Ασπρος καπνός για τον Μαρίνι

Στο πρόσωπο του 80χρονου Φράνκο Μαρίνι, πρώην προέδρου της Γερουσίας, κατέληξαν οι πολιτικές δυνάμεις στην Ιταλία που εδώ και εβδομάδες αναζητούν τον διάδοχο του Τζόρτζιο Ναπολιτάνο για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Εως χθες το απόγευμα, η εκλογή του ανώτατου άρχοντα της χώρας έμοιαζε με μια δύσκολη γέννα για την οποία κανένας δεν ήξερε πόσες ημέρες θα κρατούσαν οι ωδίνες του τοκετού. Στην πολιτική ιστορία της Ιταλίας έχουν καταγραφεί ένα θετικό και ένα αρνητικό ρεκόρ: οι 832 ψήφοι επί 995 ψηφισάντων με τις οποίες εξελέγη ο Σάντρο Περτίνι το 1978 και οι 23 ψηφοφορίες που χρειάστηκε για την εκλογή του ο Τζοβάνι Λεόνε το 1971. Σήμερα, κανένας δεν πιστεύει ότι ο νέος Πρόεδρος θα εκλεγεί με το 85% των ψήφων. Αλλά με δεδομένο ότι ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά για να επιτρέψει η Ιταλία στον εαυτό της την πολυτέλεια των 23 ψηφοφοριών, είναι πολύ πιθανόν ο άσπρος καπνός να βγει από την πρώτη ψηφοφορία. Ακόμη και εάν σκαλώσει η εκλογή στις τρεις πρώτες ψηφοφορίες, κατά τις οποίες απαιτείται η ενισχυμένη πλειοψηφία των δύο τρίτων, είναι βέβαιο ότι ο αγώνας θα κερδηθεί στην τέταρτη κατά την οποία ο απαιτούμενος αριθμός ψήφων πέφτει στο 50%+1.

Χθες ο ηγέτης της Κεντροαριστεράς Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι εμφανίστηκε αισιόδοξος. «Υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια κοινή επιλογή, νομίζω ότι βρισκόμαστε σε καλό σημείο», τόνισε. Ο επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι για τους «προεδρίσιμους» που θα μπορούσαν να διαδεχθούν τον Τζόρτζιο Ναπολιτάνο στο ανώτατο αξίωμα της χώρας. Ανάμεσά τους φιγουράριζαν τα ονόματα των πρώην πρωθυπουργών Τζουλιάνο Αμάτο, Μάσιμο ντ’ Αλέμα και του Φράνκο Μαρίνι, με τους οποίους ο Μπερλουσκόνι είχε συναντήσεις. Τις δικές τους πιθανότητες συγκέντρωναν ο Ρομάνο Πρόντι – που όμως αποτελούσε κόκκινο πανί για τον Μπερλουσκόνι – και η Εμα Μπονίνο, που αν υπήρχε συμφωνία για το όνομά της θα γινόταν η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος στην Ιστορία της Ιταλίας. Ο κλήρος όμως έπεσε στον παλιό συνδικαλιστή και υπουργό Εργασίας των κυβερνήσεων Αντρεότι. Την υποψηφιότητα Μαρίνι στηρίζουν η Κεντροαριστερά, η Κεντροδεξιά και η Επιλογή των Πολιτών, του συνασπισμού των κεντρώων κομμάτων του οποίου ηγήθηκε στις εκλογές ο σημερινός Πρωθυπουργός Μάριο Μόντι. Η διακομματική συμφωνία, πάντως, προκάλεσε εσωκομματική γκρίνια – τουλάχιστον στην Κεντροαριστερά. Ο Ματέο Ρέντσι, αντίπαλος του Μπερσάνι στην κούρσα για τον υποψήφιο πρωθυπουργό της Κεντροαριστεράς, δήλωσε ότι δεν προτίθεται να ψηφίσει τον Μαρίνι ανοίγοντας τον δρόμο για την πρώτη σοβαρή ρήξη στους κόλπους του Δημοκρατικού Κόμματος.

ΕΥΘΥΝΕΣ. Για τον 80χρονο Μαρίνι αυτό είναι το πρώτο και ενδεχομένως το πιο εύκολο εμπόδιο σε έναν πραγματικό Γολγοθά. Ο νέος Πρόεδρος πρέπει να σηκώσει τον σταυρό του σχηματισμού κυβέρνησης, την ώρα που ο Μπερσάνι φλερτάρει με τον Μπέπε Γκρίλο ενώ απορρίπτει το φλερτ του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Ο Μαρίνι θα πρέπει να βρει τη χρυσή τομή σε αυτό το τρίγωνο ώστε να μην οδηγηθεί η Ιταλία σε νέες εκλογές. Εάν αποτύχει στην αποστολή του και με δεδομένο ότι η επιλογή μιας νέας κυβέρνησης τεχνοκρατών φαίνεται απίθανη, θα υποχρεωθεί να διαλύσει στη Βουλή για να στηθούν νέες κάλπες.

Βαριά κληρονομιά
Ο Φράνκο Μαρίνι θα σηκώσει στις πλάτες του το βάρος του κύρους που έδωσε στον θεσμό ο Τζόρτζιο Ναπολιτάνο και κληρονομεί από τον προκάτοχό του μια επιτροπή σοφών η οποία έχει επιφορτιστεί με την κατάρτιση ενός προγράμματος βασικών μεταρρυθμίσεων