Οι ελληνοποιήσεις είναι ακόμη μια μαύρη σελίδα στα διατροφικά σκάνδαλα, τα οποία φαίνεται να μην έχουν τελειωμό. Για παράδειγμα, το καλοκαίρι του 2011 σε επιχείρηση εμπορίας ιχθυηρών στη Βόρεια Ελλάδα οι ελεγκτές επέβαλαν πρόστιμο 4.000 ευρώ. Ο επιχειρηματίας πωλούσε αποψυγμένες «ντόπιες» σουπιές τουρκικής προέλευσης.
Τα εμπορικά μυαλά έχουν κάνει ακόμη ένα βήμα προς την εξαπάτηση, νοθεύοντας ακόμη και το προϊόν που αποτελεί σήμα κατατεθέν της χώρας, το ελαιόλαδο. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι πέρυσι το καλοκαίρι αποσύρθηκε ελαιόλαδο-μαϊμού. Επρόκειτο στην πραγματικότητα για ηλιέλαιο τεχνητά κεχρωσμένο, το οποίο διαφημιζόταν ως έξτρα παρθένο!
Και μπορεί το σκάνδαλο με το μολυσμένο με μελαμίνη γάλα να μην πέρασε τα ευρωπαϊκά σύνορα, αποτελεί όμως τρανταχτό παράδειγμα ασυνειδησίας. Τον Απρίλιο του 2011 οι κινεζικές Αρχές κατέσχεσαν 26 τόνους γάλα σε σκόνη.
Η κατανάλωσή του είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο έξι παιδιών ενώ υπολογίζεται ότι άλλα 300.000 αρρώστησαν. Τι κρυβόταν πίσω από αυτό το σκάνδαλο; Η βιομηχανική χημική ουσία χρησιμοποιείται για να παραπλανήσει τους επιθεωρητές αναφορικά με την ποσότητα πρωτεΐνης.
Πάντως, η πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Κτηνιάτρων Δημοσίων Υπαλλήλων Μίνα Μπόρη θέτει ακόμη ένα ζήτημα, εκφράζοντας ανησυχία για τον έλεγχο των τροφίμων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. «Η ευθύνη του ελέγχου υγιεινής και ασφάλειας έχει μετατοπιστεί κατά πολύ μεγάλο μέρος στους αυτοελέγχους που διεξάγουν οι ίδιες οι επιχειρήσεις. Ουσιαστικά, δηλαδή, έχει καταργηθεί ο επίσημος κτηνιατρικός έλεγχος από δημόσιες υπηρεσίες».
Μάλιστα, η ίδια δίνει το παράδειγμα των τρελών αγελάδων στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Το βρετανικό κράτος πλήρωνε τότε αδρά δημόσιους κτηνιάτρους άλλων χωρών για να προσφέρουν την τεχνογνωσία τους. «Το πάθημα δεν έγινε μάθημα, αλλά τουλάχιστον μετά το σκάνδαλο των διοξινών δημιουργήθηκε η Λευκή Βίβλος της ΕΕ για τα τρόφιμα».
Πρόκειται για ενιαίους κανονισμούς που πρέπει να εφαρμόζονται σε όλη τη διαδικασία της παραγωγής τροφίμων – από τα σφαγεία έως το πιάτο του καταναλωτή.
«Στην Ελλάδα έχουμε ακόμη ισχυρή δημόσια κτηνιατρική υπηρεσία, ωστόσο θέλουν να την καταργήσουν», προσθέτει η κ. Μπόρη, την ώρα μάλιστα που το 85% των βοείων κρεάτων το εισάγουμε.
Στο μεταξύ, την άποψη ότι ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων δεν θα έπρεπε να υπάγεται στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης αλλά οπουδήποτε αλλού διατυπώνει ο Αντ. Ζαμπέλας. Αυτό πρέπει να γίνει, όπως λέει, για να μην υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων του ελεγκτή και του ελεγχομένου.