Ιστορικό ρεκόρ για τον Ντάνιελ Ντέι-Λιούις, γλυκιά εκδίκηση για τον Μπεν Αφλεκ

Ντάνιελ Ντέι-Λιούις είναι ο πρώτος ηθοποιός στην ιστορία του θεσμού που κερδίζει τρία Οσκαρ α’ ανδρικού ρόλου. Από δύο νίκες είχαν συνολικά άλλοι οκτώ ηθοποιοί, ανάμεσά τους οι Τζακ Νίκολσον, Σον Πεν και Γκάρι Κούπερ. Παραλαμβάνοντας το αγαλματίδιο από τη Μέριλ Στριπ, έκανε και χιούμορ: «Πριν από τρία χρόνια είχα συμφωνήσει να παίξω τη Μάργκαρετ Θάτσερ. Και η Μέριλ ήταν η πρώτη επιλογή του Σπίλμπεργκ για τον Λίνκολν. Αυτή την ταινία θα ήθελα να τη δω!», είπε και το Dolby Theatre σχεδόν γκρεμίστηκε από τα γέλια.

Εκείνος όμως, παρότι συγκινημένος, δεν γελούσε. Ισως να σκεφτόταν τις ερχόμενες διακοπές του, που προβλέπεται να κρατήσουν πέντε χρόνια. Γιατί στους φίλους και στους ατζέντηδες του το είχε πει κάπως έτσι: «Αν κερδίσω τρίτο Οσκαρ θα πάρω πενταετή “αναρρωτική” και θα την κάνω για τη φάρμα μου στο Γουίκλοου». Και δεν θα είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό…

Πενήντα πέντε ετών ο Ντάνιελ Ντέι – Λιούις υποτίθεται πως δεν έχει κάποια νέα ταινία στο πρόγραμμά του. Οταν όμως τον είχαμε συναντήσει στην Αθήνα προ ημερών, είχαμε συζητήσει για το «Silence», δηλαδή την ταινία που υποτίθεται πως ετοιμάζει παρέα με τον Μάρτιν Σκορσέζε. Βασισμένο σε μια νουβέλα του Σουσάκου Εντο και τοποθετημένο στο 17ο αιώνα, το φιλμ περιγράφει το ταξίδι δυο ιησουιτών ιερέων στον δρόμο για τον μέντορά τους. Τότε, ο ηθοποιός φαινόταν σχεδόν βέβαιος για την τρίτη κατά σειρά συνεργασία του με τον σκηνοθέτη, μετά τα «Χρόνια της αθωότητας» και, φυσικά, τις «Συμμορίες της Νέας Υόρκης». Τώρα… θα δείξει.

Τζένιφερ Λόρενς. Εφερε τούμπα τα προγνωστικά, έφαγε και μια τούμπα στα σκαλιά. Ξανασηκώθηκε όμως και παρέλαβε το Οσκαρ α’ γυναικείου ρόλου για τον «Οδηγό αισιοδοξίας», ενώ το κοινό σηκώθηκε για να τη χειροκροτήσει. «Ξέρω ότι σηκώνεστε επειδή αισθάνεστε άσχημα που έπεσα, σας ευχαριστώ!», τους είπε. Το 2010, όταν βλέπαμε την Τζένιφερ Λόρενς στο συγκλονιστικό δράμα «Στην καρδιά του χειμώνα», τα βλέμματά μας είχαν συντονιστεί με το δικό της. «Αυτό το κορίτσι έχει μέλλον», σκεφτόμασταν. Μέσα σε τρία χρόνια, η ηθοποιός που γεννήθηκε το 1990 είχε περάσει από την ανεξάρτητη σφαίρα στο χολιγουντιανό σύμπαν και πατώντας πάνω στη γοητεία του αγοροκόριτσου, έγινε μέχρι και… μούσα του Dior. Και τώρα, με το Οσκαρ (που, μεταξύ μας, το άξιζε η καημένη η Εμανουέλ Ριβά – που είχε και τα γενέθλια της!), ποιος τη φτάνει. Σημειώστε πως η νεαρά δεν έχει λάβει ούτε ένα μάθημα υποκριτικής.

