e-mail

Βραχνά φάλτσα εντυπωσιασμού

Αγαπητή Φοίβη Αθηναίου,

Διάβαζα πως, μάλλον για εύκολο εντυπωσιασμό, κάποιοι αποφάσισαν να καλέσουν τον μάλλον ξεχασμένο στον ρόλο πατέρα Σάκη Ρουβά να παίξει το ρολάκι του Διονύσου στις «Βάκχες» στην Επίδαυρο. Καλά να κάνουν και καλά να περάσουν με την ερμηνευτική δεινότητα του τραγουδιστή της ποπ.

Ομως έμαθα πως τα κόλπα του εύκολου εντυπωσιασμού και της λογικής να τραβήξουν με κάθε τρόπο το κοινό δεν σταματούν εκεί. Κάλεσαν και την τραγουδίστρια του συρμού (των κουλτουριάρηδων) Μόνικα, που απ’ όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω τραγουδάει στα αγγλικά με μια φωνούλα πειραγμένη και παράξενη. Τι δουλειά έχει η αγγλόφωνη ποπ στο αρχαίο δράμα, μήπως μπορείτε εσείς να μου εξηγήσετε;

Με εκτίμηση,
Γιώργος Αχαλινωτόπουλος, Αιγάλεω

Τι να εξηγήσει κανείς, αγαπητέ Γιώργο; Ολο αυτό που περιγράφετε ακούγεται τόσο ζοφερό, που μόνο σε κράχτη δεν είναι εύκολο να το δει. Μη σας πω ότι μπροστά σε όλο αυτό είναι προτιμότερο να αναφέρει κανείς – επί ματαίω, έστω – το όνομα του επίτιμου, που τον αναφέρουν σε όλα τα ανέκδοτα περί κακοδαιμονίας και ουχί ευδαιμονίας. Μακριά από μας τα ξέχειλα υπερβολής (και εύκολου εντυπωσιασμού, όπως λέτε) ποτήρια τούτα. Δεν μας φτάνουν η τρόικα, τα Μνημόνια, η ΧΑ; Δεν θα βαδίσουμε και αυτόν τον Γολγοθά!

«Καμαρίλα μια σταλιά, δύο επί τρία, κόγχη και λατρεία…»

Αγαπητή κ. Φοίβη, χαίρε.

Πολλάκις τα ευτράπελα, οι αστεϊσμοί άνευ υποβολιμαίας πρόθεσης αλλά και η καυστική σάτιρα κρύπτουν εντός τους λίαν σοβαρότερους λόγους από εκείνα όσα καθορίζουν την έννοιαν του βαρυσήμαντου και σοβαρού και του απόλυτου οι από καθέδρας διδασκαλίες. Οι λέξεις φύση και θέση αντιθέτου εννοίας συνήθως απέχουν ελάχιστα, ως εκ τούτου δεν θεωρείται αδιανόητον να μην υπάρχουν απόψεις από τους σοφούς ερμηνευτάς της ουσίας, επί της εννοίας εκάστου των λόγων.

Οσον και αν απέχουν οι άνθρωποι από τα κοινωνικά πολιτικά και πολιτιστικά δρώμενα δι’ οιουσδήποτε λόγους, εντός τους ελλοχεύει η απαιτούμενη γνώση ώστε να κρίνουν τα τεκταινόμενα. Εξ αυτών διακρίνονται τα καλά από τα άσχημα, οι αλήθειες από τα ψέματα, τα σωστά από τα λανθασμένα και έτσι ερμηνεύοντας, σωστά ή μη, πράττουν αναλόγως με τη δύναμη της σκέψης και τον βαθμό της θέλησής τους.

Οι θεωρίες είναι αναρίθμητες και ανεύθυνες ιδιαίτερα στην εποχή μας. Οι πράξεις και τα έργα δείχνουν τη σύνεση, την υπευθυνότητα, την τήρηση των λόγων και διαχωρίζουν τους άξιους από τους κενολόγους.

