e-mail

Καμώματα για βεριτάμπλ αγκρικολάρες

Κυρία Φοίβη,

Την εποχή που τον τόπο δεν «διαφεντεύανε» οικονομολόγοι και «κονομολόγοι», στην ύπαιθρο ανθούσαν η καλλιέργεια και η παραγωγή, άσχετο αν κάποιοι δούλευαν και άλλοι πλούταιναν – κάτι που κρατάει χρόνια.

Στη Λευκάδα ίσχυε το καθεστώς του αγροληπτικού. Τι ήταν αυτό; Αν κάποιος που είχε ένα κτήμα ακαλλιέργητο γιατί δεν μπορούσε να το εκμεταλλευτεί ερχόταν σε συμφωνία με χωριανό συνήθως, του το παραχωρούσε και τον έκανε αγρολήπτη ο οποίος ήταν υποχρεωμένος να φυτέψει στο κτήμα αμπέλι ή ελιές, τα φρόντιζε και μοιράζονταν τα έσοδα μισά – μισά.

Το «αφεντικό» συμμετείχε στα έξοδα για τα σταφιδάμπελα με χαλκό και θειάφι. Οι ελιές τότε δεν είδαν άλλη αρρώστια, εκτός του δάκου. Για να μη χάσει λοιπόν τη συμμετοχή του στο κτήμα αναγκαζόταν να το προβλέπει προς όφελος και των δύο.

Αντί λοιπόν να καβγαζίδουμε για ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας που καταπατούν και εκμεταλλεύονται ορισμένοι, δεν θα ήταν καλύτερα να παραχωρηθούν σε επενδυτές, και όχι να πουληθούν, να αξιοποιηθούν, να προκύψουν θέσεις εργασίας, να εισπράττει το κράτος και αν τα παρατήσει ο επενδυτής να επανέρχονται στην Πολιτεία μαζί με την επένδυση;

Μήπως όλοι αυτοί με τις μεγάλες κορόνες για ξεπουλήματα και άλλα τέτοια ηχηρά, δεν θα ήταν προτιμότερο αντί να ζητάνε λεφτά που ίσως αξίζουν, αλλά δεν μας τα δίνουν, να τα κάναμε αγροληπτικά, να τρώει ψωμί ο κοσμάκης και να κερδίζουν και το κράτος και ο καπιταλιστής εργοδότης; Ας πει κάποιος στην κ. Αλέκα Παπαρήγα πως αν δεν δείξουμε τον ίδιο «ζήλο» με εκείνον για τα ολυμπιακά ακίνητα, όταν ύστερα από χρόνια ξαναγυρίσουμε σε αυτό θα βρεθούμε με μια αξιοποιημένη δημόσια περιουσία που σήμερα ρημάζει.

Δεν είμαι εγώ, ο 85άρης, που θα υποδείξω στην Πολιτεία τι θα κάνει. Μιλώ εκ πείρας. Γιατί αν ο μακαρίτης ο παππούς μου δεν κρατούσε το μισό κτήμα για να βόσκει τα ζώα του και το έδινε στον αγρολήπτη, θα είχαμε άλλες 50 – 60 ρίζες ελιές και δεν θα ήταν άχρηστο και γεμάτο πουρνάρια, όπως δυστυχώς έγιναν όλα τα αγροληπτικά όταν η μετανάστευση της περιόδου 1950 – 60 έστειλε τα νιάτα στην ξενιτιά.

Το αγροληπτικό έληξε στη Λευκάδα το 1953-54 με νόμο, αν δεν κάνω λάθος, και με μοιρασιά ή εξαγορά μεταξύ των κολίγων όσων κτημάτων ήταν τότε καλλιεργημένα. Τα υπόλοιπα περιήλθαν στους ιδιοκτήτες τους άχρηστα, άγονα (και έτοιμα να φορολογηθούν).

