλαμβανομένων πολλών συνθετικών χημικών ουσιών. Η Κοκό έβαλε την τελευταία πινελιά τοποθετώντας το σε ένα μινιμαλιστικό μπουκάλι σαν και αυτά που συνήθιζαν να χρησιμοποιούν οι Ρώσοι για να αποθηκεύουν τη βότκα τους.

Όσο για το όνομα; Και αυτό ήταν έμπνευση δική της, αφού το βάφτισε Νούμερο 5 μιας και ήταν η πέμπτη προσπάθεια και…φαρμακερή του αρωματοποιού.

Τους πρώτους μήνες που ακολούθησαν τη δημιουργία του, το τετράγωνο φιαλίδιο παρέμενε στο ντουλάπι της σχεδιάστριας για αποκλειστική χρήση από εκείνη. Όταν ωστόσο ο οίκος της το 1922 αντιμετώπισε μεγάλες οικονομικές δυσκολίες, η Σανέλ αναγκάστηκε να βγάλει το μυστικό της στο εμπόριο και από το 1924 άρχισε να το διακινεί στην Αμερική.

Η επιτυχία του εγχειρήματός της εκτοξεύτηκε όταν το άρωμα μπήκε στο Χόλιγουντ και άρχισαν να το προτιμούν αστέρες της βιομηχανίας του θεάματος. Άλλωστε, τη δεκαετία του ’50 προκάλεσε μεγάλη αίσθηση η ατάκα της Μέριλιν Μονρόε κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξής της στην Ιαπωνία που ανέφερε πως «για να κοιμηθώ φοράω μόνο λίγες σταγόνες του Νο 5 και τίποτα άλλο». Η πρώτη διαφήμιση που απευθυνόταν στο ευρύ κοινό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Harper’s Bazaar το 1937.

Από τότε μέχρι σήμερα, η εφεύρεση της Σανέλ έχει μετατραπεί σε σύμβολο πολυτέλειας και υψηλής αισθητικής, που ταιριάζει σε εκλεπτυσμένες κυρίες με μεγάλο πορτοφόλι.