Κριστόφ Βαλτς. Δεύτερο Οσκαρ για τον αυστριακό ηθοποιό, στη μόλις δεύτερη υποψηφιότητά του, πάλι για δεύτερο ρόλο σε ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο («Django, ο τιμωρός»). Απέτισε φόρο τιμής και στους συνυποψηφίους αλλά και, φυσικά, στον σκηνοθέτη και σεναριογράφο του, που του χάρισε μια καριέρα από τις λίγες ύστερα από δεκαετίες στο επάγγελμα. Δεν είναι και λίγο. Πριν από το «Αδοξοι Μπάσταρδη» τον γνώριζαν ελάχιστοι – και αυτοί, φατσικά και μόνο, από κάτι εμφανίσεις του σε σειρές όπως το «Αστυνόμος Ρεξ» (ναι, αυτό με τον σκύλο που η τηλεόραση μας το σερβίρισε ντουμπλαρισμένο στα ελληνικά). Και ξαφνικά, μετά το μαγικό άγγιγμα του Κουέντιν, βρέθηκε να πρωταγωνιστεί σε πολυδιαφημισμένα blockbuster, αλλά και στον «Θεό της σφαγής» του Ρομάν Πολάνσκι, παρέα με Τζόντι Φόστερ και Κέιτ Γουίνσλετ. «Στην πατρίδα μου με προειδοποιούν: “Πρόσεξε, θέλουν να σε στύψουν σαν λεμόνι”», έχει πει στο παρελθόν. «Κι εγώ τους λέω, αν έχω ακόμη χυμό να δώσω, γιατί να μην το κάνουν;».

Αν Χάθαγουεϊ. Δικαίωσε όλες τις προβλέψεις. «Ηταν αλήθεια…», τα πρώτα της λόγια. Με χαμόγελο κάτι παραπάνω από λαμπερό ανέβηκε στη σκηνή και είπε: «Εύχομαι κάποια στιγμή στο μέλλον οι ατυχίες της Φαντίνας να ανήκουν μόνο στη μυθοπλασία και όχι στην πραγματική ζωή». Ηταν ομολογουμένως μια όμορφη στιγμή. Στη συνέχεια, βέβαια, μία από τα ίδια: ευχαριστίες στους συμπρωταγωνιστές της, στο συνεργείο, στον σκηνοθέτη, στην οικογένεια και στον σύζυγό της. Ηταν μια βράβευση «παραδοσιακή» για μια ερμηνεία από αυτές που η Ακαδημία λατρεύει, μια ερμηνεία άκρως εξπρεσιονιστική (θυμίζει παλαιό Χόλιγουντ, με τον τρόπο της) από μια ηθοποιό που κυριολεκτικά μεταμορφώθηκε για τις ανάγκες του ρόλου καθώς, εκτός από την ωραιότατη κόμη της, η Αν Χάθαγουεϊ έχασε και δώδεκα κιλά, τρεφόμενη αποκλειστικά με… πλιγούρι για μήνες.

Μπεν Αφλεκ. Η  απονομή είχε αρχίσει με την αναφορά του οικοδεσπότη της βραδιάς Σεθ ΜακΦάρλαν στη μη υποψηφιότητα του Αφλεκ για το Οσκαρ σκηνοθεσίας («Η αποστολή του “Αργώ” ήταν τόσο απόρρητη ώστε κανείς στην Ακαδημία δεν ήξερε τον σκηνοθέτη που τη γύρισε», είπε χαρακτηριστικά). Ολοκληρώθηκε όμως με τον σκηνοθέτη επί σκηνής, να παραλαμβάνει ως παραγωγός το Οσκαρ καλύτερης ταινίας, που ανακοίνωσε από τον Λευκό Οίκο η Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ Μισέλ Ομπάμα. Ευγενέστατος, ευχαρίστησε όλες τις συνυποψήφιες ταινίες, δεν έκανε καμία νύξη για την απουσία της υποψηφιότητας για τη σκηνοθεσία του και έκανε αναφορά «στους ανθρώπους μας στο Ιράν που εργάζονται κάτω από φρικτές συνθήκες».