[Η ιστορία της ημέρας] Μια θέση στο Δημόσιο ονειρεύονται οι Γάλλοι
Το 2004 οι εργαζόμενοι επιχείρησαν χωρίς επιτυχία να εμποδίσουν τη μετατροπή της EDF σε ΑΕ για να εισαχθεί στο Χρηματιστήριο του Παρισιού.
Ο νέος είναι, ως γνωστόν, ωραίος. Εχει όλη τη ζωή μπροστά του, δεν έχει υποχρεώσεις, δεν έχει αναστολές. Δεν εκπλήσσει λοιπόν το ότι οι νέοι πτυχιούχοι στη Γαλλία θεωρούν ως ιδανικό εργοδότη για να ξεκινήσουν την επαγγελματική τους καριέρα μια ιδιωτική εταιρεία «ανθρωπίνων διαστάσεων με ανοίγματα στις ξένες αγορές» – για να κάνουν και κανένα επαγγελματικό ταξιδάκι.
Ο παλιός, φυσικά, είναι αλλιώς. Αυτός έχει οικογένεια, υποχρεώσεις, «φορά τιράντες και γυαλιά κι όλο φοβάται το αύριο», όπως παραδέχεται και ο Σαββόπουλος. Δεν πρέπει να εκπλήσσει, ως εκ τούτου, και το ότι τα έμπειρα στελέχη επιχειρήσεων στη Γαλλία θεωρούν ως ιδανικούς εργοδότες τις πολύ μεγάλες εταιρείες, που είτε είναι κρατικές είτε δραστηριοποιούνται σε τομείς που προστατεύει το κράτος – «επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας» τις αποκαλούσε ο Σαρκοζί για να υπερασπιστεί τον δημόσιο χαρακτήρα τους.
Στην έρευνα, που διεξήγαγε η Viavoice για λογαριασμό της Ανωτάτης Εμπορικής Σχολής του Παρισιού, του «Φιγκαρό» και του ραδιοφωνικού σταθμού Φρανς Εντέρ, η πιο περιζήτητη εταιρεία για τα στελέχη στη Γαλλία είναι με ποσοστό 10% η ενεργειακή Electricité de France (EDF), που μάλιστα πρόκειται να κάνει 6.000 προσλήψεις εφέτος. Στη δεύτερη θέση ακολουθούν με 7% η πετρελαϊκή ΤOTAL και η αεροδιαστημική ΕΑDS (σε αυτήν συμμετέχει και το… γερμανικό Δημόσιο) και στην τρίτη με 6% οι γαλλικοί σιδηρόδρομοι (SNCF). Πιστεύει άραγε κανείς ότι σε ανάλογη έρευνα στη Γερμανία, στην Ολλανδία ή σε άλλη χώρα του «ανταγωνιστικού Βορρά» τα στελέχη θα εξέφραζαν αντίθετες απόψεις;