Ορθολογισμένη παράνοια

Την παραμονή του απαγχονισμού του, ο μελλοθάνατος απολαμβάνει τις τελευταίες του επιθυμίες: καλοψημένο κρέας, κρασί, αγγουροσαλάτα, σαρδέλες, συκωτάκια, κουλουράκια, λουκάνικα, μπίρα, κρέμα, τυρί γκοργκοντζόλα και άλλα καλούδια, φρούτα, καφέ. Την ώρα που, μετά το λουκούλλειο δείπνο, τον εξομολογεί ο πνευματικός της φυλακής, ο Πάταλ χλωμιάζει, ιδροκοπά, κουβαριάζεται με σπασμούς και ρίγη, μεταφέρεται σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο της φυλακής και οι γιατροί αποφαίνονται ότι έχει υποστεί δηλητηρίαση.

Τους βαριά αρρώστους που έχουν καταδικαστεί σε θάνατο δι’ απαγχονισμού δεν τους κρεμάνε, γι’ αυτό και εκείνη τη νύχτα δεν στήθηκε κρεμάλα. Του έκαναν πλύση στομάχου, ανέλυσαν τα υπολείμματα φαγητού που βρέθηκαν στο στομάχι του, εντόπισαν πτωμαΐνη στα λουκάνικα. Διατάχθηκε επιθεώρηση, τιμωρήθηκε ο υπεύθυνος προμηθευτής χασάπης που δεν τηρούσε τους υγειονομικούς κώδικες. Στο μεταξύ, ένας νεαρός γιατρός ασχολείται νυχθημερόν με τον Πάταλ και προσπαθεί με πάθος να τον κρατήσει στη ζωή. Μετά από δεκατέσσερις μέρες, του ανακοινώνει περιχαρής χτυπώντας τον φιλικά στην πλάτη: «Σωθήκατε!».

Την επομένη ο Πάταλ απαγχονίστηκε κανονικά, διότι η σωματική κατάστασή του άντεχε πλέον τη θηλιά – και ο γιατρός που του έσωσε τη ζωή έλαβε έπαινο από το δικαστικό σώμα.

Απόσπασμα από το αφήγημα «Ο σωσμένος»