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία,
Επαμεινώνδας Κούρτης,
Αγιος Πέτρος, Λευκάδας

ΥΓ: Κυρία Φοίβη, όχι πως τα παραπάνω θα τα προσέξει κανένας σωτήρας της χώρας, αλλά θυμάμαι το χωριό μου καταπράσινο και τα χωράφια τότε που μας ζούσαν χωρίς συντάξεις και επιδοτήσεις. Τώρα τα αγροληπτικά είναι άγονα, χέρσα, ολόκληρα λιοστάσια περιμένουν την Εφορία. Και ακούω τον κ. Στρατούλη και τόσους άλλους να μιλούν για ξεπουλήματα. Τον εργαζόμενο δεν τον ενδιαφέρει το εργοστάσιο που δουλεύει σε ποιου οικόπεδο είναι ή αν το χάρισαν για να το χτίσει. Τον καίει να έχει μεροκάματο.

Τι μας θυμίζετε, αγαπητέ Επαμεινώνδα. Εκείνα τα αθάνατα «Αγροτικά» (ίσως και αγροληπτικά;) του Θωμά Μπακαλάκου, τότε που οι σοδειές ήταν σοδειές και οι ανεξέλεγκτες επιδοτήσεις δεν είχαν δημιουργήσει «αγρότες» που δηλώνουν ως βιος τέσσερις φορές την έκταση της Ελλάδας για να εισπράττουν και τώρα με τη φορολόγηση των αγροτεμαχίων δεν ξέρουν πώς να… μαζέψουν τις δηλώσεις. Τότε που τραγουδούσαν: «Πάει καλά φέτος η χρονιά, / πάει καλά, / προκόψαν όλα τα σπαρτά. / Θα ‘ρθουν πάλι τσούρμο οι μεσάζοντες / θα κερδοσκοπήσουν οι μεσάζοντες / και εμείς στα ίδια θα ‘μαστε άλλη μια φορά, / μας παίρνουν τη σοδειά φτηνά»…

Ας μιλήσουμε για τάξεις και κατατάξεις

Κυρία Φοίβη μου, καλησπέρα.

Διάβαζα «συνέντευξη» της κυρίας Βίκυς Σταμάτη (ξέρετε, με τα κορδόνια για κουρτίνες κόστους μόλις 2.500 ευρώ και τα τραπεζάκια σαλονιού κόστους 25.000 ευρώ) από τας φυλακάς, στην οποία δήλωνε προκλητικά πως τόσα χρόνια, πριν από τας φυλακάς, ζούσε και ψώνιζε όπως οι κυρίες της τάξης της.

Εσείς που ξέρετε τα πολλά και ο νους σας κατεβάζει, αγαπητή κυρία Φοίβη, μήπως ξέρετε ποια ακριβώς είναι η τάξη της κυρίας Βίκυς Σταμάτη;

Ευχαριστώ για τον κόπο σας,
Αλεξάνδρα Σακελλαρίδου

Μα φυσικά, αγαπητή Αλεξάνδρα: η Δευτέρα Δημοτικού!

Ανεπάγγελτοι, γαϊδούρια και σαμάρια

Κυρία Φοίβη,

Διάβασα για την τοποθέτηση ως νέου προέδρου στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου του πρώην προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της υπό ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΠ και θυμήθηκα: δεν είναι ο ίδιος, υποψήφιος στις εκλογές με το κόμμα Δράση του Τζήμερου, που σχεδόν πιάστηκε στα χέρια με τον Πέτρο Τατσόπουλο όταν του είχε πει: «Είστε ανεπάγγελτοι και κοιτάτε να παραπλανήσετε τον λαό»; Ετσι, για την ιστορία.

Νίκος Καλφόπουλος

Πολύ σωστά θυμάστε (ευτυχώς κάποιοι το κάνουν ακόμη), αγαπητέ Νίκο. Θυμάστε όμως και το ωραιότερο εκείνης της αψιμαχίας για τις κάμερες από τον Π. Τατσόπουλο; «Εσείς είστε πάνω στον γάιδαρο, ενώ εγώ είμαι το σαμάρι»!