Πώς η μικρή Ντέιζι Μόρις ανακάλυψε στη βόλτα της έναν πτερόσαυρο «δράκο»

Από πολύ μικρή, η Ντέιζι Μόρις είχε πάθος με τους δεινόσαυρους. Διάβαζε ό,τι μπορούσε για αυτά τα μυστηριώδη προϊστορικά πλάσματα και ονειρευόταν να θαυμάσει από κοντά τα απολιθώματά τους στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου. Ούτε στα όνειρά της δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μια ημέρα το Μουσείο θα φιλοξενούσε το απολίθωμα που ανακάλυψε η ίδια περπατώντας στην ακρογιαλιά της νήσου Γουάιτ (ένα μικρό νησί στη Μάγχη). Και μάλιστα, ότι το απολίθωμα αυτό θα ανήκε σε ένα είδος άγνωστο στους επιστήμονες, έναν πτερόσαυρο «δράκο», ο οποίος ονομάστηκε προς τιμήν της Vectidraco daisymorrisae.

Η ανακάλυψη έγινε όταν η Ντέιζι ήταν τεσσάρων χρόνων, δηλαδή πριν από πέντε χρόνια. Μέχρι την περασμένη εβδομάδα έπρεπε να την κρατήσει μυστική, ώσπου να ολοκληρωθούν οι επιστημονικές έρευνες και να δημοσιευθούν τα συμπεράσματα.

Το απολίθωμα είναι ηλικίας 100 εκατομμυρίων ετών, κάτι που σημαίνει ότι ο πτερόσαυρος έζησε στο πρώιμο κρητιδικό, πολύ πριν εξαφανιστούν για πάντα οι δεινόσαυροι – από ανεξακρίβωτη, ακόμα, αιτία.

Η μικρή Ντέιζι έδωσε το απολίθωμα σε έναν αρχαιολόγο, ο οποίος κίνησε τη διαδικασία για την ταυτοποίησή του.

Συνεχίζοντας την ανασκαφή στο ίδιο σημείο, οι επιστήμονες ανακάλυψαν σχεδόν ολόκληρο τον σκελετό του πτερόσαυρου, που έφτανε σε μήκος τα τέσσερα μέτρα.

Η νήσος Γουάιτ είναι από τις πλουσιότερες περιοχές της Ευρώπης σε ευρήματα δεινοσαύρων. Το νησί επισκέπτονται πολλοί επιστήμονες για έρευνες απολιθωμάτων, πολλά από τα οποία, όπως τονίζουν, παρασύρονται από τα νερά και χάνονται στη θάλασσα. Πρέπει δηλαδή να βρεθούν στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή για να κάνουν μια σημαντική ανακάλυψη, όπως συνέβη στην περίπτωση της μικρής Ντέιζι.