Σχολείο και αθλητισμός πρέπει να λειτουργούν συμπληρωματικά

Οταν ανοίξεις το λεξικό στο λήμμα «Κορυφαίος παίκτης και διακεκριμένος επιστήμονας», έχει ονοματεπώνυμο και φωτογραφία του Γιώργου Μαυρωτά. Εναν από τους πληρέστερους πολίστες όλων των εποχών, με ακαδημαϊκή μόρφωση και πλούσια καριέρα. Εχοντας τελειώσει χημικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο, πρόλαβε παράλληλα μεταξύ άλλων να γίνει ο πρώτος έλληνας πολίστας που έπαιξε στη μεικτή κόσμου (1991), να αγωνιστεί σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες, τέσσερα παγκόσμια και οκτώ ευρωπαϊκά πρωταθλήματα με ρεκόρ 511 συμμετοχών στην Εθνική (ρέκορντμαν συμμετοχών).

Ολα αυτά είχαν το κόστος ότι αφιέρωνε αναγκαστικά χρόνο με το… σταγονόμετρο στην οικογένειά του, αν και τον μικρό (τότε) Λεωνίδα κανόνιζε να τον πηγαίνει στο σχολικό το πρωί πριν φύγει για προπόνηση και να παίζουν λίγο το Σάββατο το πρωί στην παιδική χαρά ή με τους αγαπημένους δεινόσαυρους του μικρού, ο οποίος παρεμπιπτόντως προσπαθούσε να κλειδώσει την πόρτα κάθε φορά που ο μπαμπάς του ετοιμαζόταν να πάει προπόνηση !

Πλέον δεν χρειάζεται διότι πάνε μαζί για προπόνηση, καθώς ο 17χρονος (έκλεισε τα 16 στις 28 Δεκεμβρίου) Λεωνίδας είναι στα χνάρια του μπαμπά παίζοντας στη Βουλιαγμένη.

Μάλιστα στο παρθενικό του γκολ κόντρα στον Πανιώνιο ο μπαμπάς πάλι δεν ήταν εκεί αφού είχε εγκλωβιστεί στην Κηφισίας. Ομως ήταν δίπλα σε όλες τις άλλες στιγμές όπου ο νεαρός τον χρειάζεται. «Τα πράγματα είναι δύσκολα για τους μαθητές που κάνουν πρωταθλητισμό ιδιαίτερα στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου, όπου αρχίζουν τα εντατικά φροντιστήρια. Πρέπει να στριμωχτούν όλα μέσα στην εβδομάδα και το Σαββατοκύριακο με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πολύς ελεύθερος χρόνος. Πολλοί συναθλητές μου, μόλις φτάνουν στη Γ’ Λυκείου, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον αθλητισμό. Η προπόνηση (δυόμισι με τρεις ώρες) “τρώει” όλο το απόγευμα. Παλαιότερα στη Βουλιαγμένη κάναμε και πρωινές προπονήσεις, πριν το σχολείο, αλλά λόγω οικονομίας για να μην ανοίγει η πισίνα και κρυώνει, έχουν σταματήσει. Η σκληρή δουλειά είναι απαραίτητη όταν έχεις στόχους. Το κλίμα στην ομάδα είναι καλό, είμαστε ομάδα – παρέα και αυτό κάνει την προπόνηση κουραστική μεν αλλά και με ευχάριστες στιγμές», μας λέει με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο Λεωνίδας που θα λέγαμε ότι ίσως έχει καλύτερο στύλ ακόμα και από τον πατέρα του, ο οποίος όμως ήταν απίστευτα εγκεφαλικός παίκτης.

«Η κατάσταση σήμερα δεν είναι όπως στις μέρες μου. Οι απαιτήσεις τόσο στο αθλητικό όσο και στο σχολικό κομμάτι έχουν ανέβει. Οι βασικές αρχές όμως παραμένουν ίδιες. Αυτό που χρειάζεται από τους σημερινούς μαθητές – αθλητές είναι χρονοπρογραμματισμός και αυτοπειθαρχία. Πράγματα που είναι απαραίτητα να συνδυάσουν και να τα έχουν προίκα όλη τους τη ζωή. Πιστεύω ακράδαντα ότι αθλητισμός και σχολείο είναι δυο δραστηριότητες συμπληρωματικές κι όχι ανταγωνιστικές. Το ένα βοηθάει το άλλο και επίσης ο αθλητισμός είναι από μόνος του ένα σχολείο που δεν δίνει μεν χαρτιά, αλλά σε μαθαίνει πράγματα – ίσως και πιο χρήσιμα – για μια ζωή. Ακόμα και στη Γ’ Λυκείου οι αθλητές – μαθητές πρέπει να συνεχίζουν τον αθλητισμό, ίσως με μειωμένη ένταση, αλλά σε καμία περίπτωση να μην τον σταματάνε τελείως. Αυτό βοηθά και στις σχολικές επιδόσεις» επισημαίνει από την πλευρά του ο έμπειρος Γιώργος Μαυρωτάς που δικαίως καμαρώνει για τον Λεωνίδα (και όχι μόνο).