Οδυνηρός ο νέος τοκετός

Την ώρα που οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ δεν προλαβαίνουν να σκουπίζουν τα δάκρυά τους για τον υποβιβασμό, δείχνοντας πως πόνεσαν πάρα πολύ για την τραγική κατάληξη της αγωνιστικής σεζόν, τι κάνουν οι παράγοντες της ομάδας;

Είναι όλοι εξαφανισμένοι. Από τον πρόεδρο μέχρι τον τελευταίο σύμβουλο. Και από τον (οποιονδήποτε) εξωδιοικητικό που τόσο καιρό υποσχόταν τα πάντα, μέχρι αυτούς που ανέλαβαν τις τύχες της ομάδας στο παρελθόν και τώρα ακολουθούν την τακτική «ούτε φωνή ούτε ακρόαση». Φυσικά, να μην αναφερθούμε στον Βιντιάδη, στον Ξενιάδη και σε όλους τους σωτήρες που επί σειρά μηνών ήθελαν να αναμειχθούν, έταζαν, αλλά τελικά πέταξαν στάχτη στα μάτια όσων ήθελαν να πιστέψουν τζούφιες υποσχέσεις.

Επί της ουσίας: από χθες θα έπρεπε να αρχίσουν διεργασίες στο εσωτερικό της ΠΑΕ ΑΕΚ. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να βρεθούν δήθεν ένοχοι για τον υποβιβασμό ή να πέσουν τα βάρη στον Τριτσώνη, τον διαιτητή ο οποίος εφάρμοσε τον κανονισμό. Αλλά να βρεθεί λύση σύντομα, να δουν στην ΑΕΚ φως για το μέλλον. Υπάρχει; Αμφιβάλλουμε.

Η διοίκηση Δημητρέλου παραμένει στο πόστο της, μολονότι ελέχθη ότι τελεί υπό παραίτηση. Αν φύγει, τότε μπορεί να κυλήσει νερό στο αυλάκι των εξελίξεων και να αναλάβουν πρωτοβουλίες οι μέτοχοι. Ή να δώσουν τη σκυτάλη στους επόμενους ο Ν. Νοτιάς και οι Supporters. Ετσι, ενδέχεται να προκύψει λύση Πρωτοδικείου για την εταιρεία.

Το χειρότερο για την ΑΕΚ είναι το εξής: υπάρχει πρωτοφανής ένδεια σε όλα τα επίπεδα. Το ρόστερ δεν διαθέτει ποδοσφαιριστές της προκοπής. Ο Δέλλας είναι αδύνατον να θεωρηθεί επαρκής τεχνικός αυτή τη στιγμή και ορισμένοι σκέφτονται πόσο χειρότερα θα πήγαινε η ομάδα με Λίνεν στα δύο τελευταία ματς. Οι παράγοντες που θα μπορούσαν να ασχοληθούν με την ΑΕΚ τρέμουν στην ιδέα του χρέους. Χρήματα δεν υπάρχουν και ο υποβιβασμός στη Β’ ή στη Γ’ Εθνική δεν ξεκαθαρίζει το τοπίο, καθόσον υπάρχει και διχογνωμία νομικών σχετικά με το ποια χρέη θα διαγραφούν.

Συμπέρασμα: η ΑΕΚ πρέπει να ξαναγεννηθεί, αλλά και αυτός ο τοκετός θα είναι οδυνηρός.