Ετσι επιθυμούμε τους ανθρώπους εις των οποίων τας χείρας παραδίδουμε, διά της ψήφου μας, τη διακυβέρνηση της χώρας. Δυστυχώς όμως κυριαρχεί η πλάνη. Οι περισσότεροι από αυτούς ένεκα βεβιασμένης και διακαούς προτροπής να δράξουν την διαφνοστεφή δόξαν, εμβαπτίζονται εις την κολυμπήθραν της αλαζονείας. Τούτο αποκλειστικά είναι το κύριο πρόβλημα όλων των αποτυχημένων ηγετών και δευτερευόντως οι ακατάλληλοι σύμβουλοι και συνεργάτες.

Ο Αντισθένης είπε: Οι πόλεις-κράτη καταστρέφονται όταν οι άρχοντες δεν ξέρουν να διακρίνουν τους σπουδαίους από τους ασήμαντους.

Πλαισιώνονται λοιπόν από καμαρίλες κλειστών κύκλων, των οποίων ηγούνται άνθρωποι του εύκολου κέρδους και της «έννομης» απάτης. Με σοφιστικές μεθόδους πλήττουν το πολιτικό ήθος και ελαχιστοποιούν τις αντιστάσεις του υγιούς και ενάρετου ανθρώπου.

Οι παγίδες εντέχνως καλύπτονται όπισθεν σοβαροφανών προσωπικοτήτων, φιλικών και συγγενικών διασυνδέσεων, επεξεργάζονται τεχνάσματα και δεν φείδονται υπολήψεων και ανθρωπίνων αξιών. Είναι πάντοτε έτοιμοι να σπιλώσουν οποιονδήποτε θεωρούν εμπόδιο στις επιδιώξεις τους και χρησιμοποιούν συνήθως φήμες – ατάκες – αφέλεια – χιούμορ και δημοσιεύσεις ευρείας απήχησης.

Π.χ., διάβασα προ ημερών σε πρωτοσέλιδο εφημερίδας: «Υπάρχει στην Ελλάδα ενός Γκρίλο;». Πληρώνουν άτομα εύπλαστης συνείδησης που καθημερινά ωρύονται ότι η χώρα μας τελεί υπό κατοχήν, διοικείται δικτατορικά και ο θαλάσσιος πλούτος επωλήθη προκαταβολικά εις τους ξένους.

Η Δημοκρατία μας, κ. Φοίβη, είναι τόσον δημοκρατική ώστε οι στυλοβάτες της ελευθερίας μας φθάνουν μέχρι του σημείου να αμφιβάλλουν διά το κατά πόσον επιτρέπεται σε ορισμένους να πράττουν κατά βούληση – εις βάρος του λαού και του Συντάγματος.

Ως υστερόγραφο σας αναφέρω ότι τη μεγαλύτερη αηδία που αισθάνομαι είναι εκείνη για τη συμπεριφορά των πολιτικών που σαν καγκουρό μεταπηδούν από κόμμα εις κόμμα περιφέροντας το κενόν μυελού κεφάλι τους για να περισώσουν τις αρρωστημένες και αποτυχημένες φιλοδοξίες τους.

Διατελώ μετά σεβασμού,
Βασίλης Λαρισαίος

Ενδιαφέρον το νοητικό σας παιχνίδι, να ψάχνει ο αναγνώστης της επιστολής σας πίσω από τόση ημι-καθαρεύουσα, αγαπητέ Βασίλη (με το συμπάθιο), όλα όσα θέλετε πίσω από τόσα «κατσαρά» τερτίπια να πείτε. Ετσι κρατάει και το ενδιαφέρον η ανάγνωση! Ομως τα έχει πει ευθέως, δίχως καθαρεύουσες και φράσεις με περικοκλάδες, τα είπε και καθάρισε, εδώ και καιρό η λαίδη Αντζελα – σύμβολο της ελληνικής αισθητικής πίστας και είμαστε μαζί της: «Αυτοί τα λόγια τα μεγάλα που φωνάζουνε / πολιτικοί και γαλονάδες και λαμόγια / έχουνε μάθει τις ζωές μας να ρημάζουνε, / θέλουν να ζουν στα ρετιρέ κι εμείς στα υπόγεια». Αλλά ποιος την άκουγε. Ε; Ποιος την άκουγε;