Καλόγρια μετανάστρια από έρωτα

Το «Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός), αν και κάπως σχηματικό, ήταν μια χειρονομία αβροφροσύνης του Λουί ντε Μπερνιέρ προς την Ελλάδα. Το βιβλίο του έγινε ταινία, οι δουλειές στην Κεφαλονιά άνοιξαν, αργότερα ήρθε και η Μαντόνα για διακοπές, το νησί μπήκε στα σημαντικότερα τουριστικά περιοδικά του κόσμου και η Πενέλοπε Κρους δάνεισε την ιβηρική ομορφιά της στην κεφαλονίτισσα ηρωίδα του μυθιστορήματος, χωρίς κανείς να υποψιαστεί τίποτα. Λογικό. Βρισκόμαστε ακόμη στο ανέφελο έτος 2001, τότε που η  συντομογραφία PIGS δεν είχε κάνει την εμφάνισή της στην αργκό του διεθνούς οικονομικού Τύπου δυσφημίζοντας αποτελεσματικά ό,τι βρέχεται από τη Μεσόγειο.

Σήμερα, με την πικρή πείρα των τελευταίων τριών ετών, είναι δύσκολο να περιοριστούμε στη διδακτική πλευρά που έχει το «America – a love story» ή το ειδύλλιο του Δημήτρη και της Ιωάννας, ή το «γιατί υπάρχει μια σειρά πολύ επιτυχημένων ελληνικών εστιατορίων από το Σιάτλ μέχρι το Σάλεμ», όπως επεξηγούσαν οι «Times» του Λονδίνου.  

Ο ήρωας του διηγήματος είναι ένας  ρέμπελος Ελληνας, ο Δημήτρης Τσιριγωτάκης, που στα τριάντα του ζει ακόμη με τη μαμά του. Σ’ αυτόν αποφάσισε να εμφανιστεί η Παναγία ντυμένη με χρυσά άμφια για να τον νουθετήσει. Οι συνθήκες ήταν εντελώς κατάλληλες για μια τέτοια συνάντηση, μια και ο Δημήτρης το προηγούμενο βράδυ είχε πιει το καταπέτασμα από ένα ελληνικό κρασί που, όπως γράφει ο Ντε Μπερνιέρ, χαλαρώνει τον αυτοέλεγχο «πιο αποτελεσματικά από το ούζο ή το χασίς». Αν δώσουμε βάση στα συμφραζόμενα, δεν αποκλείεται το ίδιο βράδυ να τα είχε τσούξει λίγο και η Παναγία η οποία τα έχωσε στον δικό μας με λόγια που θα ζήλευε και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: «Δημήτρη, είστε ένας τεμπέλης. Μια βδέλλα. Εχετε ποτέ συμβάλει με ένα δηνάριο στη συντήρηση αυτού του νοικοκυριού;». Δεν ξέρω αν το lapsus της Θεοτόκου (δηνάριο – δραχμή) ή «όπως και να το ονομάζετε τώρα το νόμισμά σας» είχε κάποιο συμβολισμό, γεγονός πάντως είναι ότι ο άχρηστος Δημήτρης με την προτροπή της Παναγίας  βρήκε αμέσως νύφη στο πλησιέστερο μοναστήρι, όπου η νεαρή καλόγρια  Ιωάννα έπεσε στον έρωτά του. Αυτό του έδωσε κίνητρο να ανταποκριθεί στις αιτιάσεις της Θεομήτορος.

Δημήτρης: Τι να κάνω, Παναγία μου; Εχουμε κρίση.

Παναγία: Πάντα υπάρχει κρίση. Εχεις κρύψει λεφτά κάτω από το στρώμα.

Και ενώ η αποσχηματισμένη καλόγρια αντιμετώπιζε την ξενηστικωμάρα της μοναστικής ζωής με «παπουτσάκια. Και ρύζι. Και μπακλαβά και χαλβά», αυτός έτρεξε να βγάλει εισιτήρια για την Αμερική. Αν εμπιστευτούμε τον υπότιτλο των «Times», ζήσαμε εμείς καλά και οι δύο εραστές  πολύ καλύτερα αφού υποτίθεται ότι άνοιξαν εστιατόρια προπαγανδίζοντας στη νέα ήπειρο τις μελιτζάνες παπουτσάκια και τον χαλβά.

Αυτά πάνω – κάτω προτείνει για το χάλι μας ο Λουί ντε Μπερνιέρ και αυτά διάβασαν από τους «Times» οι Εγγλέζοι. Ελπίζω να μην έπεσε το μάτι του Κάμερον και να του μπήκαν ιδέες να εμφανιστεί με τίποτα χρυσά άμφια στο επόμενο Eurogroup για να ξανακάνει τα νεύρα του Μοσκοβισί (και τα δικά μας) μελιτζάνες παπουτσάκια. Οχι, Παναγία μου.