«Μια ειρωνεία γεμάτη πειθώ»

Ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης (φωτογραφία) περιγράφει την πρώτη συνάντησή του με τον Μέντη Μποσταντζόγλου σε αυτό το κείμενο του 1987: «Να σας διηγηθώ μια ιστορία. Δύο τρεις Αγγλόφιλοι συναγμένοι σ’ ένα σπίτι στην Κατοχή και ένας ωραίος νέος συζητούν μαζί μου πώς θα παιχθεί η Σαλώμη του Wilde. Ολοι είναι ενθουσιασμένοι με την ομορφιά του νέου παιδιού που θα παίξει τον νέο Σύρο. Ο νέος Σύρος, δεν είναι ενθουσιασμένος με το ρόλο που του δίνουνε, δεν του αρέσει που επαινούν την ομορφιά του. Εμένα μου δίνουν το ρόλο του Ηρώδη. Δεν υπάρχει Σαλώμη ούτε Ηρωδιάς ακόμη. Ο νέος Σύρος ονομάζεται Μποσταντζόγλου, δεν έχει καμιά όρεξη να γίνει ηθοποιός. Λίγο λίγο ο ενθουσιασμός της ομάδος δεν κρατάει πολύ, τα χρόνια είναι δύσκολα, η Σαλώμη δημιουργεί προβλήματα.

Πέρασε πολύς καιρός από τότε και κάποιος μου ‘πε ότι ο νέος Σύρος γράφει κάπου και σχεδιάζει.

Ετσι αρχίζει η ένδοξη ιστορία του Μποσταντζόγλου και η υπέροχη μυθολογία του που συνεπαίρνει κάθε ευαίσθητο. Τι να πω για τ’ αριστουργήματά του, αυτά τα λένε όλα. Είναι μια μυθολογία ισάξια του Καραγκιόζη. Θυμάται άραγε τη Σαλώμη και την αισθηματολογία των ερασιτεχνών; Τ’ όμορφο παιδί μετέτρεψε την ομορφιά του σε μια απίστευτη ειρωνεία γεμάτη πειθώ».