Τέλος εποχής για τη σιλικόνη

Φυσική ανάπλαση του τμήματος ή και ολόκληρου του στήθους που έχει αφαιρεθεί από μαστεκτομή υπόσχονται με νέα τεχνική ιάπωνες επιστήμονες, βάζοντας παράλληλα τέλος στα επικίνδυνα κάποιες φορές εμφυτεύματα. Η νέα τεχνική περιλαμβάνει απλώς βλαστοκύτταρα και λίπος από διάφορα μέρη του σώματος και υπόσχεται αναγέννηση του ιστού που έχει αφαιρεθεί από τη μαστεκτομή.

Σε παρόμοια πειράματα που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια, οι επιστήμονες κατάφερναν να προκαλέσουν φυσική αναδόμηση του στήθους έως 30% χρησιμοποιώντας λίπος από το σώμα της ασθενούς. Τα πρώτα δεδομένα όμως από τη νέα τεχνική είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, καθώς ο νέος ιστός που δημιουργήθηκε κάλυπτε από 70% έως 90% του κενού που είχε παραμείνει από την επέμβαση αλλά και την καταστροφή των ιστών από τον καρκίνο. Αυτό οφείλεται στο ότι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Τοτόρι της Ιαπωνίας χρησιμοποίησαν μείγμα λιπώδους ιστού και βλαστοκυττάρων που βοήθησε στον σχηματισμό αιμοφόρων αγγείων, τα οποία τελικά ενίσχυαν τη δημιουργία νέου ιστού.

Στη μελέτη, στην οποία υπεύθυνος ήταν ο καθηγητής Μπιν Νακαγιάμα, συμμετείχαν πέντε γυναίκες που προτίμησαν να κάνουν αυξητική στήθους παρά ολική αναδόμηση με πλαστική χειρουργική. Οι ηλικίες τους ήταν από 30 έως 60 ετών και οι ειδικοί με ένα σύνολο μικροεπεμβάσεων πήραν λίπος και βλαστοκύτταρα από τους γοφούς και την κοιλιά, τα ανέμειξαν μεταξύ τους και τα τοποθέτησαν στο σημείο του στήθους απ’ όπου είχαν αφαιρεθεί οι ιστοί. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά καθώς αναδομήθηκε με φυσικό τρόπο έως και το 90% του στήθους των γυναικών. «Τα αποτελέσματα της κλινικής μελέτης είναι φανταστικά, αλλά είναι ακόμη νωρίς να μιλάμε για συμπεράσματα καθώς ήταν μικρή η συμμετοχή», σχολίασε ο Ράτσελ Κρέιγκ από βρετανικό μη κυβερνητικό οργανισμό για τον καρκίνο του στήθους. Σύμφωνα με παρατήρηση που είχε κάνει πέντε χρόνια πριν ομάδα ειδικών από την Ιατρική Σχολή του Πίτσμπουργκ, είναι σημαντικό τέτοιου είδους αναδόμηση στήθους να ξεκινά αφότου ο γιατρός είναι βέβαιος ότι στην περιοχή δεν υπάρχουν καθόλου κακοήθη κύτταρα. Και αυτό διότι «δεν είναι ξεκάθαρο σε ποιες περιπτώσεις η χρήση των βλαστοκυττάρων είναι ασφαλής, καθώς μπορούν να αποστείλουν σήματα που προάγουν την επανενεργοποίηση όγκων ή δημιουργούν νέα αιμοφόρα αγγεία που θα θρέψουν τελικά τον όγκο αντί τους νέους ιστούς που θα θέλαμε να δημιουργηθούν από το λίπος», σχολίαζε η δρ Ντόνεμπεργ στην επιστημονική επιθεώρηση «Tissue Engineering». Από την άλλη, το λίπος του ίδιου του ασθενούς μπορεί να είναι ασφαλές ως υλικό, αλλά έχει κι αυτό τα μειονεκτήματά του: τα μοσχεύματα λίπους μπορεί να έχουν έναν συγκεκριμένο όγκο ο οποίος μπορεί να μειωθεί σε περιπτώσεις που η γυναίκα χάσει αρκετά κιλά ή να απορροφηθεί με τα χρόνια.