Ακολουθώντας τα βήματα του «Μπίλι Ελιοτ» ο Βρετανός Ντάνιελ Ντόλαν βρέθηκε στα Μπαλσόι

Ο 20χρονος Ντάνιελ Ντόναλ είναι ο δεύτερος Βρετανός που κατορθώνει να εισαχθεί και να αποφοιτήσει από τη φημισμένη Ακαδημία Μπαλέτου των Μπαλσόι.

Η παρακολούθηση των μαθημάτων απαιτεί χορευτική εξάσκηση δέκα ωρών και η διδασκαλία γίνεται αποκλειστικά στα ρωσικά, ενώ οι καθηγητές είναι φημισμένοι χορευτές με διεθνή ακτινοβολία.

Η Ακαδημία των Μπαλσόι έκανε δεκτό στις τάξεις της τον Ντάνιελ πριν από τέσσερα χρόνια, όταν της έστειλε βίντεο με τον ίδιο να χορεύει κυρίως κλασσικούς ρόλους.

«Θέλω να γίνω κλασσικός χορευτής» λέει σήμερα ο Ντάνιελ Ντόλαν.

«Είναι μέσα μου, νομίζω ότι γεννήθηκα για αυτό. Κι αν αυτό συμβεί εντός ή εκτός Ρωσίας δεν έχει καμία διαφορά για μένα. Εφόσον μου δοθεί η ευκαιρία να σταθώ δίπλα σε μεγάλους χορευτές θα είμαι ευτυχισμένος».

Η χορευτική σταδιοδρομία του Ντόλαν άρχισε όταν ήταν μόλις τεσσάρων ετών.

Η αδελφή του μάθαινε χορό και «ανταγωνιστικά», όπως λένε οι γονείς του ήθελε και αυτός να μάθει.

«Θα θυμάμαι πάντα το πρώτο του μάθημα» λέει η μητέρα του Κάρολ.

«Φορούσε μια φόρμα ποδοσφαίρου και έμεινε με την μπλούζα και το σορτς στο τέλος. Δεν τα ξαναφόρεσε ποτέ, μετά. Αφοσιώθηκε στο μπαλέτο».

Από την ηλικία των 11 ετών ήθελε να γίνει επαγγελματίας χορευτής και στα 16 του χρόνια βρισκόταν στην Ακαδημία Μπαλέτου των Μπαλσόι, την πιο φημισμένη Σχολή Χορού του κόσμου, που ιδρύθηκε το 1773.

Ομως, σε αντίθεση με τον κινηματογραφικό «Μπίλι Ελιοτ» ο πατέρας του Πίτερ στήριξε εξαρχής τα όνειρα του γιου του και χθες παρακολούθησε κλαίγοντας τις εξετάσεις του μπροστά στην Ακαδημία των Μπαλσόι, μετά τις οποίες ο Ντάνιελ εισέπραξε ένα γερό χειροκρότημα χορεύοντας έναν κλασσικό χορό Κοζάκου.

Σύμφωνα με τους δασκάλους του ο Ντάνιελ Ντόλαν δεν έχει τον σωματότυπο του ρομαντικού εξαϋλωμένου χορευτή αλλά του «αρσενικού» και μυώδη, ιδανικό να χορέψει τον Σπάρτακο και άλλους ρόλους στιβαρών ανδρών στο κλασσικό μπαλέτο.

Ονειρό του είναι να χορέψει στο Θέατρο Μπαλσόι, αλλά ο Ντάνιελ γνωρίζει ότι αυτό είναι σχεδόν αδύνατο για ξένο χορευτή και έχει ως εναλλακτικό σχέδιο μία συμμετοχή στο Θέατρο Μιχαηλόβσκι της Αγίας Πετρούπολης.