Τα μάτια στραμμένα στον συνάνθρωπο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Ο Θ.Θ.Ν. γράφοντας για τους μετανάστες δείχνει ότι γνωρίζει καλά τους ανθρώπους αυτούς από κοντά. Μαζί του κι εγώ. Πολλές φορές τυχαίνει να γνωρίζουμε τα ίδια πρόσωπα. Δεν θέλω να πω πως είμαστε και οι δύο ειδήμονες, οπωσδήποτε όμως έχουμε αναπνεύσει τα χνώτα τους κι εκείνοι τα δικά μας.
Υπάρχει κάποια ιδιαιτερότητα που μας έκανε να τους πλησιάσουμε. Πολύ πιθανόν. Ομως οι ιδιαιτερότητες αυτές, όποιες κι αν είναι, δεν μας κάνουν να χάνουμε από τα μάτια τον συνάνθρωπο. Μια λέξη, όπως άκουσα να το λέει ένα βράδυ η κυρία Αρβελέρ, που δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα παρά μόνο στη δική μας. Τον συνάνθρωπο αυτόν λοιπόν θέλουμε να τον κερδίσουμε και να τον επαναφέρουμε στην κοινωνία.
Χωρίς απαραίτητα να γνωρίζουμε πόσο καλύτερος ή χειρότερος είναι από εμάς. Η λογοτεχνία έχει περιγράψει το φαινόμενο αυτό καλά, είτε ο συγγραφέας λέγεται Ντίκενς είτε Παπαδιαμάντης, όπως και το αντίθετό του: την άπωση που καμιά φορά μάς προκαλεί ένα άτομο ή μια ομάδα. Αλλά γι’ αυτό το τελευταίο ειδικοί πρέπει να είναι οι νεόκοποι βουλευτές ενός ορεινού τμήματος της Βουλής.
Google news
